Ալբերտ Մեծ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Ալբերտ Մեծ
գերմ.՝ Albrecht von Bollstädt
AlbertusMagnus.jpg
Ծնվել է մոտ. 1200[1] Լաուինգեն, Դանուբի Դիլինգեն, Շվաբիա, Բավարիա[2][3][4]
Մահացել է նոյեմբերի 15, 1280[4] Քյոլն, Electoral Rhenish Circle, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն[3][4]
Մասնագիտություն քիմիկոս, քահանա, երաժշտագետ, փիլիսոփա, գրող, երաժշտություն տեսաբան, պրոֆեսոր, տնտեսագետ, աստղագուշակ, միջատաբան, աստվածաբան, գիտնական, կրոնական ծառայող և վանական
Հաստատություն(ներ) Փարիզի համալսարան
Պաշտոն(ներ) եպիսկոպոս[3][4]
Ալմա մատեր Պեդուայի համալսարան[4]
Տիրապետում է լեզուներին լատիներեն[4] և գերմաներեն
Ուսուցիչ Jordan of Saxony
Աշակերտներ Թովմա Աքվինացի[3][4]
Albertus Magnus Վիքիպահեստում

Ալբերտ Մեծ, իսկական անունը՝ Ալբերտ ֆոն Բոլշտեդտ ((գերմ.՝ Albertus Magnus, Albert von Bollstädt), մոտ 1193նոյեմբերի 8, 1280), գերմանացի փիլիսոփա, աստվածաբան, բնագետ, ուղղափառ սխոլաստիկայի ներկայացուցիչ։ Եղել է Թովմա Աքվինացու ուսուցիչը։ Ալբերտ Մեծը արիստոտելյան «առաջին շարժիչ» հասկացությունը փոխարինեց աստծո գաղափարով և փորձեց այն հաշտեցնել աստվածաբանության դրույթների հետ ու ստեղծել կաթոլիկական աստվածաբանության միասնական համակարգ։ Մեզ հասել են նրա հետևյալ աշխատությունների հայերեն թարգմանությունները. «Համառօտ հաւաքումն աստուածաբանական ճշմարտաթեան> (հրատարակված 1715), «Դբախտ հոգւոյ» (հրատարակված 1729), «Ցաղագս բնութեան խոտից, ականց և կենդանեաց» (Անկյուրիայի Կարմիր–վանքի ձեռագիր № 2), «Յաղագս գաղտնեաց կանանց» (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ. Մատենադարան, ձեռագիր № 4607), «Ցաղագս գաղտնեաց արանց» (Անկյուրիայի Կարմիր–վանքի ձեռագիր № 2)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png