Սիմոնա դը Բովուար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Սիմոնա դը Բովուար
Simone-Lucie-Ernestine-Marie Bertrand de Beauvoir
Simone de Beauvoir.jpg
Ծնվել է հունվարի 9, 1908({{padleft:1908|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[1]
Ծննդավայր Փարիզ[1]
Վախճանվել է ապրիլի 14, 1986({{padleft:1986|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:14|2|0}})[1] (78 տարեկանում)
Վախճանի վայր Փարիզ[1]
Մասնագիտություն քաղաքական փիլիսոփա, լրագրող, Q16897774?, վիպագիր, ինքնակենսագիր, ակնարկագիր, քաղաքական ակտիվիստ, օրագիր գրող, Q3589292? և գրող
Լեզու ֆրանսերեն
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Կրթություն Փարիզի համալսարան
Ալմա մատեր Փարիզի համալսարան
Գրական ոճեր աթեիզմ և Ֆեմինիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներ Q1214721?
Նշանակալի պարգևներ Գոնկուրյան մրցանակ և Եվրոպական գրականության Ավստրիական պետական պարգև
Simone de Beauvoir (signature).jpg
Simone de Beauvoir Վիքիպահեստում

Սիմոնա դը Բովուար (Simone de Beauvoir, 1908 թ. հունվարի 9, Փարիզ - 1986 թ. ապրիլի 14), ֆրանսիացի գրող, փիլիսոփա, ֆեմինիստական շարժման գաղափարախոս։ Ժան Պոլ Սարթրի կյանքի ընկերուհի (երկուսն էլ դեմ էին ամուսնությանը) և համախոհ։

Սիմոնա դը Բովուարը (ամբողջական անունը Սիմոնա Լյուսի Էռնեստինա Մարիա Բերտրան դե Բովուար) ծնվել է 9 հունվարի 1908 թվականին Փարիզում: Ընտանիքը պատկանում էր հին ազնվական ընտանիքին,որը ծագում էր Գիյոմա դը Շամպ միջնադարյան ֆրանսիացի աստվածաբան, գռետոր, ուսուցիչ Աբելյարից: Սիմոնան Ժորժ Բերտրանա դը Բովուարի,ով աշխատում էր որպես իրավաբան-քարտուղար և Ֆրանսուազ դը Բովուարի՝ ի ծնե Բրասսո, ջերմեռանդ կաթոլիկ, հարուստ բանկիրի դուստր, ավագ դուստրն էր: Հինգ ու կես տարեկանում ծնողները Սիմոնային տարան Կուր Դեզիրի(Cours Désir) դպրոցը, որտեղ ուղղորդող դայակները ազնվական ընտանիքի աղջիկներին նախապատրաստում էին առաքինի կյանքի: Ծնողները, մասնավորապես մայրը, Սիմոնային ապագայում տեսնում էին որպես բուրժուայի և նույնիսկ արքայազնի կին: Սիմոնայի երազանքները չիրականացան, որն էլ ավելի հուսահատեցնող էին՝ հաշվի առնելով ընտանիքի քայքայումը: Խիստ բուրժուական դաստիարակությունը, որը ստացել էր մորից, տեղ են գտել դը Բովուարի Mémoires d’une jeune fille rangée (1958) գրքում: Ընտանիքի քայքայումը Սիմոնայի համար միանգամայն իրական փաստ հանդիսացան այն ճակատագրին, որը նա պատկերացնում էի դեռ երեխա ժամանակ: Ամբողջովին տրվելով աղոթքներին, աղջնակը ենթադրում էր, որ իր կյանքն ամբողջությամբ Աստծո ձեռքերում է: Դպրոցական տարիների ընթացքում չկարողացավ ուղղվել ընտանեկան վիճակը, որի հետևանքով դը Բովուարը ստիպված էր փոխել իր կացության վայրը: Նրա աղոթքները համերաշխություն չբերեցին հոր և մոր միջև, որի հետևամքով էլ կորցրեց վստահությունը լավ օրվա հանդեպ: Ծնողները պնդում էին,որ միայն ուսումը կարող է նրան դուրս բերել այդ ծանր վիճակից, որում հայտնվել էր նրանց ընտանիքը: Այդ ընթացքում հավատքը փոխվեց կասկածանքի, իսկ հետո ՝ հիասթափության: Պատանեկան տարիքում աղջկա մոտ հայնվեց ևս մեփկ բնավորության ուրույն հատկանիշ. ինտելեկտի հետ միասին նա կարողանում էր ընդունել ոչ կոմպրոմիսային որոշումներ: Գրականության հանդեպ հետաքրքրությունը առաջացրել է հայրը: Տասնհինգ տարեկան հասակում Սիմոնան արդեն որոշել էր,որ ուզոմ է գրող դառնալ Նրանհետաքրքրում էին Մորիս Բարրեսը, Պոլ Կլոդելը, Անդրե Ժիդը,Պոլ Վալերին: Դպրոցն ավարտելուց հետո հետո ՝ 1925 թվականին Սիմոնան շարունակեց ուսումնասիրել մաթեմատիկա Փարիզի կաթոլիակական ինստիտուտում, փիլիսոփայություն՝ Սեն-Մարի-դը-Նեյի ինտիտուտում:Մեկ տարի անց գրականության և լատիներենի դիպլոմ սատցավ: 1927 թվականին փիլիսոփայության դիպլոմ ստացավ և դարձավ Մորբուն ավարտած թվով իններորդ կինը: 1928 թվականի գարնանը նա սատացավ բակալավրի կոչում(արվեստ): Արվեստի ֆակուլտետում նա ծանոթացավ Ժան Պոլ Սարտրի, Պոլ Նազինի, Ռենե Մայոյի հետ: Սարտրի հետ հանդիպումը վերածվեց հարաբերությունների, որը ձգվեց մինչև կյանքի վերջ:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]