Ավոդա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ավոդա
HaAvoda Logo.svg
Տեսակ կուսակցություն
Երկիր Flag of Israel.svg Իսրայել
Առաջնորդ Ավի Գաբայ
Հիմնադրված 1
Գաղափարախոսություն սոցիալ դեմոկրատիա, Labor Zionism և two-state solution
Քաղաքական հայացք centre-left
Շտաբ Beit Berl և Թել Ավիվ
Միջազգային պատկանելություն Սոցիալիստական ինտերնացիոնալ և Progressive Alliance[1]
Կայք havoda.org.il
Israeli Labor Party Վիքիպահեստում

«Ավոդա» (‏եբր.՝ עבודה‏‎‎ «գործ», «աշխատանք»), լրիվ անվանումը՝ Իսրայելյան աշխատանքի կուսակցություն (եբր.՝ ‏מפלגת העבודה הישראלית‏‎‎, Միֆլեգետ ՀաԱվոդա ՀաԻսրայելիմ), ձախ կենտրոնամետ իսրայելական քաղաքական կուսակցություն: Համարվում է սոցիալ-դեմոկրատական[2][3][4][5] և սիոնիստական[5][6] կուսակցություն, որը կողմնակից է տնտեսական զարգացման «Երրորդ ուղու» տեսությանը: «Ավոդան» մտնում է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի կազմի մեջ: Հիմնադրվել է 1968 թվականին մի քանի կուսակցությունների միավորման միջոցով («ՄԱՊԱՅ» կուսակցության հիման վրա), որը նախկինում կոչվում էր «Մաարախ»: Սակայն արդեն 1969 թվականին «Ավոդան» «Մապամ»- հետ ընդգրկվեց նոր դաշինքի մեջ, որը ստացավ «Մաարախ» անվանումը, և այդպես գոյատևեց մինչև 1991 թվականը, «Մաարամ»-ի լուծարումը:

Մինչև 1977 թվականը «Մաարախ»-ը եղել է իշխող կուսակցություն, իսկ 1992-1996 և 1999-2000 թվականներին ղեկավարել է կառավարական կոալիցիան:

2009 թվականի Քնեսեթի 18-րդ գումարման խորհրդարանական ընտրություններում նախորդ 17-րդ գումարման համեմատ կորցնելով 6 մանդատ, կուսակցության լուծարման հետևանքով հեռացան ևս 5 խորհրդարանականներ, որի հետևանքով 2011 թվականի հունվարի 17-ին Ավոդա կուսակցության օրենսդրական ներկայացվածությունը նվազեց, հասնելով 8 մարդու և այն դարձավ մեծությամբ 5-րդ քաղաքական ուժը իսրայելական խորհրդարանում: 2011 թվականի հունվարի 17-ին Ավոդա կուսակցությունից դուրս եկան հետևյալ խորհրդարանականները և կոալիցիոն կառավարության անդամները`

Քնեսեթի 19-րդ գումարման խորհրդարանական ընտրություններում Ավոդան ստացավ 15 մանդատ, դառնալով մեծությամբ երրորդ կուսակցությունը քնեսեթում: 2014 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ավոդան միավորվեց Խա-Թունա կուսակցության հետ կազմավորելով «Սիոնիստական ճամբար» դաշինքը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել խոշոր ձախ ցենտրիստական դաշինք, որը պետք է ղեկավարեր 34-րդ կառավարությունը առաջիկա ընտրություններից հետո: Ընտրություններում դաշինքը ստացավ 24 մանդատ (որից 19-ը Ավոդայից), գրավելով երկրորդ տեղը, զիջելով 30 մանդատ ստացած Լիկուդ կուսակցությանը:

Party leaders[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այլ նշանավոր անդամներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նշանավոր նախկին անդամներ՝

Ընտրության արդյունքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ընտրական տարի Կոալիցիա # ընդհանուր ձայների % ընդհանուր ձայների # ստացած ընդհանուր տեղերը +/- Առաջնորդ Կառավարություն/Ընդդիմություն
1969 Մաարախ 632,135 (#1) 46.2
56 / 120
Green Arrow Up Darker.svg 11 Գոլդա Մեիր
1973 Մաարախ 621,183 (#1) 39.6
51 / 120
decrease 5 Գոլդա Մեիր
1977 Մաարախ 430,023 (#2) 24.6
32 / 120
decrease 19 Շիմոն Պերես Ընդդիմություն
1981 Մաարախ 708,536 (#2) 36.9
47 / 120
Green Arrow Up Darker.svg 15 Շիմոն Պերես Ընդդիմություն
1984 Մաարախ 724,074 (#1) 34.9
44 / 120
decrease 3 Շիմոն Պերես
1988 Մաարախ 685,363 (#2) 30.0
39 / 120
decrease 5 Շիմոն Պերես
Ընդդիմություն (1990-1992)
1992 ոչ մի 906,810 (#1) 34.7
44 / 120
Green Arrow Up Darker.svg 5 Իցհակ Ռաբին
1996 ոչ մի 818,741 (#1) 26.8
34 / 120
decrease 10 Շիմոն Պերես Ընդդիմություն
1999 Մեկ Իսրայել 670,484 (#1) 20.3
26 / 120
decrease 8 Էխուդ Բարաք
Ընդդիմություն (2002-2003)
2003 Լեյբորիստական կուսակցություն-Մեյմադ 455,183 (#2) 14.5
19 / 120
decrease 7 Ամրամ Միցնա Ընդդիմություն (2003-2005)
Ընդդիմություն (2005-2006)
2006 Լեյբորիստական կուսակցություն-Մեյմադ 472,366 (#2) 15.1
19 / 120
Straight Line Steady.svg 0 Ամիր Պերեց
2009 ոչ մի 334,900 (#4) 9.9
13 / 120
decrease 6 Էխուդ Բարաք
Ընդդիմություն (2011-2013)
2013 ոչ մի 432,118 (#3) 11.4
15 / 120
Green Arrow Up Darker.svg 2 Շելի Յախիմովիչ Ընդդիմություն
2015 Սիոնիստական միություն 786,313 (#2) 18.7
24 / 120
Green Arrow Up Darker.svg 9 Իցխակ Հերցոգ Ընդդիմություն

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. http://progressive-alliance.info/2810-2/
  2. Emilie van Haute, Anika Gauja (2015)։ Party Members and Activists։ Routledge։ էջ 17։ ISBN 978-1-317-52432-8 
  3. Richard Collin, Pamela L. Martin (2012)։ An Introduction to World Politics: Conflict and Consensus on a Small Planet։ Rowman & Littlefield։ էջ 218։ ISBN 978-1-4422-1803-1։ Վերցված է 18 July 2013 
  4. Rhodes Cook (2004)։ The Presidential Nominating Process: A Place for Us?։ Rowman & Littlefield։ էջ 118։ ISBN 978-0-7425-2594-8։ Վերցված է 19 August 2012 
  5. 5,0 5,1 Sara E. Karesh, Mitchell M. Hurvitz (2005)։ Encyclopedia of Judaism։ Infobase Publishing։ էջ 283։ ISBN 978-0-8160-6982-8 
  6. James C. Docherty, Peter Lamb (2 October 2006)։ Historical Dictionary of Socialism։ Scarecrow Press։ էջ 179։ ISBN 978-0-8108-6477-1։ Վերցված է 28 January 2013 
  7. Somfalvi Attila (23 January 2011)։ «Labor chooses temporary chairman»։ Ynetnews։ Վերցված է 9 February 2011 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]