Կամսար Գրիգորյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Կամսար Գրիգորյան
Ծնվել էապրիլի 14, 1911(1911-04-14)
ԾննդավայրԳանձա, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն
Վախճանվել էհունիսի 16, 2004(2004-06-16) (93 տարեկան)
Վախճանի վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան
Մասնագիտությունգրականագետ
Լեզուհայերեն
Ազգությունհայ
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն, Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ՊարգևներԺողովուրդների բարեկամության շքանշան և Կարմիր Աստղի շքանշան
Կամսար Գրիգորյան Վիքիդարանում

Գրիգորյան (Տեր-Գրիգորյան) Կամսար Ներսեսի (ապրիլի 14, 1911(1911-04-14), Գանձա, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն - հունիսի 16, 2004(2004-06-16), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1956ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1958 թվականից: ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1911 թվականի ապրիլի 14-ին, Գանձա գյուղում: 1927 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի 86-րդ հայկական միջնակարգ դպրոցը: 1931 թվականին սովորել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտում, ապա կրթությունը շարունակել է Լենինգրադում: 1935 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԳԱ ռուս գրականության ասպիրանտուրան (Լենինգրադ): 1927-1928 թվականներին աշխատել է Վրացական ԽՍՀ Ծալկայի շրջանի Ղուշչի գյուղում որպես դպրոցի վարիչ, 1929-1930 թվականներին հասարակագիտություն է դասավանդել Թիֆլիսի հայկական դպրոցներում: 1929-1931 թվականներին եղել է Վրաստանի պրոլետգրողների ասոցիացիայի անդամ, հայ երիտասարդ գրողների բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղար, Վրաստանի կինոարդյունաբերության գեղարվեստական-քաղաքական խորհրդի անդամ: 1935-1939 թվականներին կրտսեր գիտաշխատող է եղել ԽՍՀՄ ԳԱ ռուս գրականության ինստիտուտում (Պուշկինյան տուն, Լենինգրադ), 1933-1941 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող նույն ինստիտուտում: 1941-1946 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին: 1946-1965 թվականներին ավագ գիտաշխատող է եղել ԽՍՀՄ ԳԱ ռուս գրականության ինստիտուտում, 1966-1970 թվականներին՝ նույն ինստիտուտի տնօրենի տեղակալը, 1971-1980 թվականներին՝ ավագ գիտաշխատող նույն ինստիտուտում: 1980 թվականից Պուշկինյան տան ձեռագրերի բաժնի վարիչն է եղել: 1939 թվականին «Մ. Ե. Սալտիկով-Շչեդրինի գրական հայացքները» թեմայով ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան: 1955 թվականին «Ռուս-հայկական գրական և մշակութային փոխհարաբերությունների պատմությունից (10-20-րդ դարերի սկիզբը)» թեմայով ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան:

Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Հովհաննես Թումանյան» (Լենինգրադ, 1950, 1953, Երևան, 1969), «Ավետիք Իսահակյան» (Մոսկվա, 1954), «Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ուղին» (Մոսկվա, 1963, Երևան, 1975), «Վահան Տերյան. ակնարկ կյանքի և ստեղծագործության» (Մոսկվա, 1957, Լենինգրադ, 1985), «Միքայել Նալբանդյան» (Լենինգրադ, 1966), «Լերմոնտովը և ռոմանտիզմը» (Լենինգրադ, 1964), Վ. Յա. Բրյուսովը և հայ պոեզիան» (Մոսկվա, 1962): «Հայաստանը ռուսական գրականության և գեղնկարչության մեջ. 18-19-րդ դարերի առաջին կեսին» (Երևան, 1962), «Մ. Ե. Սալտիկով-Շչեդրինի «Պարոնայք Գոլովևներ» վեպը» (Լենինգրադ, 1962), «Ռուս-հայկական գրական և մշակութային փոխհարաբերությունների պատմությունից (10-20-րդ դարի սկիզբ)» (Երևան, 1974), «Լերմոնտովը և նրա «Մեր ժամանակի հերոսը» վեպը» (Լենինգրադ, 1975) գրքերը: Տպագրության է պատրաստել հայ դասական գրողների (Հովհաննես Թումանյան, Ավետիք Իսահակյան, Վահան Տերյան, Ալեքսանդր Ծատուրյան) երկերերի ռուսերեն հրւստարակությունները:

Մասնակցել է Համեմատական գրականագիտության միջազգային ասոցիացիայի V (Բելգրադ, 1966) և VI (Բորդո, 1970) կոնգրեսներին[1]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (1981)
  • Կարմիր աստղի շքանշան

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Յան Ռայնիսը հայ ժողովրդի և հայ գրականության մասին, Ե., Հայպետհրատ, 1954, 32 էջ:
  • Վահան Տերյան (կյանքն ու գործունեությունը) Ե., Հայպետհրատ, 1956, 156 էջ:
  • Վալերի Բրյուսովը և հայ պոեզիան, Ե., Հայպետհրատ, 1959, 214 էջ:
  • Սալտիկով-Շչեդրին, Ե., ՀՍՍՀ ԳԱ, 1960, 122 էջ:
  • Յան Ռայնիս, Ե., «Հայաստան», 1965, 87 էջ:
  • Վահան Տերյան, Ե., ՀՍՍՀ ԳԱ, 1983, 156 էջ:

Մամուլ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մի էջ հայ-սերբական գրական հարաբերությունների պատմությունից: «Գրական թերթ», 1948, № 2:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հայկ Խաչատրյան, Գրական տեղեկատու, Ե., «Սովետական գրող», էջ 126:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 226 CC-BY-SA-icon-80x15.png