Նատալյա Նիկոլայի Գոնչարովա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
1rightarrow blue.svgԱյս հոդվածը Ալեքսանդր Պուշկինի կնոջ մասին է։ Այլ գործածությունների համար, այցելեք Նատալյա Գոնչարովա (այլ կիրառումներ)։
Նատալյա Նիկոլայի Գոնչարովա
Ната́лья Никола́евна Гончаро́ва
Natalia Pushkina.jpg
Ծնվել է 27 օգոստոսի (8 սեպտեմբերի) 1812
Ծննդավայր Կարիան
Մահացել է 26 նոյեմբերի (8 դեկտեմբերի) 1863
Մահվան վայր Սանկտ Պետերբուրգ
Քաղաքացիություն Romanov Flag.svg Ռուսաստանի կայսրություն
Ամուսին
  1. Ալեքսանդր Պուշկին
    #ՊյոտրԼանսկո
Հարազատներ քույր՝ Q4143250?
Երեխաներ Մարիա Ալեքսանդրի Գարտունգ, Նատալյա Ալեքսանդրի Պուշկինա, Ալեքսանդր Ալեքսանդրի Պուշկին, Գրիգորի Ալեքսանդրի Պուշկին և Q4068555?
Natalia Pushkina Վիքիպահեստում

Նատալյա Նիկոլայի Գոնչարովա (ռուս.՝ (Ната́лья Никола́евна Гончаро́ва; 27 օգոստոսի (8 սեպտեմբերի) 1812 թ., Տամբովի նահանգ, 26 նոյեմբերի (8 դեկտեմբերի) 1863թ., Սանկտ-Պետերբուրգ), ռուս գրող Ալեքսանդր Պուշկինի կինը։ Պուշկինի մահից 7 տարի անց ամուսնացել է գեներալ Պյոտր Լանսկոյի հետ։ Նրա դերը Պուշկինի կյանքի և վերջին մենամարտի իրադարձությունների մեջ մինչ այս ժամանակները համարվում էր քննարկման առարկա։ Վավերագրական և նամակագրական նմուշների երևան գալը վերանայեց Նատալյա Իվանովնայի անձի մասին եղած պատկերացումները։

Ծնողներ[խմբագրել]

Նատալյա Գոնչարովայի տոհմը

Նատալյայի հայրը՝ Նիկոլայ Աֆանասիի Գոնչարովը (1787-1861) սերում էր վաճառականների և արդյունաբերողների ընտանիքից և ստացել էր ազնվական կոչում կայսրուհի Ելիզավետա Պետրովնայի կառավարության ժամանակ։ 1789 թվականի հատուկ հրամանով՝ տրված Նիկոլայ Աֆանասիեվիչի հորը՝ Աֆանասի Նիկոլաևիչին, Եկատերինա II-ը հաստատում է Գոնչարովների իրավասությունը ազնվականության ժառանգության վրա[1][2]։ Նիկոլայ Աֆանասիևիչը ընտանիքի միակ որդին էր։ Նա ստացել է հիասքանչ կրթություն՝ գերազանց տիրապետում էր գերմաներենին, անգլերենին և ֆրանսերենին (նրա դաստիարակներից մեկը Բուդրին էր, Ժան Պոլ Մարատի եղբայրը), ի տարբերություն ընտանիքի մյուս անդամների՝ լավ տիրապետում էր ռուսերենին, գրում էր բանաստեղծություններ, նվագում ջութակ և թավջութակ[3]։

1804 թվականին Նիկոլայ Գոնչարովը ընդունվում է Պետերբուրգի արտաքին գործերի կոլեգիա, իսկ 1808 թվականին ստանում է կոլեգիական ասեսորի կոչում և ստանձնում մոսկովյան նահանգապետի քարտուղարի պաշտոնը[4]։

Նատալյա Նիկոլաևնայի մայրը՝ Նատալյա Իվանովնան (1785-1848)՝ ծնունդով Զագրյաժսկայա, եղել է ուկրաինական հետման Պյոտր Դորոշենկոյի և Ագաֆի Երյոպկինի ծոռը[5]։ Ըստ ընտանիքի խոսքերի՝ Նատալյա Իվանովնան Պոսեի բարոնուհի Էուրոզին Ուլրիկի (ծննդյամբ՝ Լիպհարթ) ապօրինի աղջիկն է Իվան Ալեքսանդրի Զագրյաժսկիից։

Մոր մահից հետո՝ 1791 թվականին, Նատալյա Իվանովնայի խնամակալությունը իր վրա վերցրեց Իվան Ալեքսանդրովիչի կինը՝ Ալեքսանդրա Ստեփանովնան և «ջանք չխնայեց՝ օրինականացնելու Նատալյայի ծնունդը՝ պաշտպանելով նրա բոլոր ժառանգական իրավունքները»[6][2]։ Ըստ մեկ այլ տեսակետի Իվան Զագրյաժսկին Փարիզում ամուսնացել է ֆրանսուհու հետ, բայց Նատալյա Նիկոլաևնայի կենսագիրները ավելի շատ հակված են առաջին տեսակետին[7]։

Իր համահայր քույրեր Սոֆիայի և Եկատերինայի հետ միասին Նատալյա Իվանովնան օգտվում էր Եկատերինա II-ի սպասուհի Նատալյա Կիրիլի Զագրյաժսկիի հովանավորությունից, և երեք քույրերը ընդունվում են որպես պալատական սպասուհիներ կայսրուհի Ելիզավետա Ալեքսեևնայի մոտ։

Նատալյա Իվանովնային, որն առանձնանում էր իր գեղեցկությամբ, և որն ըստ ընտանիքի խոսքերի, ժառանգել էր բարոնուհի Պոսեից, ուշադրություն է դարձնում և սիրահարվում է կայսրուհու սիրելի Ալեքսեյ Օխոտնիկովը։ Որոշ կենսագիրների կարծիքով՝ Նատալյա Իվանովնայի և Նիկոլայ Գոնչարովի ամուսնությունը «շուտափույթ» էր[8]։

Ըստ կամեր-ֆուրիերիստական ամսագրի՝ հարսանիքը շատ շքեղ է եղել. պսակադրությանը ներկա է եղել ողջ կայսերական ընտանիքը, իսկ հարսնացուին հագցրել էին կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի ննջասենյակում[8]։

Ծանոթությունը Պուշկինի հետ[խմբագրել]

Պուշկինը Նատալյային հանդիպել է 1828 թ. դեկտեմբերին` պարահանդեսի ժամանակ։ Հաջորդ տարվա ապրիլին նա Ֆյոդոր Տոլստոյի միջոցով խնդրում է Նատալյայի ձեռքը, սակայն վերջինիս մայրն անորոշ պատասխան է տալիս. նա չի մերժում, սակայն ասում է, թե Նատալյան դեռ շատ երիտասարդ է ամուսնանալու համար (Նատալյան այդ ժամանակ 16 տարեկան էր)։ Պուշկինն Իվան Պասկևիչի գործող բանակի հետ մեկնում է Կովկաս, որտեղից վերադառնում է նույն տարվա սեպտեմբերին։ Գոնչարովների տանը նրան սառն են ընդունում, ինչի պատճառներից էին Պուշկինի աղքատությունն ու սերը թղթախաղի հանդեպ[9]։ 1830 թ. գարնանը Պուշկինը, որ գտնվում էր Սանկտ-Պետերբուրգում, ընդհանուր ծանոթի միջոցով լուր է ստանում Գոնչարովներից, թե նրանք համաձայն են Պուշկինի ու Նատալյայի ամուսնությանը։ Նա վերադարձավ Մոսկվա ու երկրորդ անգամ առաջարկություն արեց, և դրական պատասխան ստացավ։

Գոնչարովների տունը Մոսկվայում (նկ.` Ա. Վասնեցով, 1880-ական թթ.)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]