Էլ Սիդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էլ Սիդ
իսպ.՝ El traga mecetrefes joto
Balboa Park El Cid statue 2.jpg
Ծնվել էմոտ. 1043[1]
ԾննդավայրՎիվար դել Սիդ, Quintanilla Vivar, Բուրգոս, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա
Մահացել էհուլիսի 10, 1099
Մահվան վայրՎալենսիա, Իսպանիա
ԳերեզմանTomb of El Cid
ՔաղաքացիությունԿաստիլիայի թագավորություն
Մասնագիտությունասպետ, վարձկան և ռազմական գործիչ
ԱմուսինԽիմենա Դիաս
Ծնողներհայր՝ Diego Flaínez? և Diego Laínez?
ԵրեխաներՔրիստինա Ռոդրիգես, Մարիա Ռոդրիգես, Դիեգո Ռոդրիգես, Diego Rodriguez Díaz de Vivar?[2] և Maria del Sol Díaz de Vivar?[2]
Ստորագրություն
Signature of El Cid.svg
El Cid Վիքիպահեստում

Ռոդրիգո Դիաս դե Վիվար (մոտ. 1043[1], Վիվար դել Սիդ, Quintanilla Vivar, Բուրգոս, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա - հուլիսի 10, 1099, Վալենսիա, Իսպանիա), նաև հայտնի որպես Էլ Սիդ Կամպեադոր, կաստիլիացի միջնադարյան ազնվական, սպարապետ և դիվանագետ։ Կաստիլիա և Լեոն միացյալ թագավորության թագավոր Ալֆոնսո VI-ի կողմից աքսորվելուց հետո միացել է մավրերի բանակին։

Նա հռչակվել է իր սխրանքներով Ռեկոնկիստայի ժամանակ։ Հաղթել է ալ-մորավիներին Վալենսիայի համար մղված ճակատամարտում, որին տիրելով (1094 թվականի հուլիս) կառավարել է մինչև իր մահը՝ որպես անկախ տիրակալ։ Սիդ Կամպեադորն իդեալականացվել է «Երգ իմ Սիդի մասին» ժողովրդական էպոսում։ Նրա կերպարն իր արտացոլումն է գտել ոչ միայն Իսպանիայի գրական հուշարձաններում, այլև նրա սահմաններից դուրս (Ֆրանսիայում՝ Պիեռ Կոռնեյլի, Գերմանիայում՝ Յոհան Գոթֆրիդ Հերդերի ստեղծագործություններում)։

Սալաքայի ճակատամարտում քրիստոնյաների պարտությունից հետո, Ալֆոնսո VI-ը ետ է բերում Սիդին, և վերջինս դառնում է քրիստոնյա-մավրական բանակի հրամանատար։

Ռոդրիգո Դիասը կրթվել է Կաստիլիայի թագավորական արքունիքում և ստացել ալֆերեզի տիտղոս (բանակային բարձրագույն աստիճան)։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png


  1. 1,0 1,1 Bell A. Encyclopædia BritannicaEncyclopædia Britannica, Inc., 1768. — Vol. 22.
  2. 2,0 2,1 Lundy D. R. The Peerage