Մանֆրեդ Էյգեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մանֆրեդ Էյգեն
գերմ.՝ Manfred Eigen
Eigen,Manfred 1996 Göttingen.jpg
Ծնվել է մայիսի 9, 1927(1927-05-09)[1][2][3]
Բոխում, Առնսբերգ, Գերմանիա[1]
Մահացել է փետրվարի 6, 2019(2019-02-06)[4] (91 տարեկանում)
Գյոթինգեն, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանիա[5]
Քաղաքացիություն Flag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտություն քիմիկոս, ֆիզիկոս, ակադեմիկոս, համալսարանի պրոֆեսոր, գրող և կենսաֆիզիկոս
Հաստատություն(ներ) Բրաունշվայգի տեխնիկական համալսարան
Գործունեության ոլորտ կենսաֆիզիկա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Բեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Լեոպոլդինա, Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա, Պապական գիտությունների ակադեմիա, ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա, Բեռլին-Բրանդենբուրգի գիտությունների ակադեմիա, Գյոթինգենի Գիտությունների ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Մոլեկուլային կենսաբանության եվրոպական կազմակերպություն, Ավստրիայի գիտությունների ակադեմիա և Եվրոպական ակադեմիա[6]
Ալմա մատեր Գյոթինգենի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին գերմաներեն[7]
Գիտական ղեկավար Արնոլդ Էուկեն[8]
Պարգևներ Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան Lower Saxony honorary medal Ֆարադեյի դասախոսության նրցանակ Ռուդոլֆ Դիզելի մեդալ Քիմիայի Նոբելյան մրցանակ[9][10] Օտօ Հանի մրցանակ Կարուսի մեդալ Պաուլ Էրլիխի և Լյուդվիգ Դամշտեդտերի մրցանակ Հելմհոլցի մեդալ Վիլհելմ Էկսների մեդալ Gold Goethe medal Hall of Fame of German Research և Max Planck Research Award
Manfred Eigen Վիքիպահեստում

Մանֆրեդ Էյգեն (գերմ.՝ Manfred Eigen), (մայիսի 9, 1927, Բոխում), գերմանացի ֆիզիկաքիմիկոս։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1951 թվականին ավարտել է Գյոթինգենի համալսարանը։ Աշխատել է ֆիզիկական քիմիայի համալսարանում՝ Մաքս Պլանկի ընկերությունում (1964 թվականին դարձել է տնօրեն)։

Հիմնական աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են քիմիական ռեակցիաների կինետիկայի մեթոդների զարգացմանը։ Առաջարկել է թուլացնել գերարագ քիմիական ռեակցիաների ընթացքը, տվել է պատկերացումներ քիմիական հավասարակշռության մասին, նրա կախումը ճնշումից, ջերմաստիճանից, էլեկտրաստատիկ դաշտից և այլ գործոններից, որին հաջորդում է համակարգի մի նոր հավասարակշիռ վիճակ։ Այս մեթոդներով Էյգենը ուսումնասիրել է (կոլեգաների հետ միասին), օրինակ, թթվա-հիմնային ինդիկատորներով հիդրոքսիլի և ջրածնի իոնների ռեակցիաների կինետիկան ջրային լուծույթում, կարբոնաթթուների ասոցացման կինետիկան։

Նոբելյան մրցանակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1967 թվականին ստացել է Քիմիայի Նոբելյան մրցանակ՝ Ռոնալդ Նորիշի և Ջորջ Պորտերի հետ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Чибисов А. К., М. Эйген, Дж. Портер, Р. Норриш // «Журнал Всесоюзного химического общества им. Д. И. Менделеева», 1975, т. 20, № 6, с. 690—692

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]