Մաքս Շտիրներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Մաքս Շտիրներ
Max Stirner
Max Stirner-k.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 25, 1806({{padleft:1806|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})[1][2] Բայրոյթ, Բավարիա[3]
Մահացել է հունիսի 26, 1856({{padleft:1856|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[2] (49 տարեկանում) Բեռլին, Province of Brandenburg, Գերմանական միություն[4]
Քաղաքացիություն Flag of Germany.svg Գերմանիա
Դավանանք աթեիզմ
Մասնագիտություն փիլիսոփա, լրագրող և գրող
Ալմա մատեր Հումբոլդտի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին գերմաներեն[5]
Ազդվել է Հեգել
Ազդել է Բրունո Բաուեր, Լյուդվիգ Բուլ, Ջոն Հենրի Մակայ
Կայք max-stirner-archiv-leipzig.de
Ստորագրություն
Stirner Signature.jpg
Max Stirner Վիքիպահեստում

Մաքս Շտիրներ (Յոհան Կասպար Շմիդտ), հոկտեմբերի 25, 1806-հունիսի 26, 1856), գերմանացի փիլիսոփա։ Հաճախ ներկայացվում է որպես նիհիլիզմի, էկզիստենցիալիզմի, պոստմոդեռնիզմի և անարխիզմի, հատկապես՝ անհատական անարխիզմի նախակարապետը[6][7]։ Շտիրների գլխավոր աշխատությունը՝ «Էգոն և իր սեփականությունը» (գերմ. Der Einzige und sein Eigentum բառացի թարգմանվում է Միակը և իր սեփականությունը) առաջին անգամ հրատարակվել է Լայպցիգում, 1845 թ.։ Հետագայում բազմիցս հրատարակվել և թարգմանվել է։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]