Էլ Սիդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էլ Սիդ
իսպ.՝ Rodrigo Díaz de Vivar
Monumento al Cid (Burgos) 01.jpg
Ծնվել է1045
ԾննդավայրՎիվար դել Սիդ, Quintanilla Vivar, Burgos Province, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա
Մահացել էհուլիսի 10, 1099
Մահվան վայրՎալենսիա, Իսպանիա
ՔաղաքացիությունԿաստիլիայի թագավորություն
Մասնագիտությունասպետ, վարձկան և զինծառայող
ԱմուսինԽիմենա Դիաս
Ծնողներհայր՝ Diego Flaínez? և Diego Laínez?
ԵրեխաներՔրիստինա Ռոդրիգես, Մարիա Ռոդրիգես և Դիեգո Ռոդրիգես
Ստորագրություն
Signature of El Cid.svg
El Cid Վիքիպահեստում

Ռոդրիգո Դիաս դե Վիվար (1045, Վիվար դել Սիդ, Quintanilla Vivar, Burgos Province, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա - հուլիսի 10, 1099, Վալենսիա, Իսպանիա), նաև հայտնի որպես Էլ Սիդ Կամպեադոր, կաստիլիացի միջնադարյան ազնվական, սպարապետ և դիվանագետ։ Կաստիլիա և Լեոն միացյալ թագավորության թագավոր Ալֆոնսո VI-ի կողմից աքսորվելուց հետո միացել է մավրերի բանակին։

Նա հռչակվել է իր սխրանքներով Ռեկոնկիստայի ժամանակ։ Հաղթել է ալ-մորավիներին Վալենսիայի համար մղված ճակատամարտում, որին տիրելով (1094 թվականի հուլիս) կառավարել է մինչև իր մահը՝ որպես անկախ տիրակալ։ Սիդ Կամպեադորն իդեալականացվել է «Երգ իմ Սիդի մասին» ժողովրդական էպոսում։ Նրա կերպարն իր արտացոլումն է գտել ոչ միայն Իսպանիայի գրական հուշարձաններում, այլև նրա սահմաններից դուրս (Ֆրանսիայում՝ Պիեռ Կոռնեյլի, Գերմանիայում՝ Յոհան Գոթֆրիդ Հերդերի ստեղծագործություններում)։

Սալաքայի ճակատամարտում քրիստոնյաների պարտությունից հետո, Ալֆոնսո VI-ը ետ է բերում Սիդին, և վերջինս դառնում է քրիստոնյա-մավրական բանակի հրամանատար։

Ռոդրիգո Դիասը կրթվել է Կաստիլիայի թագավորական արքունիքում և ստացել ալֆերեզի տիտղոս (բանակային բարձրագույն աստիճան)։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png