Այո (երգչուհի)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Այո
Ayo2011.jpg
Բնօրինակ անունգերմ.՝ Ayọ
Ծնվել էսեպտեմբերի 14, 1980(1980-09-14)[1] (42 տարեկան)
Frechen, Rhein-Erft District, Քյոլնի վարչական շրջան, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն
ԵրկիրFlag of Germany.svg Գերմանիա
Ժանրերսոուլ[2], ռեգգի, ժամանակակից ժողովրդական երաժշտություն և Էթնիկական երաժշտություն
Մասնագիտություներգչուհի, հեղինակ-կատարող և դերասանուհի
Գործիքներկիթառ և վոկալ[2]
ԼեյբլUniversal Music Group և Ինտերսքոպ Ռեքորդս
Կայքayomusic.com
Commons-logo.svg Ayọ Վիքիպահեստում

Այո (իսկական անունը՝ Joy Olasunmibo Ogunmakin, (յորուբա՝ Ayọ — «ուրախություն»), սեպտեմբերի 14, 1980(1980-09-14)[1], Frechen, Rhein-Erft District, Քյոլնի վարչական շրջան, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), նիգերական ծագմամբ գերմանացի երգչուհի, երգերի հեղինակ, դերասանուհի։

Նրա դեբյուտային ալբոմը՝ Joyful-ը լույս է տեսել 2006 թվականին։ Ֆրանսիայում ալբոմը հասել է Double-Platinum երաժշտական կարգի, Գերմանիայում և Լեհաստանում՝ պլատինե, Շվեյցարիայում, Իտալիայում և Հունաստանում՝ ոսկե կարգի։ 2007 թվականի նոյեմբերին ալբոմը լույս է տեսել ԱՄՆ-ում Interscope Records-ի կողմից։

Այոն ծնվել է Գերմանիայի Ֆրեխեն քաղաքում։ Ռեգգի ժանրի ներկայացուցիչ Պատրիսի հետ համատեղ ունեն մեկ տղա և աղջիկ։ Տղան՝ Նայլը ծնվել է 2005 թվականին, իսկ աղջիկը՝ Բիլլի-Իվը՝ 2010 թվականի հունիսին[3][4]։ 2017 թվականի մարտին ծնվում է երրորդ երեխան[5]։ 2007 թվականի վերջին Այոն ընտանիքը տեղափոխում է Նյու Յորքի Մանհեթեն նահանգի Գրինվիչ գյուղ[6]։ Այժմ երեխաների հետ ապրում է Բրուքլինում[7]։

ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի Ֆրանսիայի այն ժամանակվա նախագահը 2009 թվականի փետրվարի 4-ին հայտարարեց, որ երգչուհին ճանաչվել է ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի հովանավոր`աշխարհում բոլոր երեխաների կրթության իրավունքը խթանելու համար[8]։

MK2 ֆրանսիական արտադրական ընկերությունը 2009 թվականին նկարահանեց «Այո Jոյ» ֆիլմը, որը 90 րոպե տևողությամբ փաստագրական ֆիլմ է երգչուհու և նրա կյանքի մասին։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Ռաֆայել Դուրոյը[9][10]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այոն ծնվել է Գերմանիայի Քյոլնում մերձակայքում։ Հայրը նիգերացի է, իսկ մայրը՝ գերմանուհի[11]։ Փոքր տարիքում որոշ ժամանակ ապրել է Նիգերիայում[12]։ Ունի երկու եղբայր և մեկ քույր։ Այոն դեռ 6 տարեկան էր, երբ մայրը կախվածություն է ունեցել հերոինից և որոշ ժամանակ անցկացրել բանտում։ Ծնողների բաժանումից հետո երեխաներին հանձնել են ժամանակավոր ծնողների խնամքի։ Այոն չորս տարի անցկացրել է մանկատանը, որտեղ էլ սովորել է նվագել ջութակ և դաշնամուր[13][14]։ 1992 թվականին դարձել է տեղի երաժշտական անսամբլի՝ «La Taste»-ի անդամ[15]։

Մոնակո, 30 օգոստոսի, 2007

Երաժշտական կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

6 տարեկանում Այոն որոշ ժամանակ նվագել է ջութակ, այնուհետև՝ դաշնամուր։ Ավելի ուշ ինքնուրույն սովորել է կիթառ նվագել։ Մանկատանն անցկացրած ժամանակ La Taste խմբի անդամության ընթացքում 1992 թվականի ամռանը Այոն և խմբից ևս 18 երիտասարդ անդամներ ձայնագրեցին Kido Musik ձայնասկավառակը[15][16] "Man Made Noise" ձայնագրման ստուդիայում[17]։ Այս ընթացում 1993 թվականի մայիսին Այոն առաջին անգամ հանդես է եկել La Maladie d`Amour տեսահոլովակում[18][19] և ելույթ ունեցել համերգին[20]։

Մոտ 15 տարեկանում Այոն գրել է իր առաջին երգը։ Երգն իր մոր մասին էր և օգնեց Այոյին հաղթահարել իր ծանր մանկությունը։ Այոյի երաժշտական ճաշակը ձևավորվել է հոր վինիլային ալբոմների հիման վրա, որոնք ներառում էին Փինք Ֆլոյդ, Ֆելա Կուտի, Դոնի Հեթվեյ, Ջիմմի Կլիֆ և Բոբ Մարլի։ Երբ նրա հայրը, ով Գերմանիայում ճարտարագիտություն սովորելու տարիներին կես դրույքով աշխատում էր դիջեյ, բացահայտեց Այոյի երաժշտական տաղանդը, ստուդիայում ձայնագրեց առաջին դեմո ժապավենը նրա հետ և թույլ տվեց, որ տասնութ տարեկան հասակում թողնի դպրոցը։

21 տարեկնում Այոն տեղափոխվել է Լոնդոն, իսկ ավելի ուշ ապրել է Փարիզում և Նյու Յորքում։ Փարիզում ապրած ժամանակահատվածում նրա երաժշտական տաղանդը նկատվեց ավելի լայն հանդիսատեսի կողմից։ Տեղի ունեցավ Այոյի առաջին մենահամերգը և պայմանագիր ստորագրվեց Polydor Records-ի հետ։

Paradiso (Ամստերդամ), սեպտեմբերի 13, 2007

Որդու՝ Նայլի ծնվելուց հետո 2006 թվականի հունվարին Այոն ձայնագրել է իր աջաջին ալբոմը՝ Joyful-ը Նյու Յորքի Սոնի ստուդիայում։ Ալբոմը թողարկվեց 2006 թվականի հունիսին Եվրոպայում և Կորեայում, իսկ 2007 թվականի նոյեմբերին՝ Միացյալ Նահանգներում և Ճապոնիայում։

2007 թվականի վերջին Այոն համերգային շրջագայություն է սկսել Գերմանիայով և Միացյալ Նահանգներով[21]։ 2008-ի հունիսին սկսել է իր երկրորդ շրջագայությունը Միացյալ Նահանգներում և Կանադայում։

Այո, 2011

2008 թվականի մարտի 10-ին Այոն սկսել է իր երկրորդ ալբոմի՝ Gravity At Last-ի ձայնագրություները Բահամյան Կղզիների մայրաքաղաք Նասաույի Compass Point Studio-ում։ Այոյի կոմից ընդամենը 5 օրում գրված և մշակված 13 երգերից բաղկացած ալբոմը լույս է տեսել 2008 թվականի սեպտեմբերի վերջին Universal Music France-ի կողմից[22]։ Հոկտեմբերին ալբոմը առաջին տեղն է զբաղեցնում Ձայնագրության Ազգային Սինդիկատում[23]։ 2008 թվականի նոյեմբերի 21-ին Այոն սկսել է իր գովազդային շրջագայությունը Բեռլինում, որն իր մեջ ներառել է շուրջ 30 համերգ եվրոպական հինգ երկրներում։

2008 թվականին Այոն իր Joyful ալբոմի համար արժանացել է EBBA մրցանակի [24]։

Այոյի երրորդ ալբոմը՝ Billie-Eve-ը, որը նա կոչել է իր դստեր անունով, ձայնագրվել է Նյու Յորքում։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 2011 թվականի մարտի 7-ին Ֆրանսիայում և։ 2011 թվականի մարտի 21-ին Այոն սկսել է գովազդային շրջագայություն Ֆրանսիայում և Լեհաստանում։ 2011 թվականին ԱՄՆ-ում պայմանագիր է կնքվել MBM Records-ի հետ։ Billie-Eve-ը լույս է տեսել Միացյալ Նահանգներում 2012 թվականի մարտի 20-ին[25]։

Սկավառակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալբոմներ

  • Joyful (2006)
  • Gravity at Last (2008)
  • Billie-Eve (2011)
  • Ticket to the World (2013)
  • Ayọ (2017)
  • Royal (2020)

Սինգլներ

  • "Life Is Real" (2006)
  • "Down on My Knees" (2006)
  • "And It's Supposed to Be Love" (2007) (2008, US)
  • "Help is Coming" (2007)
  • "Slow Slow (Run Run)" (2008)
  • "On aime, on aide" (2009)
  • "Lonely" (2009)
  • "I'm Gonna Dance" (2011)
  • "I Want You Back" (2011)
  • "Fire" (2013)
  • "Fire" featuring Youssoupha (2013)
  • "Who" (2014)
  • "I'm a Fool" (2017)
  • "Paname" (2017)
  • "Beautiful" (2019)
  • "Rest assured" (2020)
  • "I'll Be Right Here" (2021)

DVD

  • Այո, համերգ Մոնտե Կառլոյում [26]
  • Այո, համերգ Օլիմպիայում (2007)

EP

  • Where Will I Be (vinyl record, 2004)

Ներդրումներ

  • "Kido Musik" (որպես՝ Ջոյ, La Taste խմբի անդամ, 1992)
  • "Liebe & Verstand" (Sisters Keepers, 2001)
  • "Confusion" (Ep Cris Prolific (Versatile records), 2004)
  • "Play Boy" ( PlayUp ալբոմ, 2006)

Երաժշտական տեսահոլովակներ

  • "La Maladie d`Amour" (որպես՝ Ջոյ, La Taste խմբի անդամ, 1993)
  • "Down On My Knees" (2006)
  • "Help Is Coming" (2007)
  • "Life Is Real" (2007)
  • "And It's Supposed to Be Love" (2007)
  • "Slow Slow (Run Run)" (2008)
  • "Lonely" (2009)
  • "I'm Gonna Dance" (2011)
  • "I Want You Back" (2011)
  • "Boom Boom" (2015)
  • "I'm a Fool" (2017)
Տրիանոն, Փարիզ 21 մարտի, 2011


Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ayo Joy (2009 վավերագրական)
  • Murder in Pacot (2015)
  • Volt (2016) [27]

Հեռուստատեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Summer of Soul (2013, French Arte TV)
  • Mission Incognito: Ayo (2014, ARTE)

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • European Border Breakers Awards 2008[28]
  • Globes de Cristal մրցանակ, Լավագույն կին երգչուհի 2014[29]
  • Grand Prize for SACEM երգացանկ արտերկրում

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 filmportal.de — 2005.
  2. 2,0 2,1 Montreux Jazz Festival Database
  3. «Ma rencontre avec le chanteur Patrice»։ Trucs de Nana։ 2010-07-29։ Արխիվացված է օրիգինալից սեպտեմբերի 16, 2010-ին։ Վերցված է 2010-07-29 
  4. Thierry Coljon (2013-10-16)։ «La grande famille d’Ayo»։ Le Soir։ Վերցված է 2013-11-10 
  5. «Ayo»։ Facebook.com։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  6. Chris Jordan (2007-12-07)։ «The future looks bright for Afro-German singer Ayo»։ Home News Tribune։ Վերցված է 2007-11-15 (չաշխատող հղում)
  7. Ade-Brown Lathleen (2015-06-25)։ «7 Things to Know About Nigerian-German Singer Ayo»։ Essence։ Վերցված է 2015-10-01 
  8. «La chanteuse Ayo devient marraine de l’UNICEF»։ UNICEF։ 2015-06-26։ Վերցված է 2015-09-29 
  9. «MK2 Catalogue»։ հուլիսի 14, 2011։ Արխիվացված է օրիգինալից հուլիսի 14, 2011-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  10. «Clairefontaine sponsorise un documentaire sur Ayo»։ Stratégies.fr։ 2009-04-27։ Արխիվացված է օրիգինալից հունիսի 17, 2009-ին։ Վերցված է 2009-06-03 
  11. «Die Produzenten dachten, sie könnten aus mir eine Pop-Göre machen»։ planet-interview.de (German)։ ապրիլի 30, 2007։ Վերցված է մարտի 26, 2013 
  12. Jane Gordon (հոկտեմբերի 16, 2007)։ «'I saw things a child should never see', says soul singer, Ayo»։ The Daily Mail (UK)։ Վերցված է 2009-04-21 
  13. Patrick Fouque (նոյեմբերի 19, 2013)։ «"...je fuis l'orphelinat en Allemagne" Ayo»։ Paris Match։ Վերցված է հունիսի 19, 2014 
  14. «Wir sind La Taste - die Band des Bethanien Kinderdorfes!»։ LaTaste։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  15. 15,0 15,1 «Wir sind La Taste - die Band des Bethanien Kinderdorfes!»։ LaTaste։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  16. «Wir sind La Taste - die Band des Bethanien Kinderdorfes!»։ LaTaste։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  17. «ManMadeNoise»։ manmadenoise.de։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  18. «Wir sind La Taste - die Band des Bethanien Kinderdorfes!»։ LaTaste։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-22-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  19. «Wir sind La Taste - die Band des Bethanien Kinderdorfes!»։ LaTaste։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 (չաշխատող հղում)
  20. Stefan Adler (March 1994)։ «Heimaterde unter den Füßen spüren»։ Grenzland-Kurier, Rheinische Post։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է հունիսի 23, 2014 
  21. «Ayo : Tour & Events»։ նոյեմբերի 27, 2007։ Արխիվացված է օրիգինալից նոյեմբերի 27, 2007-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  22. «Ayo - Universal Music France»։ Universal Music France։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-07-06-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  23. «lescharts.com - Ayo - Gravity At Last»։ փետրվարի 27, 2009։ Արխիվացված է օրիգինալից փետրվարի 27, 2009-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  24. «emo.org»։ Emo.org։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  25. Walzer Robert P. (մարտի 21, 2012)։ «Joy and Sadness Suffuse Ayo’s African Soul»։ Blogs.wsj.com։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  26. «'Ayo: Live From Monte-Carlo' Featured As PBS Fund Raising Special During December»։ հոկտեմբերի 28, 2007։ Արխիվացված է օրիգինալից դեկտեմբերի 29, 2007-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 8, 2017 
  27. http://www.augenschein-filmproduktion.de/de/filme/detail/volt.html
  28. «EUROPEAN BORDER BREAKERS AWARDS 2008 - winners 2008»։ հունվարի 17, 2008։ Արխիվացված է օրիգինալից հունվարի 17, 2008-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 
  29. «Meilleur interprète féminine:" Ayo" - Globes de cristal 2014- 10/03/2014 - D17»։ մարտի 11, 2014։ Արխիվացված է օրիգինալից մարտի 11, 2014-ին։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2017 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]