Հունվարյան որոտ (հուշահամալիր)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox architecture.png
«Հունվարյան որոտ» հուշահամալիր
Կոորդինատներ59°46′50.02″ հս․ լ. 29°38′2.00″ ավ. ե. / 59.7805611° հս․. լ. 29.6338889° ավ. ե. / 59.7805611; 29.6338889Կոորդինատներ: 59°46′50.02″ հս․ լ. 29°38′2.00″ ավ. ե. / 59.7805611° հս․. լ. 29.6338889° ավ. ե. / 59.7805611; 29.6338889
Գտնվում էՌուսաստան Ռուսաստան
Լենինգրադի մարզ
Լոմոնոսովսկի շրջան
Կառուցվել է1968
Շինության ձևըՀուշահամալիր
Կառուցել էԳ. Վ. Բելյաև
Ներկա վիճակըԿանգուն

«Հունվարյան որոտ» հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориал «Январский гром»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանում։ Տեղադրվել է 1968 թվականին, Գոստիլիցկոյե խճուղու 19 կիլոմետրին, այն տեղում, որտեղ 1941 թվականին անցել է Օրանիենբամի հենակետի սահմանը, իսկ 1944 թվականի հունվարի 14-ին սկսվել է խորհրդային հարձակողական «Հունվարյան որոտ» գործողությունը։

Հուշահամալիրը Ռուսաստանի դաշնային նշանակության պատմության հուշարձան է (գրանցման համար` 471410280300626) համաձայն ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի թիվ 624 որոշման[1]։

Հեղինակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հուշահամալիրի հեղինակներն են քանդակագործ Գ. Վ. Բելյաևը, ճարտարապետներ Ն. Վ. Ուստինովիչը և Ա. Ե. Ռիվկինը։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

8 մետր բարձրությամբ, հուշատախտակով և Լենինգրադի պաշտպանների խորաքանդակներով բետոնե մույթը տեղադրվել է բնական բլրի վրա, որից տևական հրետանային պատրաստությունից հետո 131-րդ դիվիզիայի զորքերը գնդապետ Ռոմանենկոյի հրամանատարությամբ ճեղքեցին հակառակորդի պաշտպանությունը և գրավեցին Պորոժկին՝ դրանով իսկ 90-րդ դիվիզիային հնարավորություն ընձեռելով շարժվելու դեպի Գոստիլիցի։

Թաղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայրենական մեծ պատերազմի սկսվելու օրը՝ հունիսի 22-ին, ամեն տարի հուշահամալիրի մոտ անցկացվում է որոնողական ջոկատների հայտնաբերած զինվորների մասունքների հանդիսավոր վերաթաղում։

  • 2006 թվական՝ 106 զինվոր[2],
  • 2007 թվական՝ 45 զինվոր[3],
  • 2008 թվական՝ 54 զինվոր[4],
  • 2012 թվական՝ 54 զինվոր[5],
  • 2014 թվական՝ 37 զինվոր[6],
  • 2015 թվական՝ 12 զինվոր[7],
  • 2017 թվական՝ 29 զինվոր[8]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]