Կես վան Դոնգեն

Կես վան Դոնգեն; հոլ.՝ Kees van Dongen
Ի ծնե	հոլ.՝ Cornelis Théodorus Marie van Dongen
Կեղծանուն	Kees van Dongen
Ծնվել է	հունվարի 26, 1877[…]
Ծննդավայր	Delfshaven
Վախճանվել է	մայիսի 28, 1968[…] (91 տարեկան)
Մահվան վայր	Մոնտե Կառլո
Քաղաքացիություն	Նիդերլանդների Թագավորություն և Ֆրանսիա
Կրթություն	Willem de Kooning Academy?
Մասնագիտություն	նկարիչ, նկարիչ-փորագրող, քանդակագործ, գծանկարիչ, նկարազարդող, խեցեգործ, գծանկարիչ, խմբագրականի ծաղրանկարիչ, վիմագրող, ջրանկարիչ և պաստելիստ
Ոճ	ֆովիզմ և Die Brücke
Ժանր	դիմապատկեր, Անիմալիստիկա, Ֆիգուր, բնանկար, նյու, քաղաքային բնանկար և նատյուրմորտ
Թեմաներ	գեղանկարչություն
Ուշագրավ աշխատանքներ	Stilleven met bloemen? և Avenue du Bois?
Աշակերտներ	Դավիդ Վալլին, Agda Holst?, Yen Shui-long?, Մարիա Բլանշար, Դավիթ Շտերենբերգ, Carlos Mauricio Valenti Perrillat? և Ruth Cahn?
Պարգևներ	և
Անդամակցություն	Գեղարվեստի ակադեմիա
Ամուսին	Augusta Preitinger? և Marie-Claire Huguen?
Համատեղ ապրող	Léa Jacob? և Marie-Claire Huguen?
	ստորագրություն;
	Kees van Dongen Վիքիպահեստում

Կես վան Դոնգեն (հոլ.՝ Kees van Dongen, իրական անունը՝ հոլ.՝ Cornelis Theodorus Maria van Dongen, հունվարի 26, 1877(1877-01-26)^[1]^[2]^[3]^[…], Delfshaven^[4]^[5] - մայիսի 28, 1968(1968-05-28)^[1]^[2]^[3]^[…], Մոնտե Կառլո^[6]^[5]), հոլանդացի նկարիչ, ֆովիզմի հիմնադիրներից մեկը։ Առավել հայտնի է որպես կանանց ոճավորված դիմանկարների հեղինակ^[11]։

Կենսագրություն

1892-1897 թվականներին ուսանել է Ռոտերդամի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում․ այդ ժամանակվանից Վան Դոնգենի ստեղծագործության մեջ մնացել են մատրոսների և մարմնավաճառների մասնակցությամբ տեսարանների բազմաթիվ էսքիզներ, որոնք նկարչի կողմից արվել են կարմիր լապտերների քաղաքային թաղամասում։

1899 թվականից Վան Դոնգենն ապրել է Փարիզում՝ մասնակցելով տարբեր ցուցահանդեսների, այդ թվում՝ 1905 թվականի հայտնի աշնանային սալոնում։ Նա նաև ծաղրանկարներ է նկարել Փարիզի La Revue blanche թերթի համար։

1926 թվականին նկարազարդել է Վիկտոր Մարգերիտի սկանդալային «Ամուրին» վեպի ֆրանսիական հրատարակությունը (ֆրանսերեն՝ «La Garçonne»)^[12]։

1929 թվականին Վան Դոնգենը ստացել է Ֆրանսիայի քաղաքացիություն։ Նրա վերջին աշխատանքները (այդ թվում, մասնավորապես, Բրիժիտ Բարդոյի 1958 թվականի դիմանկարը) առևտրային հաջողություն էին վայելում, սակայն քիչ էին հիշեցնում նրա կարիերայի սկզբի էրոտիզմի և վառ գույների մասին։

Վան Դոնգենի վեց աշխատանքներ առկա են Պետական Էրմիտաժում։

Ծանոթագրություններ

1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
1 2 3 4 Kees van Dongen (նիդերլ.)
1 2 3 4 Cornelis Theodorus Maria van Dongen — 2009.
1 2 Encyclopædia Britannica
1 2 3 4 Կերպարվեստի արխիվ
1 2 3 Artnet — 1998.
1 2 https://www.museothyssen.org/en/collection/artists/dongen-kees-van
1 2 3 4 5 6 7 8 RKDartists (նիդերլ.)
↑ http://www.lianggallery.com/?portfolio=%E9%A1%8F%E6%B0%B4%E9%BE%8D
1 2 Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.
↑ «Kees van Dongen». Britannica. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 19-ին.(չաշխատող հղում)
↑ Margueritte, Victor. La garçonne. Avec 28 hors-texte de van Dongen. Paris, Ernest Flammarion, 1926. In-8°. Demi-maroquin rouge. Tirage а 750 exemplaires.

Արտաքին հղումներ

Произведения ван Донгена в проекте Artcyclopedia(անգլ.)

Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Կես վան Դոնգեն» հոդվածին։

[_406d9b927235caf9-1] 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.

[_c41fece33b6b0ade-2] 1 2 3 4 Kees van Dongen (նիդերլ.)

[_e5760ccdd030f376-3] 1 2 3 4 Cornelis Theodorus Maria van Dongen — 2009.

[_d74f55566fc95ca0-4] 1 2 Encyclopædia Britannica

[_23b5cf1e32dd8f68-5] 1 2 3 4 Կերպարվեստի արխիվ

[_069336ff53d5e4e9-6] 1 2 3 Artnet — 1998.

[_770ee36b2ba03e1b-7] 1 2 https://www.museothyssen.org/en/collection/artists/dongen-kees-van

[_cc94cca13d258fff-8] 1 2 3 4 5 6 7 8 RKDartists (նիդերլ.)

[_7b2e61f723b72a59-9] ttp://www.lianggallery.com/?portfolio=%E9%A1%8F%E6%B0%B4%E9%BE%8D

[_98eddb1471acc636-10] 1 2 Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.

[Britannica-11] «Kees van Dongen». Britannica. Վերցված է 2017 թ․ սեպտեմբերի 19-ին.(չաշխատող հղում)

[12] Margueritte, Victor. La garçonne. Avec 28 hors-texte de van Dongen. Paris, Ernest Flammarion, 1926. In-8°. Demi-maroquin rouge. Tirage а 750 exemplaires.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]