Բթառիճ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյուղ
Բթառիճ
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ՎիլայեթԷրզրումի վիլայեթ
ԳավառԵրզնկայի գավառ
Այլ անվանումներԲգառիճ, Բդառիճ, Բըթառիճ, Բթարիչ, Բիդառիճ, Բիթառիգա, Բիթարիխ, Բիտայարիչ, Բիտարիք, Բիտիյարիգ, Պիթառիճ, Պիտտերիչ, Փթառիճ, Փիթարիջ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն, այլ
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը), այլ
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը), այլ
Ժամային գոտիUTC+3

Բթառիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում[1]։ Գտնվում էր Քեշիդաղ ձորի մուտքի մոտ, Մըր լեռան հարավային ստորոտին, Երզնկա քաղաքից 20 կմ հարավ-արևելք:

Անվան ստուգաբանություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ Գ. Ղափանցյանի գյուղի անվան հիմքում ընկած է «բերդիկ» բառը:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գյուղի միջով հոսում էր Բաղնիք կոչվող սառը ջուր ունեցող առվակը, որի վրա գործում էր 2-3 ջրաղաց:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բթառիճը երբեմն նույնացնում են խեթական արձանագրություններում հիշատակված Պաթթիյարիկա կամ Պատտիյարիկ (Բատտ) քաղաքի հետ:

Գյուղը նախկինում մտել էր Բարձր Հայքի Եկեղյաց գավառի մեջ: XIV դարում այն մի ձեռագիր հիշատակարանում վկայվել է Փթառիճ անվանումով:

1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայ բնակչության մեծ մասը ոչնչացվեց, մնացածներին տեղահանեցին։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 150 տուն բնակիչ, որից 50-ը հայեր էին, իսկ մնացածը այլազգիներ:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, երկրագործություն և առևտուրն էր:

Պատմամշակութային կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բթառիճն ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի: Գյուղի տակ կար գետնափոր եկեղեցի, որն ուներ հայերեն արձանագրություններ: Բնակավայրից 2-3 կմ հարավ գտնվում էր Ս. Նիկողայոս վանքը: Անցյալում գյուղը պատկանել է այս վանքին:

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գյուղում գործում էր հայկական երկսեռ վարժարան, որտեղ ուսուցանվում էին 40-50 աշակերտներղ[2]:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Կարինի նահանգի Երզնկայի գավառ»։ Վերցված է 2015 ապրիլի 14 
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 1, էջ 682