Աննա դե Նոայ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Աննա դե Նոայ
ֆր.՝ Anna de Noailles
Laszlo - Anna de Noailles.jpg
Ծննդյան անունֆր.՝ Bibesco Bassaraba de Brancovan
Ծնվել էնոյեմբերի 15, 1876(1876-11-15)[1][2][3][4]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[1]
Վախճանվել էապրիլի 30, 1933(1933-04-30)[1][2][3][4] (56 տարեկանում)
Վախճանի վայրՓարիզ, Ֆրանսիա[1]
Մասնագիտությունգրող, գրական սալոնի տեր, բանաստեղծ և մոդել
Լեզուֆրանսերեն[2]
ՔաղաքացիությունՖրանսիա[1][5]
Ժանրերպոեզիա և վեպ
ԱնդամակցությունՖրանսերենի և գրականության Բելգիայի թագավորական ակադեմիա[6]
ՊարգևներՊատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ[1] Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա[1] Ֆրանսիական ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակ և prix Archon-Despérouses
Signature of Anna de Noailles.png
Anna de Noailles Վիքիպահեստում

Աննա դե Նոայ (ֆր.՝ Anna de Noailles, ի ծնե՝ Anna Elisabeth Bibesco-Bassaraba, Princess de Brancovan, ամուսնացած Marquise Mathieu de Noailles-ի հետ, նոյեմբերի 15, 1876(1876-11-15)[1][2][3][4], Փարիզ, Ֆրանսիա[1] - ապրիլի 30, 1933(1933-04-30)[1][2][3][4], Փարիզ, Ֆրանսիա[1]), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի, գրական սալոնի տիրուհի:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռումինացի իշխան Գրիգորե Բիբեսկու-Բրանկովյանուի և հունական իշխանուհի Ռալուկա Մուզուրոսի (Raluca Moussouros) դուստրը, հայտնի դաշնակահար, որը մի քանի ստեղծագործություն նվիրեց Իգնացի Պադերևսկուն: Ռալուկա Մուզուրոսի նախնիների թվում էին Բուլղարիայի Վերածննդի գործիչներ Սոֆրոնի Վրաչանսկին և Ստեֆան Բոգորիդին:

Աննայի հորեղբոր կինը՝ իշխանուհի Ելենա Բիբեսկոն, 19-րդ դարի վերջին մեծ դեր է խաղացել Փարիզի գրական և գեղարվեստական կյանքում:

1897 թվականին Աննան ամուսնացել է մարքիզ դե Նոայի (Marquis de Noay) հետ: Նրանց տունը աշխարհիկ և մտավորական Փարիզի կենտրոնն էր: Թաղվել է Պեր Լաշեզ գերեզմանոցում:

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանաստեղծությունների մի քանի գրքերի, երեք վեպերի, ինքնակենսագրության հեղինակ է: Մոտ էր սիմվոլիզմին: Նրա բանաստեղծությունները կատարել են Սառա Բեռնարը (1901):

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժան-Լուի Ֆորեն: Աննա դե Նոայի դիմանկարը, 1914
  • Le Cœur innombrable (1901)
  • L’Ombre des jours (1902)
  • La Nouvelle Espérance (1903)
  • Les Éblouissements (1907)
  • Les Vivants et les Morts (1913)
  • Les Forces éternelles (1920)
  • Poème de l’amour (1924)
  • Passions et vanités (1926)
  • L’Honneur de souffrir (1927)
  • Exactitudes, Paris (1930)
  • Derniers Vers et Poèmes d’enfance (1934)

Սրահի տիրուհի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Օշ պողոտայի իր սրահում, ի թիվս այլոց, եղել են.

Կերպարը արվեստում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանաստեղծուհու դիմանկարը ստեղծել են՝

1906 թվականին Օգյուստ Ռոդենը կերտել է նրա դիմաքանդակը:

Ճանաչում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատվո լեգեոնի շքանշանակիր: Առաջին կինն է, որն ընդունվել է Բելգիայի ֆրանսիական գրականության և լեզվի թագավորական ակադեմիան: 1910 թվականին Ֆրանսիական ակադեմիան հիմնել է Աննա դե Նոայի մրցանակ: 1921 թվականին բանաստեղծուհին արժանացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակին[7]: Ֆլորանս Մեյե Բլյումենթալի հետ եղել է Բլյումենթալի մրցանակի արժանի նկարիչներին, գրողներին, երաժիշտներին որոշողը[8]:

Աննա դե Նոայը Ռուսաստանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նրա «Նոր Հույս» վեպը (1903) թարգմանվել է 1916 թվականին Մարինա Ցվետաևայի կողմից (1927 թվականին նա հեղինակին նամակ է գրել՝ տես այն. [2]): Բանաստեղծությունները թարգմանել են Իվան Տխորժեվսկին, Վսեվոլոդ Ռոժդեստվենսկին, Պավել Լիժինը (1896-1969), Յուրի Կորնեեվը և ուրիշներ:

Ռուսերեն հրատարակություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Сады / Пер. Вл. Гусева. Киевիև]], 1913
  • Стихи// Семь веков французской поэзии в русских переводах. СПб: Евразия, 1999, с.527-530
  • Стихи// Французская поэзия XX века. М.: Эксмо, 2005, с.86-91

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Анна де Ноай в Литературной энциклопедии
  • Higonnet-Dugua E. Anna de Noailles, cœur innombrable: biographie, correspondance. Paris: Michel de Maule, 1989
  • Broche F. Anna de Noailles: un mystère en pleine lumière. Paris: Robert Laffont, 1989
  • Bargenda A. La poésie d’Anna de Noailles. Paris: L’Harmattan, 1995
  • Perry C. Persephone Unbound: Dionysian Aesthetics in the Works of Anna de Noailles. Lewisburg: Bucknell UP, 2003

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 Base Léonoreministère de la Culture.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 SNAC — 2010.
  5. LIBRIS — 2012.
  6. http://www.arllfb.be/composition/successions.html
  7. Catherine Perry, Sensual Deviations and Verbal Abuse: Anna de Noailles in the Critic's Eye, in Diana Holmes and Carrie Tarr, Eds., A 'Belle Epoque'? Women in French Society and Culture 1890-1914. Oxford and New York: Berghahn Books, 2006, p.239.
  8. «Florence Meyer Blumenthal»։ Jewish Women's Archive, Michele Siegel 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիքիդարանը
Վիքիդարանը ունի բնօրինակ գործեր, որոնց հեղինակն է՝