Անանուն բարձունք (հուշարձան)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox architecture.png
«Անանուն բարձունք» հուշարձան
Памятник Безымянная высота.jpg
«Անանուն բարձունք» հուշարձանը
Կոորդինատներ59°46′19.99″ հս․ լ. 30°45′15.01″ ավ. ե. / 59.7722194° հս․. լ. 30.7541694° ավ. ե. / 59.7722194; 30.7541694Կոորդինատներ: 59°46′19.99″ հս․ լ. 30°45′15.01″ ավ. ե. / 59.7722194° հս․. լ. 30.7541694° ավ. ե. / 59.7722194; 30.7541694
Գտնվում էՌուսաստան Ռուսաստան
Լենինգրադի մարզ
Վսևոլոժսկի շրջան
Կառուցվել է1968
Շինության ձևըՀուշարձան
Կառուցել էԳրիգորի Յաստրեբենեցկի
Վալենտին Կոզենյուկ
Ներկա վիճակըԿանգուն

«Անանուն բարձունք» («Փառքի բլուր») հուշարձան (ռուս.՝ Памятник «Безымянная высота»), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանում, Նևայի աջ ափին, Իվանովյան սահանքների մոտ, Տոսնայի գետաբերանի դիմաց։ Մտնում է «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ[1]։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կառուցվել է 1965-1968 թվականներին (ճարտարապետ՝ Լեոնիդ Կոպիլովսկի, քանդակագործներ` Գրիգորի Յաստրեբենեցկի, Վալենտին Կոզենյուկ)[1]։

Պատերազմի ժամանակ այս հուշարձանի տեղում կանգնած էր հինգհարկանի շենք, որն այսուհետև ռմբակոծվել է գերմանական զավթիչների կողմից[2]։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սա «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի առավել վեհասքանչ հուշարձաններից մեկն է[2]։ Բուրգի նմանվող 20-մետրանոց լցնովի բլրի լանջերը ծածկված են ճիմահողով։ Այստեղ կան դիտահարթակներ, որոնք պատրաստված են սրանկյունաձև ելուստների տեսքով, դեպի որոնց տանում են աստիճաններ։ Վերին հարթակում գտնվում են բրոնզե քանդակներ, հարթակների ելուստներում տեղադրված են հիշատակային արձանագրություններ[1]։

Հուշարձանը կառուցելու ժամանակ եղել է անվան մի քանի տարբերակ՝ «Փառքի բլուր», «Հաղթանակի բուրգ», «Կյանքի օրհներգ»։ Վարկածներից մեկի համաձայն՝ մի տարեց բանվոր, որն անցել էր ամբողջ պատերազմը, շինարարության ավարտից հետո ասել է. «Դե, թվում է՝ մեր անանուն բարձունքը պատրաստ է»[2]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.