Ուինդհեմ քույրերը. լեդի Էլկո, տիկին Ադեյն և տիկին Թեննանթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox artiste.png
Ուինդհեմ քույրերը. լեդի Էլկո, տիկին Ադեյն և տիկին Թեննանթ
The Wyndham Sisters - Lady Elcho, Mrs. Adeane, and Mrs. Tenant.jpg
տեսակգեղանկար[1]
նկարիչՋոն Սինգեր Սարջենթ[1]
տարի1899[1]
բարձրություն292,1 սանտիմետր[2]
լայնություն213,7 սանտիմետր[2]
ստեղծման երկիրFlag of the United States.svg ԱՄՆ
ժանրընտանեկան դիմանկար
նյություղաներկ[1] և կտավ[1]
գտնվում էՄետրոպոլիտեն թանգարան[1]
հավաքածուՄետրոպոլիտեն թանգարան[1]
հիմնական թեմաՄերի Կոնստանս Ուինդհեմ
The Wyndham Sisters: Lady Elcho, Mrs. Adeane, and Mrs. Tennant Վիքիպահեստում

«Ուինդհեմ քույրերը. լեդի Էլկո, տիկին Ադեյն և տիկին Թեննանթ» (անգլ.՝ The Wyndham Sisters: Lady Elcho, Mrs. Adeane, and Mrs. Tennant), ամերիկացի նկարիչ Ջոն Սինգեր Սարջենթի խմբային դիմանկար: 1899 թվականին ստեղծված աշխատանքը 1927 թվականից գտնվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում[3]: Կտավը բարձր է գնահատվել քննադատների կողմից. Ուելսի արքայազնը այն բնութագրել է որպես «Երեք նրբագեղություն»[4]:

Տեղեկություն նկարի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկու մետրանոց կտավի վրա պատկերված են լոնդոնյան ազդեցիկ քաղաքական գործիչ և կոլլեկցիոներ Պերսի Ուինդհեմի երեք դուստրերը (ձախից աջ)` Մեդլին Ադեյնը (1869-1941), Պամելա Թեննանթը (1871-1928) և Մերի Կոնստանս Էլկոն (1862-1937)[4]: Պերսի Ուինդհեմը և իր կինը` Մեդլինը, շատ նկարիչների հետ էին բարեկամություն անում, իրենց դուստրերի դիմանկարը պատվիրեցին տոհմական տանը[5]: Հարյուրամյակի սահմանագծին արիստոկրատները վախենում էին, որ իրենց դասակարգային տիրապետությունը աստիճանաբար անկում է ապրում, գյուղատնտեսական ճգնաժամի, դեմոկրատական շարժման աճի և մերիտոկրատիայի պատճառով, քույրերի շքեղ դիմանկարը պետք է հանդիսանար արիստոկրատիայի հզորության հաստատումը և դինաստիայի շարունակականությունը[5]: Քույրերը պատկերված են իրենց գեղեցկության, հարստության և ազդեցիկության գագաթնակետին[5]:

Բազմոցի խորքում` աջից, մեծ քույրն է` Մերի Կոնստանս Էլկոն (այդ պահին նա շուրջ 30 տարեկան է), որը լոնդոնյան աշխարհիկ հասարակության հայտնի ներկայացուցիչներից էր, սկանդալային լորդ Հյուգո Էլկոյի կինը: Լորդի խաղամոլության պատճառով Մերին և նրա երեխաները հաճախ գումարի կարիք էին ունենում և ընտանիքը գտնվում էր անմխիթար վիճակում[5]: Այնուամենայնիվ, Մերի Կոնստանսը շարունակում էր կազմակերպել աղմուկ հանած աշխարհիկ ընդունելություններ, որոնց ձգտում էին մասնակցել արիստոկրատները և Նախարարների կաբինետի անդամները[5]: Հայտնի փաստ էր Մերի Կոնստանսի և պետական գործիչ, Մեծ Բրիտանիայի 50-րդ ապագա վարչապետ Արթուր Բալֆուրի սիրավեպը[5]:

Ձախ կողմում պատկերված է միջնեկ քույրը` Մեդլինը, որը շատ համեստ և հանգիստ աղջիկ էր և 19 տարեկանում ամուսնացավ քեմբրիջշիրցի հողատեր Չարլի Ադեյնի հետ, որի ընտանիքի անդամները Վիկտորիա թագուհու պալատականներից էին[5]: Քույրերի մայրը համարում էր, որ հարստությամբ աչքի չընկնող Ադեյնը հարմար թեկնածու չէր իր աղջկա համար, սակայն Մեդլինի ամունությունն ավելի հաջողված էր, քան իր քույրերինը: Նրանց ամուսնությունը մթագնեց նորածին որդու մահը: Մեդլինը և իր ամուսինը միայն դուստրեր ունեին, իսկ երկար սպասված ժառանգորդը ծնվեց 24 շաբաթական և ապրեց ընդամենը 12 ժամ[5]: Սաստիկ կորստից տառապող կնոջ տխրությունն իր արտացոլումն է գտել Սարջենթի ստեղծագործությունում (հինգ տարի անց ամուսինները այնուամենայնիվ տղա ունեցան)[5]:

Քմահաճ կրտսեր քույրը` Պամելա Թեննանթը, նստած է կենտրոնում և տիրաբար նայում է դիտորդներին[5]: Ի տարբերություն ավագ քրոջ, Պամելան արհամարհում էր աշխարհիկ հասարակությանը և նախընտրում էր իր երեխաների ընկերակցությունը, գյուղական կյանքը Անգլիայի հարավ-արևմուտքում` Ուիլտշիրում և բանաստեղծական գործունեությունը[5]: Սակայն Պամելան իր խիստ և դյուրագրգիռ բնավորության շնորհիվ հաճախ հարձակվում էր իր բազմաչարչար ամուսնու` Էդդի Թեննանթի վրա[5]: Հայտնի է, որ Պամելան սիրավեպ ուներ ամուսնու ընկերոջ` քաղաքական գործիչ, այդ ժամանակվա արտաքին գործերի փոխնախարար Էդվարդ Գրեյի հետ[5]:

Ջոն Սարջենթը քույրերին պատկերել է Լոնդոնի Բելգրև պուրակում գտնվող Ուինդհեմների ընտանեկան նստավայրի հյուրասենյակում: Աղջիկները նստած են բազմոցին` սպիտակ մետաքսե դիպակից և շղարշից կարված զգեստով[5]: Ջորջ Ֆրեդերիկ Ուոթսի կողմից պատի մգացված ֆոնի վրա՝ արևածաղիկների մեջ, պատկերված է քույրերի մոր դիմանկարը, որն արտացոլում է ինչպես հերոսուհիների ծագումնաբանությունը, այնպես էլ Սարջենթի կապն անցյալի նկարիչների հետ[4]:

1900 թվականին ստեղծագործությունը ցուցադրվում է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, որտեղ այն ստանում է քննադատների հիացական արձագանքը[4]: Ակադեմիայի ցուցահանդեսի այցելուների մեծ մասը ճանաչում էին քույրերին և գիտեին նրան հետ կապված սկանդալների մասին[5]: Ուինդհեմ ընտանիքի հարստությունը չէր կարող նրանց փրկել Առաջին համաշխարհային պատերազմի հետևանքներից: Արիստոկրատիայի աղքատացման պայմաններում քույրերի բարեկամ Դիկ Ուինդհեմը, որպեսզի պահպանի իր սովորական հարուստ կենսակերպը, 1924 թվականին սկսեց վաճառել նկարները: Ուինդհեմ քույրերի դիմանկարը 1927 թվականին վաճառվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանին, որտեղ էլ այն պահվում է մինչ օրս: Ինչպես Դիկն է ասել իր մորաքույրերին, սա եղել է «այլընտրանք այն բանին, որ նկարը պահվի այն տանը, որտեղ չեմ կարող ապրել ո'չ ես, ո'չ էլ ժառանգորդներից որևէ մեկը»[5]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]