Ստեփան Իսահակյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox cinema.png
Ստեփան Իսահակյան
Ստեփան Իսահակյան.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 31, 1919
Ծննդավայր Լենինական, Հայաստան
Մահացել է մարտի 16, 2017
Մահվան վայր Մոսկվա
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգություն Հայաստան Հայաստան
Մասնագիտացում կրկեսի արտիստ
ռեժիսոր
Պարգևներ

Order Of The Patriotic War (2nd Class).png Order of the Red Star.jpg Order of the Red Banner of Labour OBVERSE.jpg Order of the Red Banner of Labour OBVERSE.jpg 100 years Lenin OBVERSE.jpg Medal for the defence of Sevastopol, Soviet Union.png Za pobedu nad germaniej.jpg 20th anniversary of Victory in Patriotic War.JPG 30th anniversary of Victory in Patriotic War.JPG 40th anniversary of Victory in Patriotic War.JPG Medal 50 Years of Victory in the Great Patriotic War.jpg 60 years to great patriotic war.jpg

People's Artist of the Armenian SSR.jpg

Ստեփան Իսահակի Իսահակյան (Սերեբրյակով) (հոկտեմբերի 31, 1919, Լենինական, Հայաստան - մարտի 16, 2017[1], Մոսկվա), կրկեսի հայ խորհրդային արտիստ, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1971), ԽՄԿԿ անդամ 1947 թվականից։ 1956 թվականին մասնակցել է հայկական կրկեսի կազմակերպմանը։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստեփան Իսահակյանը ծնվել է 1919 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1935 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Թիֆլիս, որտեղ անցնում են Ստեփանի մանկությունն ու երիտասարդությունը։ Հենց այստեղ է նա սկսում զբաղվել մարմնամարզությամբ և ակրոբատիկայով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է համալասարան Բաքվում։

1938 թվականից ծառայել է Կարմիր բանակում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակից է, պաշտպանել է Ղրիմը, Կերչ և Սևաստոպոլ քաղաքները։ 1942 թվականին Սևաստոպոլի ճակատամարտում ծանր վիրավորվում է ոտքից։ Տեղափոխվում է հոսպիտալ, բուժվում և վերադառնում ռազմաճակատ։ Կրկին վիրավորվում է և ազատվում ծառայությունից հաշմանդամության պատճառով։

Սկսում է աշխատել ատրակցիոնում՝ մոտոցիկլով 60 կմ/ժ արագությամբ բարձրանում է պատի վրա։ Առաջին հյուրախաղերը եղել են 1951 թվականին Սախալինում։ Այնուհետև Համամիութենական պետկրկեսի ղեկավարությունը Իսահակյանին առաջարկում է գլխավորել կենդանիներով ատրակցիոնը, որը ստեղծվելու էր Երևանում 1956 թվականին։ 1958 թվականին նա ստեղծում է «Էկզոտիկ կենդանիների ծիծաղաշարժ խումբը» ատրակցիոնը (ռեժիսոր՝ Վ․ Միրոնով, խորհրդատու՝ Բ․ Էդեր, նկարիչ՝ Մ․ Ասլամազյան, գործըկեր՝ Ա․ Այվազյան, Երևանի կրկես)։ Համարում մասնակցում էին գետաձիեր, այծեղջերուներ, շիմպանզեներ, վիշապ և թռչուններ (թութակներ, ճնճղուկներ, սիրամարգեր, արագիլներ)։ Իսահակյանը ԽՍՀՄ-ում առաջինն էր, ով սկսեց աշխատել գետաձիերի հետ։[2] 1956-1966 թվականներին ատրակցիոնը մտնում էր Հայկական ընկերակցության կազմի մեջ։

Լենինգրադի կրկեսում Իսահակյանը երեխաների համար նախատեսված «Բժիշկ Այբոլիտ» մնջախաղում խաղում էր գլխավոր դերը։ 1990 թվականին նա իր ատրակցիոնը փոխանցեց Ա․ Գարագինյանին։ 1991 թվականին ստեղծեց նոր համար՝ կենդանիների նոր խմբով՝ 2 շիմպանզե և օրանգուտան, ովքեր կենդանավարժի հետ հումորային տարբեր ներկայացումներ էին բեմադրում։

Իսահակյանը հեռացել է կրկեսից 1994 թվականին։ Ապրում էր Մոսկվայում։

2003 թվականին Մոսկվայի «Գալա պրես» հրատարակչությունում լույս է տեսել «Կրկեսը և կյանքը» գիրքը, որտեղ Ստեփան Իսահակյանը պատմում է իր կյանքի մասին։ Հանդիսավոր նշվել է արտիստի 90[3] և 93-ամյակները։[4] Մահացել է Մոսկվայում 2017 թվականի մարտի 16-ին։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1971)
  • Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
  • Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշան
  • Կարմիր աստղի շքանշան
  • ԽՍՀՄ և ՌԴ մեդալներ
  • 2006 թվականի դեկտեմբերին Մոսկվայի քաղաքապետարանի կողմից պարգևատրվել է շքանշանով՝ «Ռուսաստանի վերածնման․ 21-րդ դարի համար»։

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռեժիսոր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարեթիվ Ֆիլմ
1973 Դոննիի ու Միկիի նոր արկածները
1972 Գողացել են զեբր

Դերերը կինոյում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարեթիվ Ֆիլմ Դեր
1973 Դոննիի ու Միկիի նոր արկածները կենդանավարժ
1972 Գողացել են զեբր կենդանավարժ
1963 Ճանապարհ դեպի կրկես կենդանավարժ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]