Իժորյան բաբան (հուշահամալիր)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox architecture.png
«Իժորյան բաբան» հուշահամալիր
Izhorsky ram with antiaircraft gun and flower-bed Front-view Winter.jpg
«Իժորյան բաբան» հուշահամալիրը
Կոորդինատներ59°43′31.55″ հս․ լ. 30°38′32.35″ ավ. ե. / 59.7254306° հս․. լ. 30.6423194° ավ. ե. / 59.7254306; 30.6423194Կոորդինատներ: 59°43′31.55″ հս․ լ. 30°38′32.35″ ավ. ե. / 59.7254306° հս․. լ. 30.6423194° ավ. ե. / 59.7254306; 30.6423194
Գտնվում էՌուսաստան Ռուսաստան
Լենինգրադի մարզ
Կառուցվել է1967
Շինության ձևըՀուշակոթող
Կառուցել էՅ. Վ. Կոմարով
Ներկա վիճակըԿանգուն

«Իժորյան բաբան» հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориал «Ижорский таран»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Կոլպինո քաղաքից քիչ հարավ։ Կառուցվել է 1967 թվականին Կոլպինոյի բնակիչների կողմից։ Ճարտարապետն է Յ. Վ. Կոմարովը[1]։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկաթբետոնե երեք ուղղաձիգ կանգնակներին ամրացված է հորիզոնական հեծան, որի սուր ծայրն ուղղված է թշնամու դիրքերին։ Հարևանությամբ տեղադրված է 85-միլիմետրանոց զենիթային հրանոթ։ Այստեղով է 1941-1944 թվականներին անցել Լենինգրադի պաշտպանության առաջնագիծը[1]։

Հուշարձանը խորհրդանշում է 1941-1944 թվականներին այստեղով անցնող պաշտպանության առաջնագիծը և հիշեցնում է քաղաքի պաշտպանների քաջության մասին։ Մոտակայքում գտնվող Յամ-Իժորա գյուղը բռնազավթելուց և գերմանացիների` Իժորա գետի մոտ հասնելուց հետո Կոլպինոն հայտնվեց անմիջապես ճակատային գծում։ Իժորայի բանվորական գումարտակը, որը բաղկացած էր աշխարհազորայիններից և զինվորներից, արեց ամեն ինչ, որ թույլ չտա թշնամուն առաջ շարժվել[1]։

Հուշարձանն իր ոճով հիշեցնում է հզոր բաբան, որով քանդում էին պատերը պաշարված հնագույն բերդերում[1]։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հուշակոթողի բացումը տեղի է ունեցել 1967 թվականի նոյեմբերի 2-ին Օկտյաբսկայա երկաթուղու 29-րդ կիլոմետրում[2]։

Ամեն տարի Հաղթանակի օրը, շրջափակումը ճեղքելու և վերացնելու օրերին հուշարձանի մոտ ծաղիկներ են տեղադրվում, այստեղ գալիս են վետերանները, որոնք հիշում են իրենց ընկերներին, տեղի են ունենում լռության րոպեներ[2]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.