Հալիմեդե (արբանյակ)
   (S/2002 N 1; Նեպտուն IX) հին հուն.՝ Αλιμήδη |
|
 |
|
| Հիմնական տվյալներ | |
|---|---|
| Հայտնաբերվել է | 14 օգոստոսի 2002թ.[1][2] թ. (Մեթյու Հոլմանի, Ջոն Կավելաարսի, Թոմի Գրավի, Ուիզլի Ֆրեյզերի և Դեն Միլիսավլյևիչի կողմից) |
| Հեռավորությունը Նեպտուն | 16 611 000 կմ[3] |
| Ուղեծրային տվյալներ | |
| Մեծ կիսաառանցք | 16 611 000 կմ[3] |
| Էքսցենտրիսիտետ | 0,2646[3] |
| Սիդերիկ պարբերություն | 1879,08 օր (5,14 a) |
| Թեքվածություն | 112,712°[3] (Նեպտունի հասարակածի նկատմամբ) |
| Ֆիզիկական հատկանիշներ | |
| Շառավիղ | 62 կմ[4][5] |
| Միջին խտություն | 1,5 գ/սմ3 ենթադրված |
| Ալբեդո | 0.04 ենթադրված[4] |
| Մթնոլորտային տվյալներ | |
Հալիմեդե (հին հուն.՝ Ἁλιμήδη), նույնպես հայտնի է որպես Նեպտուն IX, Նեպտուն մոլորակի անկանոն բնական արբանյակ: Հայտնաբերվել է Մեթյու Հոլմանի, Ջոն Կավելաարսի, Թոմի Գրավի, Ուիզլի Ֆրեյզերի և Դեն Միլիսավլյևիչի կողմից 2002 թվականի օգոստոսի 14-ին[6]:
Հալիմեդեն Նեպտունի արբանյակների միջև երկրորդն է իր էքսցենտրիսիտետով և երրորդը թեքմամբ[7]: Ցույց տրված դիագրամի վրա այն համեմատված է Նեպտունի այլ արբանյակների հետ: Հորիզոնական գծից վեր գտնվող արբանյակները ունեն ուղիղ շարժում, իսկ ներքև ընկածները` հակադարձ: Դեղին գծերը ցույց են տալիս պերիկենտրոնից ապոկենտրոն ընկած հեռավորությունը, ներկայացնելով էքսցենտրիսիտետը:
Հալիմեդեն ունի մոտ 62 կիլոմետր տրամագիծ (ենթադրելով, որ նրա ալբեդոն կազմում է 0,04)[4]: Այն ունի բնական (գորշ) գույն տեսանելի լույսում: Քանի որ, Հալիմեդեն ունի Ներեիդային չափազանց նման գույն, չափազանց հավանական է (41%[6]), որ այն գոյացել է Ներեիդայի և այլ մարմնի բախման արդյունքում, և հանդիսանում է Ներեիդայի բեկորը[8]:
Հալիմեդեն, ինչպես և Նեպտունի այլ արտաքին արբայակները, անվանվել է 50 Ներեիդներից մեկի անունով: Մինչև նրա պաշտոնական անվանում ստանալը 2007 թվականի փետրվարի 3-ին, Նեսոն կրում էր նախնական S/2002 N 1 անվանումը[1]:
Ծանոթագրություններ [խմբագրել]
- ↑ 1,0 1,1 ՌՇԼ (2011-07-21)։ «Մոլորակների արբանյակների հայտնաբերման տվյալները»։ Ռեակտիվ Շարժման Լաբորատորիա։ http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_discovery։ Վերցված է 2011-10-24։
- ↑ Գրին, Դենիել Վ. Ե. (13 հունվարի 2003). «Նեպտունի արբանյակներ». ՄԱՄ թերթիկ 8047. http://www.cbat.eps.harvard.edu/iauc/08000/08047.html։ Վերցված է 2011-10-24.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Ջակոբսոն, Ռ. Ա. (2008)։ «NEP078 – ՌՇԼ արբանյակների էֆեմերիդները»։ Մոլորակների արբանյակների միջին ուղեծրային տվյալները։ http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_elem։ Վերցված է 2009-09-23։
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Սքոթ Շեփարդ, Դևիդ Ջուիտ, Ժան Կլեյնա (2006). «Նեպտունի շուրջ «նորմալ» անկանոն արբանյակների որոնումը». Աստղագիտական ամսագիր 132: 171–176. doi:.
- ↑ Շեփարդ, Սքոթ Ս.։ «Նեպտունի հայտնի արբանյակները»։ Մոլորակների մագնետիզմի բաժին (Կարնեգիի Ինստիտուտ Վաշինգտոնում)։ http://www.dtm.ciw.edu/users/sheppard/satellites/nepsatdata.html։ Վերցված է 2008-12-13։
- ↑ 6,0 6,1 Հոլման, Մ. Ջ.; Կավելաարս, Ջ. Ջ.; Գրավ, Տ. (2004). «Նեպտունի հինգ անկանոն արբանյակների հայտնաբերումը» (PDF). Նեյչր 430 (7002): 865–867. doi:. PMID 15318214. Bibcode: 2004Natur.430..865H. https://www.cfa.harvard.edu/~mholman/nature_final.pdf։ Վերցված է 2011-10-24.
- ↑ Ուիլյամս, Դևիդ Ռ. (2008-01-22)։ «Նեպտունի արբանյակների փաստերը»։ ՆԱՍԱ (Ազգային տիեզերական գիտությունների տվյալների կենտրոն)։ http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/factsheet/neptuniansatfact.html։ Վերցված է 2011-11-03։
- ↑ Գրավ, Թոմի; Հոլման, Մեթյու; Ֆրեյզեր, Ուիզլի (2004-09-20). «Նեպտունի և Ուրանի անկանոն արբանյակների ֆոտոմետրիան». Աստղագիտական ամսագիր 613 (1): L77–L80. doi:. Bibcode: 2004ApJ...613L..77G.
Արտաքին հղումներ [խմբագրել]
- Մեթյու Հոլմանի Նեպտունի էջը
- Դևիդ Ջուիտի էջերը
- Նեպտունի հայտնի արբանյակները (Սքոթ Շեփարդ)
- ՓՄԿ` Բնական արբանյակների էֆեմերիդները
- Միջին ուղեծրային տվյալները (ՆԱՍԱ)
|
||||||||||||||||||||||
