Սերգեյ Գլազև

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սերգեյ Գլազև
Sergey Glazyev, 2016.jpg
Ծնվել էհունվարի 1, 1961(1961-01-01) (59 տարեկան)
Զապորոժիե, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտությունտնտեսագետ և քաղաքական գործիչ
Հաստատություն(ներ)Central Economic Mathematical Institute? և Դաշնային Խորհուրդ
Գործունեության ոլորտտնտեսություն
Պաշտոն(ներ)Պետական Դումայի անդամ և Ֆեդերացիայի խորհրդի անդամ
ԱնդամակցությունՌուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատերՄՊՀ տնտեսագիտության ֆակուլտետ և Պետական կառավարման ինստիտուտ
Գիտական աստիճանտնտեսագիտության դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն
ՊարգևներԲարեկամության շքանշան և Kondratiev Medal?
ԿուսակցությունՌուսաստանի ժողովրդավարական կուսակցություն և Rodina?
Կայքglazev.ru
Sergey Glazyev Վիքիպահեստում

Սերգեյ Յուրևիչ Գլազև (հունվարի 1, 1961(1961-01-01), Զապորոժիե, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս տնտեսագետ, քաղաքագետ, ՌԴ Նախագահի տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրման հարցերով խորհրդական, Ռուսաստանի Բանկի ազգային ֆինանսական խորհրդի անդամ, տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (2008 թվականից), Ուկրաինայի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ (փետրվարի 4, 2009 թվական - դեկտեմբերի 14, 2016 թվական)[1]:

Ռուսաստանի արտաքին տնտեսական կապերի նախկին նախարար, I, III, IV գումարումների Պետական դումայի պատգամավոր: Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի թեկնածու (2004 թվական)[2][3] :

Եվրասիական տնտեսական ընկերակցության գլխավոր քարտուղարի նախկին տեղակալ[4][5]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծագում. Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1961 թվականի հունվարի 1-ին՝ Զապորոժիեում, որտեղ 1978 թվականին ավարտել է № 31 միջնակարգ դպրոցը: Նրա ուսուցչուհին հիշում է. «Նա հրաշալի, կրթված երիտասարդ էր, միշտ ձգտել է գիտելիքի, իր տեսակետն ուներ: Լավ կազմակերպիչ է. միշտ հավաքում էր խմբեր՝ դառնալով գլխավոր»[6]:

Ըստ Գլազևի, նրա հայրը ռուս է, իսկ մայրը՝ ուկրաինուհի[7]: Կրտսեր քույրը՝ Յուլիա Սինելինան (1972-2013) կրոնի սոցիոլոգ է, սոցիոլոգիական գիտությունների թեկնածու, ավագ գիտաշխատող, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի սոցիալ-քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի կրոնի բաժնի վարիչ[8]:

1978 թվականին ընդունվեց Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի մեխանիկայի և մաթեմատիկայի ֆակուլտետ[9]: Մեկ տարի անց տեղափոխվեց տնտեսագիտության ֆակուլտետ, որտեղ նրա կուրսընկերը դարձան ՌԴ կառավարության վարչապետի ապագա քարտուղար Կասյանովը և Ֆրադկով Միխայիլ Սինելինը (Յուլիա Գրազևի ամուսինը)[10]: 1983 թվականին ավարտելով Մոսկվայի պետական համալսարանը՝ «Տնտեսական կիբեռնետիկա» մասնագիտությամբ՝ ստացավ գերազանցության դիպլոմ[11]:

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1980-ականների վերջ-1990-ականների սկիզբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1987-1991 թվականներին ներառվեց ոչ ֆորմալ խմբում, որտեղ դասախոսությունների ընթացքում քննարկվեցին խորհրդային տնտեսության բարեփոխման հարցեր[12]:

1991 թվականին դասախոսության մասնակիցների (Ե. Տ. Գայդար, Ա. Լ. Կուդրին, Ս. Մ. Իգնատև, Ա. Բ. Չուբայս) հետ այցելեց Չիլի, որտեղ մասնակցեց Չիլիի ազատության և զարգացման ինստիտուտի կողմից կազմակերպված տնտեսական բարեփոխումների փորձի վերաբերյալ դասընթացներին[13]:

1991 թվականի նոյեմբերին ՌԽՖՍՀ Արտաքին գործերի նախարարության արտաքին տնտեսական կապերի կոմիտեի նախագահի կողմից առաջադրված Պ. Օ. Ավենի դասխոսությունների մասնակիցներից մեկի առաջարկությամբ դարձավ նրա առաջին տեղակալը: 1992-1993 թվականներին ՌԴ արտաքին տնտեսական կապերի նախարարն էր[14]:

ՌԴ Պետական դումայում աշխատանքի շրջանները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1994-1995 թվականներին Պետական դումայի I գումարման պատգամավոր էր, ընտրված էր Ռուսաստանի Դեմոկրատական կուսակցության ցուցակում, Պետական դումայի տնտեսական քաղաքականության կոմիտեի նախագահն էր և Ռուսաստանի Դեմոկրատական կուսակցության ազգային կոմիտեի պլենում (նոյեմբերի 12-13, 1994 թվական)[15]:

1995 թվականի I կեսին հանդիսանում էր Պետդումայի ՌԴԿ խմբակցության նախագահը[16]:

1995 թվականին Պետդումայի II գումարման ընտրություններում ընտրվեց ռուսական համայնքների կոնգրեսի նախընտրական ցուցակում (զբաղեցրեց 3-րդ տեղը դաշնային ցուցակում), սակայն այդ կազմակերպությունը չհաղթահարեց 5 տոկոսանոց արգելքը[17]:

1996 թվականի օգոստոսի 14-ին Ռուսաստանի անվտանգության խորհրդի քարտուղար Ա. Լեբեդը նշանակվեց անվտանգության խորհրդի աշխատակազմի տնտեսական անվտանգության վարչության պետ: Լեբեդին պաշտոնից ազատելուց հետո Գլազևը հրաժարական տվեց:

1996-1999 թվականներին ՌԴ Խորհրդի գրասենյակի տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետն էր[18]:

2000-2003 թվականներին ՌԴԿԿ ցուցակում ընտրվեց Պետդումայի III գումարման ընտրություններում, չնայած կուսակցության անդամ չէր:

2002 թվականի նոյեմբերից մինչև Պետական դումայի երրորդ գումարման ավարտն աշխատեց Պետդումայի վարկային կազմակերպությունների և ֆինանսական շուկաների հանձնաժողովում[19]:

2002 թվականին առաջադրվեց Կրասնոյարսկի մարզպետի պաշտոնում՝ զբաղեցրեց երրորդ տեղը՝ ստանալով ձայների 21,44 %-ը։

Պետական Դումայի IV գումարման ընտրություններում կազմակերպեց և գլխավորեց «Ռոդինա» հայրենակցական ժողովրդական միությունը, որին աջակցեցին ընտրողների 9.1% -ը և դումայում ձևավորեց համանուն խմբակցությունը[20]:

Միևնույն ժամանակ Պոդոլսկի թիվ 113 ընտրատարածքում ընտրվեց Պետդումայի պատգամավոր, որտեղ տարավ համոզիչ հաղթանակ: 2004-2007 թվականներին Պետական դումայի IV գումարման պատգամավոր էր, առողջության պաշտպանության կոմիտեի և բյուջեի ու հարկերի հանձնաժողովի անդամ:

Աշխատանքը Եվրասիական տնտեսական ընկերակցությունում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2008 թվականի նոյեմբերին նշանակվեց Եվրասիական տնտեսական ընկերակցության (ԵվրԱզԷՍ) գլխավոր քարտուղարի տեղակալ: Իր ղեկավարությամբ 2011 թվականի հուլիսի 1-ից ռուս-բելառուսական և ռուս-ղազախական սահմաններից դեպի մաքսային միության արտաքին սահման իրականացվեց մաքսային, սանիտարական, անասնաբուժական, տրանսպորտային հսկողություն[21]:

2012 թվականի հուլիսի 30-ին նշանակվեց Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի խորհրդական: Գլազևին մեղադրանք առաջադրվեց դաշնային գործադիր մարմինների գործունեությունը համակարգող` Մաքսային միության և Ռուսաստանի Դաշնության, Բելառուսի Հանրապետության և Ղազախստանի Հանրապետության միջև եվրասիական ինտեգրացիայի զարգացմանը նպաստելու համար[22]:

Նա հանդիսանում է ազգային ֆինանսական խորհրդում ՌԴ Նախագահի ներկայացուցիչը:

Մասնակցությունը նախագահական ընտրություններին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2004 թվականին ինքնաառաջադրվեց Ռուսաստանում կայանալիք նախագահական ընտրություններին: 2004 թվականի սկզբին «Ռոդինա» խմբակցության ղեկավարության միջև առաջացան տարաձայնություններ: Գլազևը ստիպված էր թողնել խմբակցության ղեկավարի պաշտոնը:

2004 թվականի մարտին կայացած նախագահական ընտրություններում զբաղեցրեց երրորդ տեղը՝ ստանալով ձայների 4,1 %-ը[23]:

2012 թվականի փետրվարի 9-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի կողմից պաշտոնապես նշանակվեց ՌԴ նախագահի լիազոր ներկայացուցիչ:

Ուկրաինական ճգնաժամ և պատժամիջոցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2014 թվականի մարտի 17-ին՝ Ղրիմի կարգավիճակի հանրաքվեի հաջորդ օրը ԱՄՆ-ը պատժամիջոցները կիրառեց Գլազևի նկատմամբ: Շուտով նա ընդգրկվեց Եվրամիության, Կանադայի, Ավստրալիայի և Շվեյցարիայի, իսկ 2015 թվականի սեպտեմբերին՝ Ուկրաինայի պատժամիջոցների ցանկում:

Ըստ Դոնբասի «ժողովրդական նահանգապետ» Պավել Գուբարևի՝ Գլազևը 2014 թվականի մարտի 5-ին բջջային հեռախոսով զանգահարեց իրեն (Գուբարևի և նրա կողմնակիցների կողմից Դոնեցկի պետական վարչության շենքը երկրորդ անգամ գրավելուց հետո) և հայտնեց իր աջակցությունը:

2017 թվականի աշնանը մասնակցեց «Ձախ ճակատի» նախագահի նախնական ընտրություններում, սակայն պարտվեց Պավել Գրուդինինին:

Գիտական գործունեություն, ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համալսարանն ավարտելուց հետո ընդունվեց ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի կենտրոնական տնտեսագիտության և մաթեմատիկայի ինստիտուտի ասպիրանտուրան: 1986 թվականին պաշտպանեց թեկնածուական, իսկ 1990-ին`դոկտորական ատենախոսությունը:

1986-1991 թվականներին աշխատեց որպես կրտսեր գիտաշխատող, գիտաշխատող, ավագ գիտաշխատող, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի լաբորատորիայի վարիչ: Ջ.Շումպետերի և Ն.Դ. Կոնդրատևի գաղափարների հիման վրա 1980-ականների վերջին առաջարկեց տեխնոլոգիական կենսաձևի հայեցակարգը, որը հետագայում շարունակեց զարգացնել: Գլազևի գիտական աշխատանքներում ստեղծվել է տեխնոլոգիական կենսաձևերի փոփոխման նախկինում անհայտ մոդելը[24]:

Նա 300-ից ավելի գիտական հրապարակումների հեղինակ է: 1995 թվականին պարգևատրվել է Ն.Դ. Կոնդրատևի ոսկե մեդալով` տնտեսական զարգացման երկար ալիքների հետազոտության համար[25]:

1999 թվականին Գլազևին շնորհվեց պրոֆեսորի գիտական կոչում: Նա Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի հանրային կառավարման ֆակուլտետի պետական և քաղաքային կառավարման տեսության և մեթոդիկայի ամբիոնի վարիչն էր, ինչպես նաև «Եվրասիական ինտեգրման գիտական կենտրոն»-ի գիտական ղեկավարը: 2000 թվականին ռուսական կենսագրական ինստիտուտը Գլազևին կոչեց տասնամյակի մարդ՝ տնտեսության մեջ իր ներդրման և հայրենական արտադրողների աջակցության համար, իսկ 2002 թվականին «գիտություն» անվանակարգում՝ տարվա մարդ[26]:

2003 թվականին Գլազևը վերանվանվեց «Տարվա մարդ»՝ բնական ռենտա գաղափարի զարգացման և տարածման գործում ներդրած ավանդի համար և «պետական և քաղաքական գործունեություն» անվանակարգում արժանանալով մրցանակի: 2000 թվականին ընտրվեց ՌԳԱ-ի թղթակից-անդամ, իսկ 2008 թվականին՝ ՌԳԱ-ի ակադեմիկոս: ՌԳԱ-ի Եվրասիական տնտեսական ինտեգրման համալիր խնդիրների, արդիականացման, մրցունակության և կայուն զարգացման գիտական խորհրդի նախագահն էր[25]:

Հանդիսանում է Մոսկվայի տնտեսական ֆորումի փորձագետ[27]:

2016 թվականին գիտական հայտնագործությունների հեղինակների միջազգային ակադեմիան Ս. Գլազևի գիտական հայտնագործությունը գրանցեց «Համաշխարհային և ազգային տնտեսությունների զարգացման գործընթացում տեխնոլոգիական կենսաձևերի պարբերաբար փոփոխության կանոնավորություն» վերնագրով[28][29]: Ենթադրվում է, որ համաշխարհային տնտեսական զարգացումը և դրա հետ կապված քաղաքական փոփոխությունները տեղի են ունենում պարբերաբար փոփոխվող համաշխարհային տնտեսական կառույցների կողմից, որոնցից յուրաքանչյուրը փոխկապակցված միջազգային և ազգային հաստատությունների համակարգ է, որն ապահովում է տնտեսության ընդլայնված վերարտադրությունը և որոշում գլոբալ տնտեսական հարաբերությունների մեխանիզմը[27][30]:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բարեկամության շքանշան (փետրվարի 2, 2011 թվական)՝ երկրների միջև ինտեգրացիոն համագործակցության զարգացման գործում մեծ ներդրման համար[31]։
  • «Տարվա մարդ» մրցանակ՝ Ռուսաստանի կենսագրական ինստիտուտի և տնտեսական ռազմավարությունների ինստիտուտի կողմից հաստատված (2013)՝ Ռուսաստանի հետ միասնական տնտեսական գոտում Ուկրաինայի վերադարձին օժանդակելու համար[32]։
  • Կոնդրատևի ոսկե մեդալ՝ տնտեսական զարգացման մեջ երկար ալիքների մի շարք ուսումնասիրությունների համար (1995 թվական):
  • Առաջին կարգի մեդալ՝ «Եվրասիական տնտեսական միության ստեղծման գործում ներդրման համար» (մայիսի 13, 2015 թվական, Եվրասիական տնտեսական միության Գերագույն խորհուրդ)[33]։
  • 2013 թվականին «Հռչակ» մրցանակի դափնեկիր՝ «Ռուսաստանի ֆինանսների և տնտեսության զարգացման գիտական ներդրման համար» անվանակարգում[34]։
  • «Ղրիմի և Սևաստոպոլի ազատագրման համար» մեդալ (մարտի 17, 2014 թվական)՝ Ղրիմի վերադարձի անձնական ներդրման համար[35]։

Դասային աստիճան[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա: Ընտանիքն ապրում է Մոսկվայում[37][38]։

Մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

(соавтор).

  • Strategy for growth in the context of the global economic crisis. — Hanover: European Academy of natural sciences press. — 2015.
  • Последняя мировая война. США начинают и проигрывают — М.: Книжный мир, 2016. — 512 c.
  • Экономика будущего. Есть ли у России шанс? — М.: Книжный мир, 2016. — 640 c.

Հաշվետվություններ և հրապարակումներ

  • Ռուսական տնտեսության զարգացումը գլոբալ տեխնոլոգիական զարգացումների համատեքստում, Մոսկվա: Զարգացման ազգային ինստիտուտ, 2007
  • Համաշխարհային տնտեսության մեջ կառուցվածքային փոփոխությունների համատեքստում Ռուսաստանի տեխնիկական և տնտեսական զարգացման հնարավորությունները և սահմանափակումները, Մ․։ Կառավարման պետական համալսարան, 2008 թվական:
  • ԱՊՀ ընդհանուր տնտեսական գոտու ձևավորումը. Խնդիրներ և լուծումներ, (Մոսկվա, հոկտեմբերի 12-13, 2007 թվական), Մ.:
  • Տնտեսության արդիականացման և զարգացման պետական քաղաքականության միջոցառումների այլընտրանքային համակարգի մասին, «Russian Economic Journal», 2011 թվական, (№ 4)
  • Ռուսական տնտեսության զարգացման ռազմավարության մասին, «Ժամանակակից Ռուսաստանի տնտեսությունը», 2011 թ. (№ 3):
  • Ռուս հասարակության չափազանց կարևոր արժեքների գնահատումը և դրանց օգտագործումը սոցիալ-տնտեսական զարգացման գործընթացում // Գլազև Ս. Յու., Լոկոսով Վ.Վ. - Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի տեղեկագիր, 2012 թ․, թ. 82, № 7:
  • Երկար ալիքների ժամանակակից տեսությունը տնտեսական զարգացման մեջ Ռուսաստանի ժամանակակից տնտեսությունը, 2012 (№ 2):
  • Ռուսաստանի տնտեսության զարգացման ռազմավարության մասին` գլոբալ անկայունության համատեքստում: Հոդվածը հավաքածուի մեջ: Օ. Տ. Բոգոմոլով «Գլոբալ տնտեսություն և կյանքը նոր դարաշրջանի շեմին», Մ., 2012 թվական
  • Նորից տեղական տնտեսության արդիականացման և զարգացման պետական քաղաքականության միջոցառումների այլընտրանքային համակարգ (2013-2014 թթ. Առաջարկներ), «Ռուսաստանի տնտեսական ամսագիր», 2013 թ. (№ 3):
  • Ռուսաստանի տնտեսական ռազմավարությունը Ուկրաինայի իրադարձությունների համատեքստում, 2014 թվական (№ 4):
  • ԱՄՆ-ի պատժամիջոցները և Ռուսաստանի բանկի քաղաքականությունը. Կրկնակի հարված երկրի տնտեսությանը, տնտեսական հարցերը, 2014 թվական (№ 9):
  • Ռուսական մոնետարների աղքատությունը և շքեղությունը, «Ժամանակակից Ռուսաստանի տնտեսությունը», 2015 (№ 2-3):
  • Վաշինգտոնի և Պեկինի միջև տնտեսական ռազմավարությունը, 2015 (№ 1-4)
  • Վերջին աշխարհաքաղաքական կուսակցություն, Միջազգային կյանք, 2015 թվական, օգոստոս
  • Ինֆլյացիաների թիրախավորման մասին, Տնտեսական հարցեր, 2015 (№ 8)
  • Ազգային դրամավարկային և ֆինանսական համակարգ. Արևմտյան ապակայունացման ջանքերը և դրանք չեզոքացնելու միջոցները, Russian Economic Journal, 2015 (№ 4)
  • Համաշխարհային տնտեսության զարգացման համաշխարհային տնտեսական կառույցներ, տնտեսագիտական և մաթեմատիկական մեթոդներ, 2016 (№ 2):
  • Համաշխարհային տնտեսական կառույցների տեսության կիրառական արդյունքներ, տնտեսագիտական և մաթեմատիկական մեթոդներ, 2016 (№ 3)

Հարցազրույց[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հրապարակումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Деловой Петербург со ссылкой на РИА «Новости» Избраны 44 новых академика РАН // Деловой Петербург ISSN 1606-1829 (Online). — 12:04 29 мая 2008 года.(չաշխատող հղում)
  2. «Глазьєв Сергій Юрійович. Статус в НАН України»։ Национальная академия наук Украины։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-08-09-ին  (ուկր.)
  3. «Загальні збори Національної академії наук України 4 лютого 2009 року обрали нових дійсних членів (академіків) НАН України, членів-кореспондентів НАН України та іноземних членів НАН України»։ Национальная академия наук Украины։ 4.02.2009։ Վերցված է 15.12.2016 (ուկր.)
  4. «Сесія Загальних зборів НАН України та урочисте засідання, присвячене 25-й річниці референдуму про незалежність України»։ Национальная академия наук Украины։ 15.12.2016։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-12-15-ին։ Վերցված է 15.12.2016 
  5. ЕврАзЭС Секретариат.
  6. «{title}»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-07-14-ին։ Վերցված է 2014-07-13 
  7. Чем закончится украинский семейный конфликт
  8. Открытый ответ иностранного члена Национальной академии наук Украины С. Ю. Глазьева Archived 2014-10-23 at the Wayback Machine.
  9. «Биография Сергея Глазьева»։ Lenta.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-01-30-ին։ Վերցված է 2015-01-30 
  10. Все правительство
  11. «Биография Сергея Глазьева»։ "Родина" и окрестности։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-01-30-ին։ Վերցված է 2015-01-30 
  12. Змеиная горка. Сергей Глазьев: «Никто не думал, что развитие страны пойдет так»
  13. Восьмидесятники. Итоги, № 12, 2010.
  14. Петр Авен: «Мы заложили фундамент дальнейшей жизни»
  15. Коргунюк Ю. Г. Финансирование партий в постсоветской России: между бизнесом и властью // Полития: Анализ. Хроника. Прогноз (Журнал политической философии и социологии политики). — 2010. — № 3-4. — С. 102
  16. Аппарат Совета Безопасности Российской Федерации
  17. Кадровое назначение в Администрации Президента
  18. Материал об участии Глазьева в избирательной кампании 2004
  19. США приняли санкции против Матвиенко, Суркова, Глазьева и Рогозина
  20. Постановление ЦИК РФ № 98/785-6, 9 февраля 2012
  21. Указ Президента України № 549/2015
  22. Губарев П. Факел Новороссии. — М.: Питер, 2016.
  23. «Левый фронт» выдвинул в президенты директора «Совхоза имени Ленина» Павла Грудинина Meduza, 01.12.2017
  24. А. А. Акаев Большие циклы экономической конъюнктуры и инновационно-циклическая теория экономического развития Шумпетера — Кондратьева
  25. 25,0 25,1 «Статья "Описание научного открытия Глазьева С.Ю. в области общественных наук" на сайте РАЕН»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-05-17-ին 
  26. Конкурсы и медали Н. Д. Кондратьева
  27. 27,0 27,1 «Глазьев С. Ю. Закономерность смены мирохозяйственных укладов в развитии мировой экономической системы и связанных с ними политических изменений» 
  28. Статья Ивана Наганова "Эксперты Московского экономического форума ждут от Президента смены социально-экономического курса" на портале "Политмир", 05.04.2018.
  29. Эксперты МЭФ на сайте МЭФ
  30. Материалы сайта МЭФ
  31. «Указ Президента Российской Федерации от 2 февраля 2011 года № 125 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-28-ին։ Վերցված է 2019-02-16 
  32. Названы лауреаты национальной премии «Человек года — 2013»
  33. Текст решения
  34. «Лауреаты Премии «Репутация» в 2013 году»։ finday.ru։ Վերցված է 2016-03-31 
  35. Медаль за освобождение Севастополя и Крыма получили: Путин, Газманов, Чалый, Шойгу и еще 128 человек
  36. «Указ президента Российской Федерации от 17 декабря 1997 года № 1316 «О присвоении квалификационных разрядов федеральным государственным служащим Аппарата Совета Федерации Федерального Собрания Российской Федерации»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-28-ին։ Վերցված է 2019-02-16 
  37. «Сергей Глазьев стал советником президента // Новости газеты "Башкортостан" на русском языке»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-26-ին։ Վերցված է 2013-02-25 
  38. «Глазьев Сергей Юрьевич»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-26-ին։ Վերցված է 2013-02-25 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]