Ռեջո նել Էմիլիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բնակավայր
Ռեջո նել Էմիլիա
իտալ.՝ Reggio Emilia
Reggio emilia piazza san prospero abside duomo.jpg
Կոորդինատներ: 44°42′0″ հս․ լ. 10°38′0″ ավ. ե. / 44.70000° հս․. լ. 10.63333° ավ. ե. / 44.70000; 10.63333
ԵրկիրԻտալիա Իտալիա
Մակերես230,66±0,01 կմ²
ԲԾՄ58±1 մետր
Բնակչություն170 996 մարդ (հուլիսի 1, 2016)[1]
Ժամային գոտիUTC+1 և UTC+2
Հեռախոսային կոդ0522
Փոստային ինդեքսներ42121–42124
Ավտոմոբիլային կոդRE
Պաշտոնական կայքmunicipio.re.it
##Ռեջո նել Էմիլիա (Իտալիա)
Red pog.png

Ռեջո նել Էմիլիա[2][3], Ռեջո Էմիլիա (իտալ.՝ Reggio nell'Emilia, լատ.՝ Regium Lepidi), քաղաք Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա շրջանում։ Ռեջո նել Էմիլիա համայնքի կենտրոնն է, տեղակայված է Մոդենայի և Պարմայի միջև: Այն չպետք է շփոթել Կալաբրիայում նույնանուն քաղաքի հետ: Բնակչությունը կազմում է 170 996 մարդ (2016), բնակչության խտությունը՝ 715 մարդ/կմ²։ Քաղաքն ընդգրկում է 232 կմ քառ․ տարածք: Փոստային ինդեքսը 42100 է, հեռախոսային կոդը՝ 0522:

Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պրոսպերին, որի տոնակատարությունը տեղի է ունենում նոյեմբերի 24-ին։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մ․ թ․ ա․ 187 թվականին Էմիլյան ճանապարհի վրա հիմնադրվել է Ռեջիում Լեպիդի բնակավայրը, որն անվանակոչվել է կոմս Մարկոս Էմիլիա Լեպիդայի անունով:

Դեռևս 4-րդ դարում քաղաքն ունեցել է իր եպիսկոպոսը, խիստ տուժել է բարբարոսների արշավանքներից։ Արքա Ալբոինը այն դարձրեց լանգոբարդների պետության կենտրոններից մեկը: 899 թվականին քաղաքն ապստամբության է ենթարկվել հունգարացիների կողմից: 1002 թվականին այն անցել է Տոսկանայի կոմսերի տիրապետության տակ, որոնք բնակություն էին հաստատել մոտակա Կանոսայի ամրոցում:

12-րդ դարից ի վեր Ռեջոն Լոմբարդյան լիգայի անդամ է եղել որպես անկախ քաղաքային հանրապետություն։ Կոմունան մասնատվել է հզորագույն տոհմերի միջև ծագած արյունալի դիմակայությունից: 14-րդ դարում Ռեջոյի համար մղվող պայքարին միացել են դ'Էստե, Գոնզագա և Վիսկոնտի ազնվական ընտանիքները, ինչպես նաև Հռոմի Պապը:

1409 թվականին Ռեջոյի տիրապետությունը փոխանցվել է դ'Էստեի տոհմին, որն իր ձեռքերում պահեց այն մինչև Նապոլեոնյան պատերազմները: Փաստորեն այն Մոդենայի դքսության մասն էր կազմում, չնայած դե յուրե հատկացվել էր Ռեջոյի Դքսին: Դ'Էստե տոհմի կառավարման օրոք Ռեգիոյում ծաղկում է ապրում առևտուրն ու ճարտարապետությունը: Ռեգիոյի հետ են կապված երկու խոշոր բանաստեղծների՝ Բոյարդո և Արիոստոյի անունները։

1513 թվականին Հռոմի պապ Հուլիոս II-ը գրավել է քաղաքը, բայց Էմիլիայի այս հատվածում պապական տիրապետությունը տևեց ոչ ավելի, քան 10 տարի: 1796 թվականին Նապոլեոնը մտավ Ռեջո՝ հռչակելով այստեղ Ցիզալպիական հանրապետության ստեղծումը: Հենց Ռեջոյում է բարձրացվել ժամանակակից Իտալիայի դրոշը, և այստեղ էլ ստեղծվել է Լեհաստանի օրհներգը: 1810 թվականից ի վեր Ռեջոյի դքսի տիտղոսը կրում էր մարշալ Ուդինոն:

Վիեննայի վեհաժողովը Ռեջոն վերադարձրեց Մոդենայի դքսերին, սակայն քաղաքացիները, որոնք զգացել էին ազատության համը, բազմիցս ընդվզեցին իրենց տիրակալների դեմ: 1860-ին քաղաքն ընդգրկվեց միավորված Իտալիայի կազմում: 20-րդ դարի քաղաքական կյանքում գերակշռում էին սոցիալիստները և (հետպատերազմյան տարիներին) կոմունիստները: 1980-ականներին քաղաքում ձայնագրվել է CCCP Fedeli alla linea ռոք խումբը:

Տեսարժան վայրեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Դուոմո (Մայր տաճար), կառուցված է հիմնականում ռոմանական ոճով, որը բազմիցս վերանորոգվել է։ Միջնադարյան տաճարի տակ հայտնաբերվել են հին հռոմեական խճանկարներ։
  • Մադոննա դելլա Գյարայի բազիլիկ (1597-1619), կարևոր կոթող է, որում արտացոլված է մաներիզմից մինչև բարոկկո ոճերը։ Էմիլիայի գլխավոր սրբավայրերից մեկն է։
  • Սան Պրոսպերոյի բազիլիկ, հիմնադրվել է 10-րդ դարում, այնուհետև բազմիցս վերակառուցվել է։ Նրա ձևավորման վրա աշխատել են բոլոնացիներ Կամիլո Պրոկաչինին և Լոդովիկո Կարաչին:
  • Վալի թատրոն (1852-1857):
  • Արիոստո տուն
  • Վերածննդյան պալատ
  • Պարմեջանի պատկերասրահի գեղարվեստական թանգարան

Քույր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժողովրդագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչության շարժը

Կոմունայի կառավարում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հեռախոս՝ 0522 456111
  • Էլեկտրոնային հասցե՝ comune.informa@municipio.re.it
  • Պաշտոնական կայք՝ http://www.municipio.re.it/

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. http://demo.istat.it/bilmens2016gen/index02.html
  2. Италия, Ватикан, Сан-Марино, Мальта // Атлас мира / сост. и подгот. к изд. ПКО «Картография» в 2009 г. ; гл. ред. Г. В. Поздняк. — М. : ПКО «Картография» : Оникс, 2010. — С. 60—61. — ISBN 978-5-85120-295-7 (Картография). — ISBN 978-5-488-02609-4 (Оникс).
  3. Արտասահմանյան երկրների աշխարհագրական անվանումների բառարան / խմբ․ Ա․ Մ․ Կոմիկով. — 3֊րդ հրատարակություն. — Մոսկվա: Նեդրա, 1986. — С. 299.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]