Մանկական մահացություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Մանկական մահացություն, երեխաների մահացության թիվը կյանքի առաջին տարում։ Բնակչության բնական աճի վիճակագրական ցուցանիշ է. արտահայտվում է մահացած երեխաների թվով (100 կամ 1000 ողջ ծնվածներից)։ Մանկական մահացությունը հիմնականում կախված է սոցիալ-տնտեսական պատճառներից։ Մանկակն մահացությանը նպաստող գործոններն են՝ վաղաժամ ծննդաբերությունը (անհաս երեխաների մահացությունը 15-20 անգամ ավելի է), նորածինների կրած հիվանդությունները, մոր տարիքը, առողջական վիճակը հղիության և ծննդաբերության ժամանակ, կանանց և երեխաներին սպասարկող բժշկական ծառայության ցածր մակարդակը։ ԽՍՀՄ-ում մանկական մահացությունը խիստ նվազել է մայրության և մանկության պահպանության և պաղի նախածննղյան պահպանության համակարգերի միջոցառումների շնորհիվ։ ԽՍՀՄ-ում ողջ ծնված է համարվել այն երեխան, որը թեկուզ մեկ անգամ շնչել է։ Կապիտալիստական որոշ երկրներում երեխաների մահը՝ մինչե ծննդի գրանցումը, համարում են մեռածածնություն, որի պատճառով էլ մանկակն մաացության ցուցանիշն այդ երկրներում չի համապատասխանում իրականությանը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 230 CC-BY-SA-icon-80x15.png