(4041) Միյամոտոյոկո
Արտաքին տեսք
![]() ![]() ![]() ![]() (1988 DN1) Miyamotoyohko | |
---|---|
Հիմնական տվյալներ | |
Հայտնաբերել է | Տակուո Կոջիմա, 19 փետրվարի 1988 թ. |
Ժամանակավոր համար | 1947 LF[1], 1952 KP[1], 1968 KU[1], 1982 BF[1], 1983 HC1[1] և 1988 DN1[1] |
Պատկանում է խմբին | աստերոիդների գոտի[1] |
JPL Small-Body Database | 20004041 |
Բացարձակ մեծություն (H) | 11,4 |
Հեռավորությունը Արեգակից | 3,020202 ա. մ. |
Ուղեծրային տվյալներ | |
Պերիհելին | 2,8702 ա. մ. |
Ապոհելին | 3,1702 ա. մ. |
Մեծ կիսաառանցք | 3,020202 ա. մ.[2] |
Էքսցենտրիսիտետ | 0,0496622 |
Սիդերիկ պարբերություն | 1917,13 օր (5,25 տարի) |
Միջին շարժում | 0,18778 աստիճան/օր |
Թեքվածություն | 11,23° (Խավարածրի նկատմամբ) |
Ծագման անկյան երկայնություն | 101,55° |
Պերիկենտրոնի արգումենտ | 156,43° |
Միջին անոմալիա | 167,52 |
(4041) Միյամոտոյոկո (անգլ.՝ Miyamotoyohko), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 19-ին Տակուո Կոջիմայի կողմից Չիյոդայում[2]։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,020202 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8702 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1702 ա. մ.[2]։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18778 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,23° անկյուն։
Տես նաև
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Շմադել, Լուց (2003). Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.). Գերմանիա: Սփրինգեր. ISBN 978-3-540-00238-3. (անգլ.)
- (4041) Միյամոտոյոկո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
|