Սաո (արբանյակ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Logo stars (green).png
Spacer-133x3.gif
CD 2c.png
CD 2c.png
Սաո
(S/2002 N 2; Նեպտուն XI)
հին հուն.՝ Σαώ
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերվել է 14 օգոստոսի 2002թ.[1][2] թ. (Մեթյու Հոլմանի, Ջոն Կավելաարսի, Թոմի Գրավի, Ուիզլի Ֆրեյզերի և Դեն Միլիսավլյևիչի կողմից)
Հեռավորությունը Նեպտուն 22 228 000 կմ[3]
Ուղեծրային տվյալներ
Մեծ կիսաառանցք 22 228 000 կմ[3]
Էքսցենտրիսիտետ 0,1365[3]
Սիդերիկ պարբերություն 2912,72 օր
(7,97 a)
Թեքվածություն 53,483°[3] (Նեպտունի հասարակածի նկատմամբ)
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ 44 կմ[4]
Միջին խտություն 1,5 գ/սմ3 ենթադրված
Ալբեդո 0.04 ենթադրված[4]
Մթնոլորտային տվյալներ

Սաո (հին հուն.՝ Σαώ ), նույնպես հայտնի է որպես Նեպտուն XI, Նեպտուն մոլորակի անկանոն բնական արբանյակ: Հայտնաբերվել է Մեթյու Հոլմանի, Ջոն Կավելաարսի, Թոմի Գրավի, Ուիզլի Ֆրեյզերի և Դեն Միլիսավլյևիչի կողմից 2002 թվականի օգոստոսի 14-ին[5]: Մինչև նրա պաշտոնական անվանում ստանալը 2007 թվականի փետրվարի 3-ին, Լաոմեդեյան կրում էր նախնական S/2002 N 2[1] անվանումը։

Նեպտունի անկանոն արբանյակներ

Արբանյակը պտտվում է Նեպտունի շուրջ 22 228 000 կմ միջին հեռավորության վրա։ Նրա տրամագիծը գնահատվել է մոտ 44 կիլոմետր (ենթադրելով, որ նրա ալբեդոն կազմում է 0,04)[4]:

Սաոն ունի չափազանց թեքված և էքսցենտրիկ ուղեծիր, որը ցույց է տրված դիագրամի վրա համեմատված Նեպտունի այլ արբանյակների հետ։ Հորիզոնական գծից վեր գտնվող արբանյակները ունեն ուղիղ շարժում, իսկ ներքև ընկածները` հակադարձ։ Դեղին գծերը ցույց են տալիս պերիկենտրոնից ապոկենտրոն ընկած հեռավորությունը, ներկայացնելով էքսցենտրիսիտետը։

Արբանյակը գտնվում է այսպես կոչված Կոզայի ռեզոնանսում, այսինքն նրա թեքումը և էքսցենտրիսիտետը կապված են (ուղեծրի թեքումը նվազում է երբ ավելանում է էքսցենտրիսիտետը, և հակառակը)[5]:

Սաոն, ինչպես և Նեպտունի այլ արտաքին արբայակները, անվանվել է 50 ներեուհիներից մեկի անունով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. 1,0 1,1 ՌՇԼ (2011-07-21)։ «Մոլորակների արբանյակների հայտնաբերման տվյալները»։ Ռեակտիվ Շարժման Լաբորատորիա։ http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_discovery։ Վերցված է 2011-10-24։ 
  2. Գրին, Դենիել Վ. Ե. (13 հունվարի 2003). «Նեպտունի արբանյակներ». ՄԱՄ թերթիկ 8047. http://www.cbat.eps.harvard.edu/iauc/08000/08047.html։ Վերցված է 2011-10-24. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Ջակոբսոն, Ռ. Ա. (2008)։ «NEP078 – ՌՇԼ արբանյակների էֆեմերիդները»։ Մոլորակների արբանյակների միջին ուղեծրային տվյալները։ http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_elem։ Վերցված է 2009-09-23։ 
  4. 4,0 4,1 4,2 Սքոթ Շեփարդ, Դևիդ Ջուիտ, Ժան Կլեյնա (2006). «Նեպտունի շուրջ «նորմալ» անկանոն արբանյակների որոնումը». Աստղագիտական ամսագիր 132: 171–176. doi:10.1086/504799. 
  5. 5,0 5,1 Հոլման, Մ. Ջ.; Կավելաարս, Ջ. Ջ.; Գրավ, Տ. (2004). «Նեպտունի հինգ անկանոն արբանյակների հայտնաբերումը» (PDF). Նեյչր 430 (7002): 865–867. doi:10.1038/nature02832. PMID 15318214. Bibcode2004Natur.430..865H. https://www.cfa.harvard.edu/~mholman/nature_final.pdf։ Վերցված է 2011-10-24. 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]