Ալեսանդրո Մանձոնի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեսանդրո Մանձոնի
Francesco Hayez 040.jpg
Ծննդյան անուն Alessandro Francesco Tommaso Antonio Manzoni
Ծնվել է մարտի 7, 1785(1785-03-07)[1][2][3][4][5]
Ծննդավայր Միլան, Միլանի դքսություն[6][3]
Վախճանվել է մայիսի 22, 1873(1873-05-22)[1][2][3][4][5] (88 տարեկանում)
Վախճանի վայր Միլան, Իտալիայի թագավորություն[6][3]
Մասնագիտություն գրող, բանաստեղծ, քաղաքական գործիչ և վիպասան
Լեզու Lombard, իտալերեն[2] և ֆրանսերեն[2]
Քաղաքացիություն Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Flag of Kingdom of Sardinia (1848).svg Սարդինիայի թագավորություն
Գրական ուղղություններ իտալական ռոմանտիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներ Նշանվածները, Q3137178?, Q19131912?, Q3221445?, Q3850574?, Q19131805?, Q19125638?, Q19131587?, Il Conte di Carmagnola, Adelchi, Q3831189?, Q19135830?, Q19137737?, Q19128449?, Q17544402? և Q19135613?
Անդամակցություն Թուրինի Գիտությունների Ակադեմիա
Կուսակցություն Historical Right
Պարգևներ Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան knight of the Order of Saints Maurice and Lazarus Commander of the Order of Saint Joseph և knight grand cross of the order of the crown of italy
Ամուսին Էնրիշերա Բլոնդել[3] և Թերեզա Բորրի[3]
Զավակներ Q56705653?, Q56705728?, Pietro Luigi Manzoni, Enrico Manzoni, Filippo Manzoni և Matilde Manzoni
Ազգականներ Չեզարե Բեկարիա
Alessandro Manzoni - Firma.svg
Alessandro Manzoni Վիքիպահեստում

Ալեսանդրո Ֆրանչեսկո Տոմազո Մանձոնի (իտալ.՝ Alessandro Francesco Tommaso Manzoni, մարտի 7, 1785(1785-03-07)[1][2][3][4][5], Միլան, Միլանի դքսություն[6][3] - մայիսի 22, 1873(1873-05-22)[1][2][3][4][5], Միլան, Իտալիայի թագավորություն[6][3]), իտալացի գրող, վիպասան։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վաղ շրջանի ստեղծագործություններում Մանձոնին հավատարիմ է մնացել Լուսավորականության ավանդույթներին։ 1820-ական թվականներին Ալեսանդրո Մանձոնին անցել է ռոմանտիզմի դիրքերը։ Նրա «1821 թվականի մարտը» և «Մայիսի 5-ը» (1821) ներբողները, հայրենասիրությամբ, ազատասիրությամբ տոգորված «Կոմս Կարմանյոլա» (1820) և «Ադելգիգ» (1822) պատմական ողբերգությունները արձագանքն են ռիսորջիմենտոյի գաղափարների։ Մանձոնիի լավագույն գործը «Նշանվածները» վեպն է, որը նշանակալի տեղ է գրավում 19-րդ–20-րդ դարերում իտալական ռեալիստական արձակում։ 1827 թվականից Մանձոնին հանդես է եկել միայն լեզվի ու գրականության մասին տեսական հոդվածներով։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Hugo Blank, Goethe und Manzoni: Weimar und Mailand, Winter, Heidelberg 1988
  • Werner Ross (Hrsg.), Goethe und Manzoni: deutsch-italienische Kulturbeziehungen um 1800, Niemeyer, Tübingen 1989
  • Hugo Blank (Hrsg.), Weimar und Mailand: Briefe und Dokumente zu einem Austausch um Goethe und Manzoni, Winter, Heidelberg 1992
  • Natalia Ginzburg, La famiglia Manzoni, Turin 1983 (dt. Die Familie Manzoni, übersetzt von Maja Pflug und Andrea Spingler, Claassen, Düsseldorf 1988; Neuausgabe bei Wagenbach, Berlin 2001)
  • Burkhart Kroeber, Manzonis Napoleon-Ode und ihre Verdeutschungen, Akzente. Zeitschrift für Literatur, Heft 3/Juni 2010, S. 268-287
  • Realino Marra (Hrsg.): Diritto e castigo. Immagini della giustizia penale: Goethe, Manzoni, Fontane, Gadda. il Mulino, Bologna, 2013. ISBN 978-88-15-24619-6
  • Michael Bernsen, Geschichten und Geschichte: Alessandro Manzonis ‚I promessi sposi‘, Literatur. Forschung und Wissenschaft 32, Berlin: LIT Verlag 2015. Rezension in den Romanischen Studien

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 238 CC-BY-SA-icon-80x15.png