Սեն Մալո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բնակավայր
Սեն Մալո
ֆր.՝ Saint-Malo[1]
Դրոշ Զինանշան
Drapeau de Saint-Malo (20è siècle).svg Blason ville fr Saint-Malo.svg

IMG 2935 StMalo.JPG
Կոորդինատներ: 48°38′50″ հս․ լ. 2°0′32″ ամ. ե. / 48.64722° հս․. լ. 2.00889° ավ. ե. / 48.64722; 2.00889
ԵրկիրՖրանսիա Ֆրանսիա
Մակերես36,58 կմ²
ԲԾՄ8 մետր
Բնակչություն46 097 մարդ (հունվարի 1, 2017)[2]
Ժամային գոտիUTC+1 և UTC+2
Փոստային ինդեքսներ35400[3]
Պաշտոնական կայքville-saint-malo.fr
##Սեն Մալո (Ֆրանսիա)
Red pog.png

Սեն Մալո (ֆր.՝ Saint-Malo, բրետոներեն՝ Sant-Maloù), նավահանգստային քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում՝ Բրետան տարածաշրջանի Իլ և Վիլեն դեպարտամենտում, Լա Մանշի ափին, Ռանսի գետաբերանի մոտ, Փարիզից՝ 404, Ռենից՝ 75 կիլոմետր հեռավորության վրա[4]: Նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է: 2014 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 45.201[5]: Գրավիչ է զբոսաշրջիկների համար, և տաք տարեշրջանում բնակչության թիվը հասնում է 200 հազարի:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

6-րդ դարում ուելսցի վանական Մաքլոն (Մալոն) այստեղ վանք է հիմնել, որի շուրջն ստեղծվել է մի ոչ մեծ բնակավայր: 12-րդ դարում այն ստացել է քաղաքի կարգավիճակ և որոշակի արտոնություններ: 1144–1790 թվականներին եղել է եպիսկոպոսական նստավայր, մի քանի հարյուրամյակ՝ նաև ծովահենային հայտնի որջ՝ բավականին ազդու ամրություններով: Առևտրական կարևոր կենտրոն է դարձել: Երկար տարիներ կռվախնձոր էր Ֆրանսիայի արքաների և Բրետոնի իշխանների համար (վերջիններիս թիկունքին կանգնած էր Մեծ Բրիտանիան): 1491 թվականին միացվել է Ֆրանսիային: Նոր աշխարհի՝ Ամերիկայի մի շարք հետազոտողներ, այդ թվում՝ Կանադայի անվանի ուսումնասիրող Ժակ Կարտիեն, այս ծովափնյա քաղաքում են ծնվել ու մեծացել, փորձ ձեռք բերել[6]: 18-րդ դարի կեսերից Սեն Մալոյի դերն սկսել է նվազել՝ կապված մերձակա, ավելի խոշոր մի նավահանգստի՝ Լորյանի կառուցման հետ: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ դաշնակիցների զորքերի Եվրոպա ափհանման ժամանակաշրջանում, քաղաքը գրեթե հիմնովին ավերվել է,ետպատերազմյան շրջանում կարճ ժամանակամիջոցում, արագ թափով վերակառուցվել;

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ներկայումս Սեն Մալոն տրանսպորտային կարևոր հանգույց է և զարգացած արդյունաբերական կենտրոն: Լաստանավային հաղորդակցություն ունի Մեծ Բրիտանիայի հետ: Զարգացած են ձկնորսությունն ու ձկնարդյունաբերությունը: Քաղաքում է գտնվում «Սեն Մալո ֆուժեր» առևտրաարդյունաբերական պալատի գլխավոր գրասենյակը, ինչպես նաև Atalante Saint-Malo տեխնոպարկը, որտեղ գործում են գիտահետազոտական, արտադրական և սպասարկող բազմաթիվ ընկերություններ: Բնակավայրի մերձակայքում գործում է մակընթացության ուժով աշխատող հզոր էլեկտրակայան, որ իր տեսակի մեջ առաջինն ու ամենախոշորն է աշխարհում (ունի 240 մեգավատտ հզորություն, շահագործման է հանձնվել 1961 թվականին): Սեն Մալոն նաև զբոսաշրջային և առողջարանային գրավիչ կենտրոն է:

2010 թվականին քաղաքի աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակչության շրջանում աշխատանքային ակտիվության ցուցանիշը եղել է 67,8%: Ոչ ակտիվ 8985 բնակիչներից 2662-ը սովորողներն էին, 3520-ը՝ թոշակառուները: Գործազուրկների թվաքանակը 2472 էր[7]: Աշխատողների տարեկան միջին եկամուտը կազմել է 18.641 եվրո[8]:

Գործընկեր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժողովրդագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Անվանի անձինք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սեն Մալոյում ծնվածներ.

Սեն Մալոյում է ապրում և ստեղծագործում ժամանակակից ռուս անվանի գրող Բորիս Ակունինը (ի դեպ, նրա մի շարք երկերում գործողությունները ծավալվում են հենց Սեն Մալոյում):

Տեսարժան վայրեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սեն Մալոյում հաշվառված է 83 պատմամշակութային հուշարձան (և դա՝ Երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում տեղի ունեցած ավերածություններից հետո՛ անգամ): Հիշարժան են հատկապես հետևյալ հուշարձանները.

  • Սոլիդոր աշտարակը — XIV դար
  • Մեծ ակվարիումը, որ ամենախոշորներից մեկն է Եվրոպայում
  • Սբ. Վինսենի տաճարը (գոթիկա ճարտարապետության նմուշ)
  • Սեն Մալոյի ամրոցը — XV դար
  • Գրան-Բե և Պըտի-Բե կղզիները (վերջինում է գտնվում Շատոբրիանի շիրիմը)
  • Կոնչե բերդը
  • «Նասիոնալь» բերդը
  • Գրան Ժարդին փարոսը

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Code officiel géographique
  2. Populations légales 2017INSEE, 2019.
  3. Base officielle des codes postauxGroupe La Poste, 2018.
  4. Фізичні відстані розраховані за координатами муніципалітетів
  5. «Кількість населення у 2011 році»։ INSEE։ Վերցված է 28 вересня 2014 (ֆր.)
  6. |tytuł = Biographie – CARTIER, JACQUES (1491-1557) – Volume I (1000-1700) – Dictionnaire biographique du Canada |data dostępu = 2018-11-10 |url = http://www.biographi.ca/fr/bio.php?BioId=34229}}
  7. «Base chiffres clés : emploi - population active 2010» [Базисні показники: зайнятість та активність населення в 2010 році] (фр.)։ INSEE։ Վերցված է 15 листопада 2013  (наближені дані, в 1999 році тимчасова зайнятість врахована частково)
  8. «Revenus fiscaux des ménages en 2010» [Оподатковані доходи домогосподарств у 2010 році] (фр.)։ INSEE։ Վերցված է 18 жовтня 2013  Діти та онуки які проживали у двох місцях враховані як 0,5 особи в обох місцях проживання. Перша особа у домогосподарстві це один особоспоживач (ОС), інші дорослі — по 0,5 ОС, діти до 14 років — по 0,3 ОС.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]