Jump to content

Ալեսանդրո Մանձոնի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ալեսանդրո Մանձոնի
իտալ.՝ Alessandro Manzoni
Ծննդյան անունAlessandro Francesco Tommaso Antonio Manzoni
Ծնվել էմարտի 7, 1785(1785-03-07)[1][2][3][…]
ԾննդավայրՄիլան, Միլանի դքսություն[4][5][6][…]
Վախճանվել էմայիսի 22, 1873(1873-05-22)[1][2][3][…] (88 տարեկան)
Վախճանի վայրՄիլան, Իտալիայի թագավորություն[4][6][7][…]
ԳերեզմանՄիլանի մոնումենտալ գերեզմանատուն[8]
Մասնագիտությունգրող, բանաստեղծ, քաղաքական գործիչ, վիպասան և դրամատուրգ
Լեզուֆրանսերեն
Ազգությունիտալացի
Քաղաքացիություն Սրբազան Հռոմեական կայսրություն,  Ավստրիական կայսրություն և  Իտալիայի թագավորություն
Գրական ուղղություններիտալական ռոմանտիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներՆշանվածները, Storia della colonna infame?, Q19131912?, Il cinque maggio?, Marzo 1821?, Q19131805?, Q19125638?, Q19131587?, Il Conte di Carmagnola?, Adelchi?, Q3831189?, Q19135830?, Q19137737?, Q19128449?, Q17544402? և Q19135613?
ԱնդամակցությունԹուրինի գիտությունների ակադեմիա[9], Ակադեմիա դելա Կրուսկա և Տիբերինա ակադեմիա
ԿուսակցությունՊատմական աջեր
Պարգևներ
Արժանիքների շքանշան Սուրբ Մավրիկիոսի և Ղազարի շքանշանի ասպետ Իտալիայի թագի շքանշանի Մեծ խաչի ասպետ Knight Commander of the Order of Saint Joseph և Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան
ԱմուսինԷնրիշերա Բլոնդել[10] և Թերեզա Բորրի[10]
ԶավակներGiulia Manzoni?, Luigia Maria Vittoria?, Pietro Luigi Manzoni?, Enrico Manzoni?, Filippo Manzoni? և Matilde Manzoni?
ԱզգականներՉեզարե Բեկարիա
Изображение автографа
 Alessandro Manzoni Վիքիպահեստում

Ալեսանդրո Ֆրանչեսկո Տոմազո Մանձոնի (իտալ.՝ Alessandro Francesco Tommaso Manzoni, մարտի 7, 1785(1785-03-07)[1][2][3][…], Միլան, Միլանի դքսություն[4][5][6][…] - մայիսի 22, 1873(1873-05-22)[1][2][3][…], Միլան, Իտալիայի թագավորություն[4][6][7][…]), իտալացի գրող, վիպասան։

Գործունեություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ շրջանի ստեղծագործություններում Մանձոնին հավատարիմ է մնացել Լուսավորականության ավանդույթներին։ 1820-ական թվականներին Ալեսանդրո Մանձոնին անցել է ռոմանտիզմի դիրքերը։ Նրա «1821 թվականի մարտը» և «Մայիսի 5-ը» (1821) ներբողները, հայրենասիրությամբ, ազատասիրությամբ տոգորված «Կոմս Կարմանյոլա» (1820) և «Ադելգիգ» (1822) պատմական ողբերգությունները արձագանքն են ռիսորջիմենտոյի գաղափարների։ Մանձոնիի լավագույն գործը «Նշանվածները» վեպն է, որը նշանակալի տեղ է գրավում 19-րդ–20-րդ դարերում իտալական ռեալիստական արձակում։ 1827 թվականից Մանձոնին հանդես է եկել միայն լեզվի ու գրականության մասին տեսական հոդվածներով։

Հայերեն հրատարակություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեսանդրո Մանձոնիի «Նշանվածները» վեպը իտալերենից թարգմանել և ծանոթագրել է ականավոր դերասանուհի Արուս Ոսկանյանի հարազատ եղբայրը՝ Վահրամ Դարպասյանը։ Վեպը լույս է տեսել 1965 թվականին «Հայաստան» հրատարակչությամբ, գրքի կազմը ձևավորել է ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Վաղինակ Մանդակունին։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 Brockhaus Enzyklopädie (գերմ.) — F.A. Brockhaus, 1796.
  2. 1 2 3 4 GeneaStar
  3. 1 2 3 4 Roglo — 1997. — ed. size: 10000000
  4. 1 2 3 4 Мандзони Алессандро // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  5. 1 2 Wurzbach D. C. v. Manzoni, Alexander (գերմ.) // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt haben — Wien: 1856. — Vol. 16. — S. 406.
  6. 1 2 3 4 Archivio Storico Ricordi — 1808.
  7. 1 2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  8. ↑ Find A Grave — 1996.
  9. ↑ www.accademiadellescienze.it (իտալ.)
  10. 1 2 Floriani P. MANZONI, Alessandro (իտալ.) — Roma: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2017. — Vol. 69.

Գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Hugo Blank, Goethe und Manzoni: Weimar und Mailand, Winter, Heidel berg 1988
  • Werner Ross (Hrsg.), Goethe und Manzoni: deutsch-italienische Kulturbeziehungen um 1800, Niemeyer, Tübingen 1989
  • Hugo Blank (Hrsg.), Weimar und Mailand: Briefe und Dokumente zu einem Austausch um Goethe und Manzoni, Winter, Heidelberg 1992
  • Natalia Ginzburg, La famiglia Manzoni, Turin 1983 (dt. Die Familie Manzoni, übersetzt von Maja Pflug und Andrea Spingler, Claassen, Düsseldorf 1988; Neuausgabe bei Wagenbach, Berlin 2001)
  • Burkhart Kroeber, Manzonis Napoleon-Ode und ihre Verdeutschungen, Akzente. Zeitschrift für Literatur, Heft 3/Juni 2010, S. 268-287
  • Realino Marra (Hrsg.): Diritto e castigo. Immagini della giustizia penale: Goethe, Manzoni, Fontane, Gadda. il Mulino, Bologna, 2013. ISBN 978-88-15-24619-6
  • Michael Bernsen, Geschichten und Geschichte: Alessandro Manzonis ‚I promessi sposi‘, Literatur. Forschung und Wissenschaft 32, Berlin: LIT Verlag 2015. Rezension Արխիվացված 2016-04-23 Wayback Machine in den Romanischen Studien

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալեսանդրո Մանձոնի» հոդվածին։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 238)։