Խաչափարախ
| Գյուղատեղի | ||
|---|---|---|
| Խաչափարախ | ||
| 39°16′0″N 45°29′0″E / 39.26667°N 45.48333°E | ||
| Երկիր |  Ադրբեջան | |
| Շրջան | Ջուղայի շրջան | |
| Համայնք | Ջուղայի շրջան | |
| Բնակչություն | 0 մարդ | |
| Կրոնական կազմ | Շիա մուսուլմաններ | |
| Ժամային գոտի | UTC+4 | |
| ||
Խաչափարախ, նախկինում միջնադարյան հայաբնակ գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Նախիջևանի Հանրապետության Ջուղայի շրջանի տարածքում։
Անվան ծագում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Խաչափարախ է անվանվել մոտակայքում գտնվող սուրբ Խաչ վանքի փարախատեղ լինելու պատճառով[1]։
Աշխարհագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Խաչափարախ գյուղը գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Երնջակ գավառում[2], Ապրակունիսից 6-7 կմ դեպի հյուսիս հեռավորության վրա, Երինջակ գետի ստորին հոսանքում, նրա աջ ափին, բարձրադիր վայրում[1]։
Հին գյուղը գտնվել է նոր գյուղից 2 կմ արևմուտք։
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պատմական գյուղի շրջակայքում պահպանվել են բնական և արհեստական կերպով ստեղծված քարայրեր, որոն վկայում են, որ գյուղը հինավուրց է։ Ընդգրկել է շուրջ 70-80 բնակելի և այլն շինություններ։ 19-րդ դարի սկիզբներին հայերը լքել են գյուղը, իսկ հետագայում մուսուլմաններն ավերել են այն[2]։
Բնակչություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1906 թվականին գյուղում բնակվում էին 726 հայ և ադրբեջանցի բնակիչներ։ 1970 թվականից գյուղը բնակեցված էր միայն ադրբեջանցիներով։
Կրթություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գյուղում մինչև հայերի լքելը գործում էր տարրական դպրոց։
Ապրելակերպ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Տեղացիների հիմնականում զբաղվում էի անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։
Հուշարձան
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գյուղից արևելք նրա սահմանին կից եղել էր Երնջակի սուրբ Կարապետ վանքը։ Գյուղը ուներ եկեղեցի, որը 1906 թվականը գտնվում էր արդեն ավերակներ վիճակում։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 Թ.Խ. Հակոբյան, Ստ.Տ. Մելիք-Բախշյան, Հ.Խ. Բարսեղյան։ Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, Երեւանի Համալսարանի Հրատարակչություն, Երեւան, 1988, Հատոր 2, Ցուցակ 1, Էջ 663
- 1 2 Արգամ Այվազյան, Նախիջևանի ԻՍՍՀ հայկական հուշարձանները։ Համահավաք ցուցակ (խմբ. խմբ. Բ. Ա. Ուլուբաբյան), Երևան, «Հայաստան», 1986 — 100-101, էջեր 100-101 — 224 էջ։
| ||||||||||||||||||||||
