Ալֆրեդ Կուբին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալֆրեդ Կուբին
Alfred Kubin
Nicola Perscheid - Alfred Kubin 1904b.jpg
Ծնվել էապրիլի 10, 1877(1877-04-10)[1][2][3][4][5][6][7] կամ 1877[8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18]
ԾննդավայրԲոհեմիա, Չեխիա
Վախճանվել էօգոստոսի 20, 1959(1959-08-20)[1][2][3][4][5][6][7] կամ 1959[8][9][10][12][13][14][15][17][18]
Մահվան վայրWernstein am Inn, Schärding District, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա
ՔաղաքացիությունԱվստրո-Հունգարիա[19]
Flag of Austria.svg Ավստրիա
ԿրթությունՄյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտությունգրող, նկարիչ, օֆորտանկարիչ և նկարազարդող
ՊարգևներՎիեննա քաղաքի մրցանակ գեղարվեստի բնագավառում[20] և Ավստրիական պատվո նշան «Գիտության և արվեստի համար»
ԱնդամակցությունԲավարիայի գեղարվեստի ակադեմիա
Alfred Kubin Վիքիպահեստում

Ալֆրեդ Լեոպոլդ Կուբին, (ապրիլի 10, 1877(1877-04-10)[1][2][3][4][5][6][7] կամ 1877[8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18], Բոհեմիա, Չեխիա - օգոստոսի 20, 1959(1959-08-20)[1][2][3][4][5][6][7] կամ 1959[8][9][10][12][13][14][15][17][18], Wernstein am Inn, Schärding District, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա), ավստրիացի էստամպ ստեղծող, պատկերազարդող, ունի նաև գրական ստեղծագործություններ: Կուբինը համարվում է սիմվոլիզմի և Էքսպրեսիոնիզմի կարևոր ներկայացուցիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կուբինը ծնվել է Ավստրա-Հունգարական կայսրության Բոհեմիայի թագավորության Լեյտմերից քաղաքում: 1892 թվականից մինչև 1896 թվականը սովորել է բնապատկերներ լուսանկարող Ալուաս Բիիրի մոտ[21]: 1896 թվականին նա ինքնասպանության փորձ է արել իր մոր գերեզմանին և հաջորդ տարի նրա կարճաժամկետ ներկայությունն ավստրիական բանակում ավարտվել է նյարդային նոպայով[21]: Մինչ 1899 թվականին Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա ընդունվելը՝ Կուբինն արվեստի դասերի է հաճախել Լյուդվիգ Շիմիտտ Ռոտտի մասնավոր ակադեմայիում, սակայն կիսատ է թողել այն:

Մյունխենում Կուբինը բացահայտել է Օդիլոն Ռեդոնի, Էդվարդ Մունկի, Ջեյմս Էնսորի, Հենրի դե Գրուշի և Ֆելիսիեն Ռոպսի նկարչարվեստը: Նա շատ տպավորված էր Մաքս Կլինգերի էստամպներով և ավելի ուշ ասել է. «Նոր արվեստը նետվել է իմ դեմ, որը պատկերել է զգացմունքի երևակայական աշխարհի պատկերավոր արտահայտությունը: Մինչ փորագրությունները մի կողմ դնելը, ես երդվեցի, որ կնվիրվեմ նմանատիպ աշխատանքների ստեղծմանը»[22]: Կլինգերի և Գոյայի կողմից օգտագործված աքվատինտա մեթոդը այդ ժամանակաշրջանում մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխատանքների ոճի վրա, որը հիմնականում թանաքով և ջրով նկարներ են և հաճախ մռայլ առարկաներ էր պարունակում[21]: Կուբինի աշխատանքներում 1902-1910 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում մենք տեսնում ենք քիչ թվով յուղանկարներ, բայց հետագայում նրա նկարները պարունակում էին գրիչի և թանաքի մեթոդներ, ջրաներկեր և վիմագրություններ: 1911 թվականին նա կապվել է «Կապույտ հեծյալ» խմբի հետ և նրանց հետ միասին 1913 թվականին ցուցահանդես է կազմակերպել Բեռլինի Դեր Սթորմ ցուցասրահում[22]: Դրանից հետո նա կորցրել է կապն արտիստիկ ավանգարդի հետ:

Կուբինը համարվում է սիմվոլիզմի և Էքսպրեսիոնիզմի կարևոր ներկայացուցիչ և հայտնի է մուգ, լուսապատկերային, սիմվոլիկ երևակայությամբ նկարների թեմատիկ շարքերով: Օսկար Կոկոշկայի և Ալբերտ Փարիզ Գյուտերսլոյի նման Կուբինը ուներ և՛ արտիստիկ, և՛ գրական տաղանդ: Նա պատկերազարդել է Էդգար Ալլան Պոյի, Էռնստ Հոֆմանի և Ֆեոդոր Դոստոևսկու աշխատանքները: Կուբինը նաև պատկերազարդել է գերմանական ֆենտեզի ամսաթերթ «Դեր Օրխիդենգարտենը»[23][24]: Կուբինի ամենահայտնի գրքերից է Դի Անդեր Սեյտը («Մյուս կողմը») (1909)[24][25]: «Մյուս կողմը» վեպը նման է Ֆրանց Կաֆկայի կլաուստրոֆոբիկ անհեթեթությանը, ով հիանում էր «Մյուս կողմը» վեպով: «Մյուս կողմը» վեպի պատկերազարդումները իրականում պետք է լինեին Գուստավ Մայրինկ Գոլեմի համար, բայց քանի որ գիրքը չէր հրատարակվել, Կուբինը փոխարենը պատկերազարդել էր իր իսկ վեպը[23]:

1906 թվականից մինչ իր մահը նա ապրում էր Վերին Ավստրիայի 12-րդ դարում կառուցված Զվիքլեդ տարածքի փոքրիկ դղյակում[24]: 1938 թվականին Ավստրիայի անշլյուսում և Նացիստական Գերմանիայում, նրա աշխատանքը հռչակվել է «դեգեներատիվ արվեստ»[26], բայց նրան հաջողվել է աշխատել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ:

Կոչումներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Վիզուալ արվեստի վիեննական մրցանակ (1950)
  • Վիզուալ արվեստի ավստրիական մեծ մրցանակ (1951)
  • Գիտության և արվեստի ավստրիական շքանշան (1957)
  • Գուստավ Կլիմտ կրծքանշան` որպես «Վիեննական սեցեսսիոնիզմ»ի պատվավոր անդամ

Նկարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118567365 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Alfred Kubin
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Alfred Kubin — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 SNAC — 2010.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Discogs — 2000.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Web umenia
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 Kunstindeks Danmark
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Artnet — 1998.
  11. 11,0 11,1 Delarge J. Le DelargeParis: Gründ, Jean-Pierre Delarge, 2001. — ISBN 978-2-7000-3055-6
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 Project Gutenberg — 1971.
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 Athenaeum
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 Բելվեդերի պատկերասրահ — 1907.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 ArtCyclopedia
  16. 16,0 16,1 reproduction right
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 Saint Louis Art Museum — 1909.
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 MutualArt.com — 2008.
  19. LIBRIS — 2012.
  20. https://www.wien.gv.at/kultur/abteilung/ehrungen/preise/preistraeger.html#bild
  21. 21,0 21,1 21,2 Oxford Art Online
  22. 22,0 22,1 Arnason & Wheeler 1986, p. 88.
  23. 23,0 23,1 Siegfried Schödel,Studien zu den phantastischen Erzählungen Gustav Meyrinks, Universität Erlangen-Nürnberg, 1965, (p.27).
  24. 24,0 24,1 24,2 Rosenberg, Karen. 15 October 2008. Mapping the Shadowy Corners of the Subconscious. The New York Times. Retrieved 3 April 2012.
  25. Franz Rottensteiner, The Fantasy Book:an illustrated history from Dracula to Tolkien (p. 143) Collier Books, 1978. 0-02-053560-0
  26. Karl-Heinz Meissner, Alfred Kubin, Städtische Galerie im Lenbachhaus München, Edition Spangenberg, 1990 (p.114).

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]