Ռենցո Պիանո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ռենցո Պիանո
իտալ.՝ Renzo Piano
Renzo Piano cropped.jpg
Ծնվել է սեպտեմբերի 14, 1937({{padleft:1937|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:14|2|0}})[1] (80 տարեկան)
Ծննդավայր Ջենովա, Իտալիա[2]
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
Կրթություն Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարան
Ստեղծագործություն(ներ) Shard London Bridge, Kansai International Airport, Stadio San Nicola, Grattacielo Intesa Sanpaolo, Vulcano Buono, The Morgan Library & Museum, Պոմպիդու կենտրոն, California Academy of Sciences և Pinacoteca Giovanni e Marella Agnelli
Մասնագիտություն ճարտարապետ և քաղաքական գործիչ
Աշխատավայր Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարան
Զբաղեցրած պաշտոններ Ցմահ սենատոր[3] և member of the Italian Senate
Պարգևներ և
մրցանակներ
Անդամություն Եվրոպական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա, Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիա, Թագավորական գեղարվեստական ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա և Académie d'architecture[6]
Կայք rpbw.com
Renzo Piano Վիքիպահեստում

Ռենցո Պիանո (իտալ.՝ Renzo Piano, ծնվել է 1937 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, Ջենովա, Իտալիայի թագավորություն), իտալացի ճարտարապետ։ Նա Ռիչարդ Ռոջերսի և Նորման Ֆոսթերի հետ ստեղծեց հայ-թեք ոճը։ Կենտրոնական ստեղծագործությունները եղել են՝ Պոմպիդու կենտրոնում (Փարիզ) 1971-1977 թվականներին։ Մի քանի տարի համագործակցել է ինժեներ Պիտեր Ռայսոնի հետ։ Իսկ 1980-ական թվականներին, մշակել է լայնամասշտաբ վերանորոգման ծրագրեր, արդյունաբերական գոտիներ՝ Փարիզում, Միլանոմ և Թուրինում։ Նումեայում (Նոր Կալեդոնիա) նախագծել է Մշակութային կենտրոն Ժան-Մարի Տժիամբու անվամբ։ Օսակայում գլխավորել է Կանսայի միջազգային օդանավակայանի նախագծումը։ 1997 թվականին կառուցել է շենք NEMO թանագարանի համար։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]