(913) Օտիլա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
NAU Stars.png
Spacer-133x3.gif
CD 2c.png
CD 2c.png
Օտիլա
(1919 FL)
Otila
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերել է Կառլ Ռեյնմուտ,
19 մայիս 1919 թ.
Ժամանակավոր համար 1919 FL, 1935 ES, 1942 NB, 1955 LB և A909 HD
Պատկանում է խմբին աստերոիդների գոտի
JPL Small-Body Database 2000913
Բացարձակ մեծություն (H) 11,9
Հեռավորությունը Արեգակից 2,197059 ա. մ.
Ուղեծրային տվյալներ
Պերիհելին 1,8213 ա. մ.
Ապոհելին 2,5728 ա. մ.
Մեծ կիսաառանցք 2,197059 ա. մ.[1]
Էքսցենտրիսիտետ 0,1710293
Սիդերիկ պարբերություն 1189,49 օր (3,26 տարի)
Միջին շարժում 0,30265 աստիճան/օր
Թեքվածություն 5,81° (Խավարածրի նկատմամբ)
Ծագման անկյան երկայնություն 94,97°
Պերիկենտրոնի արգումենտ 188,7°
Միջին անոմալիա 202,13
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Պտույտի պարբերություն 4,872 ժ

(913) Օտիլա (անգլ.՝ Otila), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1919 թվականի մայիսի 19-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հեյդելբերգում[1]։

Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,197059 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8213 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5728 ա. մ.[1]։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1189,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30265 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,81° անկյուն։

Օտիլա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]