Ոսկեղջյուր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ոսկե եղջյուրը Բոսֆրում

Ոսկեղջյուր[1] (թուրք. Haliç կամ Altın Boynuz - Հալիչ կամ Ալտըն Բոյնուզ) Բոսֆորի պատմական խորշիկ է, այն բաժանել է Ստամբուլը և ձևեր է բնական նավահանգիստ, որ ապաստանծ է հունական, հռոմեական, բյուզանդական, Օսմանյան և այլ նավեր, հազարավոր տարիներ.

Նկարագրություն[խմբագրել]

Ոսկեղջյուրը ողողված նախապատմական գետաբերան է, երկարությունը 7.5 կմ է և լայնությունը 750 մ է. Իր առավելագույն խորությունը, որտեղ թափվում Բոսֆորը, մոտ 35 մ է. Այն այսօր շրջապատված է չորս կամուրջների. Կամուրջները, որ գնում հոսանքն ի վար, կոչված էն Ոսկեղջյուրի կամուրջը, Հին Գալատայի կամուրջը, Աթաթուրքի կամուրջը և Քալատայի կամուրջը. Հինգերորդ կամուրջ որ ներկայումս կառուցվում է կապել է Ստամբուլի մետրոյի ճանապարհները դեպի հյուսիս և հարավ Ոսկեղջյուրի.

Աղբյուրներ[խմբագրել]