Քրիստին Սինքլեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Football pictogram.svg
Քրիստին Սինքլեր
Christine Sinclair (8597654605) (cropped).jpg
Քաղաքացիությունը Flag of Canada (Pantone).svg Կանադա
Ծննդյան ամսաթիվ հունիսի 12, 1983(1983-06-12)[1][2][3] (39 տարեկան)
Ծննդավայր Բերնաբի, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա
Հասակ 175 սանտիմետր
Քաշ 75 կիլոգրամ[4]
Դիրք հարձակվող

Քրիստին Մարգարետ Սինքլեր (անգլ.՝ Christine Margaret Sinclair[5]; հունիսի 12, 1983(1983-06-12)[1][2][3], Բերնաբի, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), կանադացի ֆուտբոլիստուհի։ 2000 թվականից Կանադայի ազգային հավաքականի խաղացող, 2012 թվականից հավաքականի ավագն է, հավաքականի կազմում եղել է օլիմպիական խաղերի (2012 և 2016 թվականներ) կրկնակի բրոնզե մեդալակիր, 2010 թվականի ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի և 2011 թվականի Պանամերիկյան խաղերի չեմպիոն, «ՖԻՖԱ»-ի բացարձակ ռեկորդակիր (տղամարդկանց և կանանց շրջանում)՝ հավաքականի կազմում խփած գոլերի քանակով։ Աղջիկների 2002 թվականի աշխարհի առաջնության (մինչև 19 տարեկան) արծաթե մեդալակիր։

Ազգային հավաքականի կազմում նվաճումներից և պարգևներից բացի, Սինքլերը «NCAA»-ի կրկնակի չեմպիոն և ռեկորդակիր է։ Կանադայի շքանշանի սպա, Լու Մարշի անվան մրցանակի դափնեկիր, Բոբի Ռոզենֆելդի մրցանակակիր և Կանադայի Փառքի ծառուղում գտնվող աստղ։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քրիստին Սինքլերը ծնվել է 1983 թվականին Բերնաբիում (Բրիտանական Կոլումբիա) ֆուտբոլային ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Բիլը և քեռին՝ Բրայանը, 1972 թվականի Կանադայի չեմպիոններ էին երկրպագուների շրջանում («Նյու Վեսթմինսթեր բլյուզ» թիմի հետ), իսկ ծնվելուց ընդամենը 4 ամիս անց Քրիստին Բիլը հաղթել է այդ մրցաշարում որպես մարզիչ («Վանկուվեր Ֆայրֆայտերզ» ակումբի հետ)[5]։ Նրա երկու հորեղբայրները խաղացել են Կանադայի հավաքականում, իսկ Սանդրայի մայրը մարզել է մանկական ֆուտբոլային թիմեր[6]։

Սանդրան ինքը եղել է՝ թեթև ատլետուհի և ֆուտբոլիստուհի, բայց 1980-ական թվականների սկզբին, երբ նա հղի էր, նրա մոտ ցրված սկլերոզ էր ախտորոշվել։ Նա աստիճանաբար կորցրել է շարժվելու կարողությունը և, ի վերջո, գամվել է հաշմանդամի սայլակին[7]։ Քրիստինի հայրը երկար հիվանդությունից հետո մահացել է 2016 թվականի ապրիլին՝ 69 տարեկանում։ Սինքլերը, որն այդ ժամանակ խաղում էր Պորտլենդի ֆուտբոլային ակումբում, Պորտլենդից ուղևորվել է Բեռնաբի և վերադարձել, որպեսզի նրա հետ ավելի շատ ժամանակ անցկացնի նրա կյանքի վերջին օրերին[8]։

Սինքլերին բնորոշ են համեստությունն ու շրջապատի հետ իր անձնական կյանքի զգացմունքներն ու մանրամասները կիսելու դժկամությունը[9][10]։ Արդյունքում աշխարհիկ տարեգրության մեջ տեղեկություն չի հայտնվել նրա ռոմանտիկ կապերի մասին, և ենթադրվում է, որ նա ոչ մեկի հետ չի հանդիպում[11]։

Խաղային կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սպորտային կարիերայի սկիզբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չորս տարեկանում Քրիստինին գրանցել են մանկական ֆուտբոլային թիմերից մեկում, որը մարզել է նրա մայրը (մինչև 7 տարեկան տարիքային խմբում)։ Սկզբում ֆուտբոլը Կրիստինն ավելի շատ չի գրավել, քան մյուս մարզաձևերը։ Նա խաղացել է նաև վոլեյբոլ, բասկետբոլ, լակրոս, գոլֆ և հատկապես զբաղվել է բեյսբոլով։ Վերջին դեպքում նա հանդես է եկել տղաների թիմում՝ առաջին անգամ հագնելով 12 համարի մարզաշապիկը (ի պատիվ իր կուռքի՝ «Տորոնտո բլյու Ջեյսի» խաղացող Ռոբերտո Ալոմարի)[6]։ Ինչպես ֆուտբոլում, այնպես էլ բեյսբոլում նա սովորաբար խաղացել է եղբոր՝ Մայքի հետ նույն թիմում, որը երեք տարով մեծ է նրանից[9]։ Միայն 11 տարեկանում ֆուտբոլը դարձավ Սինքլերի համար առաջնային, երբ նա հայտնվել էր իր նահանգի հավաքականի կազմում մինչև 14 տարեկան տարիքային խմբում[6]։ Հարավային Բերնաբիի միջնակարգ դպրոցի թիմի կազմում նա դարձել է նաև տեղական լիգայի եռակի չեմպիոն[12]։

15 տարեկանում Սինքլերին ուշադրություն է դարձրել Կանադայի ազգային հավաքականի այն ժամանակվա մարզիչ Էվեն Պելերուդը, որը հայտարարել է, որ կցանկանար նրան տեսնել հավաքականի կազմում։ Ըստ կանոնների, սակայն, նա դեռ շատ երիտասարդ էր[6]։ 1999 թվականին՝ 16 տարեկանում, Սինքլերն ընդգրկվել է երիտասարդ տաղանդների զարգացման կանադական ծրագրում, որտեղ նրա հետ աշխատել է մարզիչ Թոմ Մաքմանուսը[5]։ Հաջորդ տարվա հունվարին 16-ամյա հարձակվողին արդեն հրավիրել էին ազգային հավաքականի մարզումային ճամբար[6]։

2000-2006[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սինքլերի պաշտոնական նորամուտը հավաքականի կազմում տեղի է ունեցել 2000 թվականի մարտին Պորտուգալիայում կայացած Ալգարվեի Գավաթում։ Սա նաև Պելերուդի պաշտոնական նորամուտն է եղել, որպես կանադական թիմի մարզիչ, և ևս չորս ազգային հավաքականի խաղացողների։ Այդ հանդիպմանը Չինաստանի հավաքականին պարտվել են 4:0 հաշվով, սակայն արդեն հաջորդ խաղում՝ մարտի 14-ին, Սինքլերն իր առաջին գնդակն է խփել հավաքականի կազմում դառնալով թիմի պատմության ամենաերիտասարդ գոլի հեղինակը[5]։ Այդ գնդակը նա խփել է նորվեգացի Բենտե Նորդբյուի դարպասը, որն այդ պահին համարվում էր կանանց ֆուտբոլի աշխարհի լավագույն դարպասապահը։ Սինքլերը շուտով դարձել է ազգային հավաքականի հիմնական ուժը հարձակման մեջ[6] և 2000 թվականի մրցաշրջանում հասցրել է այդ կազմում խփել 15 գոլ, որը Կանադայի նոր ռեկորդ էր[5]։

2000 թվականի մարտի 12-ից մինչև 2002 թվականի մարտի 7-ը Սինքլերը Կանադայի հավաքականում անցկացրել է 34 անընդմեջ հանդիպում։ 2001-2002 թվականներին նա իր ժամանակը կիսել է մեծահասակների հավաքականի և աղջիկների թիմի (մինչև 19 տարեկան) միջև, որի ընթացքում անցկացրել է 19 խաղ և խփել 27 գնդակ։ Այդ գոլերից 10-ը խփվել են Կանադայում կայացած աղջիկների աշխարհի առաջնությունում։ Մրցաշարի արդյունքում Սինքլերը Կանադայի հավաքականի հետ նվաճել է արծաթե մեդալներ[5], ստացել «Ոսկե խաղակոշիկը» որպես լավագույն ռմբարկու և ճանաչվել առաջնության ամենաարժեքավոր խաղացող[13]։

2001 թվականին Սինքլերն անցկացրել է 10 հանդիպում «Վանկուվեր Բրեյկեզ» կանանց ակումբում, որը խաղացել է «USL W-League»-ի կրտսեր պրոֆեսիոնալ լիգայում։ Այդ թիմի կազմում նա խփել է 9 գնդակ և դարձել լիգայի առաջնության եզրափակչի մասնակից՝ եզրափակչում զիջելով «Բոստոն Ռենեգեյդզին»[12]։ Նույն տարվանից (2003/2004 ուսումնական տարվա ընդմիջումով[14]) Սինքլերը սովորել է Պորտլենդի համալսարանում, որը հայտնի է իր ֆուտբոլային ծրագրով։ Արդեն առաջին տարում «Պորտլենդ Փայլոտսի» կազմում կանադացի հարձակվողը խփել է 23 գոլ և կատարել 8 արդյունավետ փոխանցում, իսկ չորս մրցաշրջաններում մրցակիցների դարպասը գրավել է 110 անգամ։ Նա երկու անգամ (2002/2003 և 2005/2006 թվականներին) համալսարանի հավաքականի հետ դարձել է «NCAA» չեմպիոն, երկու անգամ անընդմեջ (2004 և 2005 թվականներին) նվաճել է «Հերման Տրոֆին»՝ մրցանակ, որը շնորհվում է ուսանողական սեզոնի լավագույն խաղացողներին տղամարդկանց և կանանց շրջանում, և սահմանել է Պորտլենդի համալսարանի ռեկորդ՝ ըստ «NCAA»-ի խփած գնդակների և ռեկորդների թվի, որոնք խփվել են փլեյ-օֆֆում[14] (25) և Կանադացի հարձակվողը դարձել է պատմության մեջ միայն երրորդ ֆուտբոլիստուհին Միա Հեմից և Սինդի Պարլոուից հետո, որը երկու անգամ անընդմեջ նվաճել է «Հերման Տրոֆին», և պատմության մեջ առաջինը, ով «NCAA»-ի առաջին խորհրդանշական հավաքականում ընդգրկվել է չորս տարի[15]։ Եվս մեկ մրցանակ, որը նվաճել է Սինքլերը մրցաշրջանի արդյունքներով, «Հոնդայի» գավաթն է, որն ԱՄՆ-ում Լավագույն ուսանող-մարզիկի մրցանակն է[16]։ Իր վերջին մրցաշրջանում համալսարանի հավաքականում կանադացի հարձակվողը ոչ միայն գերազանցել է «NCAA»-ի ռեկորդը՝ խփելով 39 գնդակ (նախորդ ռեկորդը՝ 37, սահմանել է Լայզա Քոուլը 1987 թվականին), այլև երկրորդ արդյունքը ցույց է տվել «գոլ+փոխանցում» համակարգով մրցումների պատմության մեջ (88 միավոր, 2-ական գոլի և 1-ական արդյունավետ փոխանցման համար)[14]։ Սինքլերն 2006 թվականին ավարտել է Պորտլենդի համալսարանը կենսաբանական գիտությունների ակադեմիական աստիճանով[5]։

2002 և 2006 թվականներին Սինքլերը Կանադայի հավաքականի հետ դարձել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության արծաթե մեդալակիր, որը միաժամանակ հանդիսանում է աշխարհի առաջնության հյուսիսամերիկյան ընտրությունը (այդ թվում 2002 թվականին չորս գնդակ խփելով Հաիթիի հավաքականի դարպասը)[5]։ ԱՄՆ-ում անցկացված 2003 թվականի աշխարհի առաջնությունում (որին մասնակցելու համար նա ստիպված է եղել մեկ տարվա ընդմիջում անել ուսման մեջ[14]) նա խփել է երեք գնդակ և օգնել իր թիմին զբաղեցնել չորրորդ հորիզոնականը[13]։ Պորտլենդում ուսումն ավարտելուց հետո Սինքլերը միացել է կանանց «Վանկուվեր Ուայթքեփս» ֆուտբոլային ակումբին, որը հանդես էր գալիս «USL W-League»-ում, և 2006 թվականին նրա հետ նվաճել է չեմպիոնական կոչում[15]։ «Օտտավա Ֆյուրիի» դեմ եզրափակիչ խաղում, որն ավարտվել է 3:0 հաշվով՝ հօգուտ Վանկուվերի ակումբի, նա խփել է առաջին գոլը և դարձել արդյունավետ փոխանցման հեղինակ[17]։

2007-2010[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2007 թվականին Սինքլերն իր 72-րդ գնդակն է խփել Կանադայի հավաքականի կազմում՝ սահմանելով թիմի նոր ռեկորդ կարիերայի ընթացքում խփած գոլերով[13]։ Նույն տարում նա մեկ մրցաշրջանում խփած գոլերով Կանադայի հավաքականի նոր ռեկորդ է սահմանել՝ 16 անգամ գրավելով մրցակիցների դարպասը, այդ թվում 3-ը Չինաստանում կայացած աշխարհի առաջնությունում[5], որտեղ հանդես է եկել որպես թիմի ավագ[18], և 8-ը, որոնցից երկուսը հեթ-տրիկ են, Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած Պանամերիկյան խաղերում, որտեղ կանադացիները նվաճել են բրոնզե մեդալներ։ Այս մրցաշրջանում հավաքականի կազմում անցկացրած խաղերի քանակը գերազանցել է 100-ը[13]։ Հաջորդ տարի Սինքլերն ու Կանադայի հավաքականը նվաճել են Կիպրոսի առաջին գավաթը և դարձել Պեկինի Օլիմպիական խաղերի քառորդ եզրափակիչի մասնակից[5]։ Օլիմպիադայում իր երկու գոլերից մեկը Սինքլերը խփել է ԱՄՆ-ի հավաքականի դարպասը քառորդ եզրափակչում, որը լրացուցիչ ժամանակում 2:1 հաշվով հաղթել է ամերիկուհիներին[15]։

Սինքլերը 2010 թվականի «WPC»-ի առաջնության եզրափակիչ խաղում

2009 թվականին Կանադայի հավաքականի գլխավոր մարզիչի պաշտոնը զբաղեցրել է իտալացի մասնագետ Կարոլինա Մորաչեն։ Մորաչեի թիմի հետ աշխատանքի առաջին ամիսներին պրակտիկայում խաղացողների ֆիզիկական պատրաստվածության կանոնավոր ստուգում է մտցվել։ Առաջին նման ստուգման ժամանակ Սինքլերը ցույց է տվել շարքային արդյունքներ, սակայն արդեն երկու ամիս անց նա հասել է թիմի լավագույն ցուցանիշներին յուրաքանչյուր թեստի համար և չի զիջել առաջատարի դիրքը մինչև Մորաչեի աշխատանքի ավարտը։ Այն պահին, երբ Կանադայի հավաքականը բաժանվել է Էվեն Պելերուդի հետ, Սինքլերն արդեն 95 գոլ էր խփել նրա կազմում[6], իսկ իր 100-րդ գնդակն ազգային թիմում նա խփել է 2010 թվականի փետրվարի 20-ին՝ դառնալով կանանց ֆուտբոլի պատմության մեջ տասներորդ խաղացողը (և առաջինը Կանադայից), որը հաղթահարել է այդ նշաձողը[5]։

2009 թվականին կանադուհին ընտրվել է կանանց «Գոլդ փրայդ» ֆուտբոլային ակումբի կողմից «Women' s Professional Soccer» (WPS) պրոֆեսիոնալ լիգայի առաջին խաղարկության 8-րդ ընդհանուր համարով և 2010 թվականի մրցաշրջանում նոր թիմի հետ նվաճել է ոսկե մեդալներ[15]։ «Ֆիլադելֆիա Ինդեպենդենս»-ի դեմ չեմպիոնական կոչման համար խաղում, որը «Գոլդ փրայդ»-ը հաղթել է 4:0 հաշվով, Սինքլերը խփել է իր թիմի առաջին և երրորդ գնդակները[19]։ Նույն թվականին Կանադայի հավաքականը Սինքլերի մասնակցությամբ հաղթել է սկզբում Կիպրոսի Գավաթում, իսկ հետո նաև ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնությունում[5]։ Այս առաջնությունում հարձակվողը վեց գնդակ է խփել, այդ թվում՝ հաղթական գոլը (11 մետրանոցից) Մեքսիկայի հավաքականի դեմ եզրափակիչ խաղում[15]։

2011-2012[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2011 թվականի սկզբին Կանադայի հավաքականը Սինքլերի հետ երրորդ անգամ է նվաճել Կիպրոսի գավաթը[5]։ Գերմանիայում ընթացող աշխարհի առաջնությունում Կանադայի հավաքականն առաջին իսկ խաղում մրցել է տանտերերի թիմի հետ, որը համաշխարհային դասակարգման առաջին տեղում էր։ Խաղի ընթացքում Սինքլերն անկյունով հարված է հասցրել գերմանացի պաշտպանուհու դեմքին և կոտրել նրա քիթը։ Հարձակվողը հրաժարվել է լքել խաղադաշտը և կարողացել է գոլ խփել գերմանուհիների դարպասը, սակայն Կանադան պարտվել է 2:1 հաշվով։ Առաջնության հաջորդ խաղերում Սինքլերը հանդես է եկել օրթոպեդիկ դիմակով, որի պատճառով նրան համեմատել են Զորոյի և Չակ Նորիսի հետ։ Այդ պայմաններում նա, սակայն, չի կարողացել ամբողջ ուժով խաղալ, և նրա հավաքականը մնացյալ երկու հանդիպումներում զիջել է վարկանիշում ավելի ցածր տեղ ունեցող թիմերին։ Աշխարհի առաջնությունից հետո Սինքլերը երկար տարիների ընթացքում առաջին անգամ բաց է թողել երկու խաղերը և Մորաչեին սկսել են հարցեր տալ, ինչպես է նա պատրաստվում կառուցել թիմի խաղն առանց իր գլխավոր խաղացողների։ Մարզիչը պատասխանել է, որ առանց Սինքլերի հավաքականի խաղը պլանավորելն անիմաստ է, ինչպես առանց Լիոնել Մեսիի[6]։

Սինքերը վերականգնվել է վնասվածքից բավականաչափ արագ, ազգային հավաքականի հետ Մեքսիկայի Պանամերիկյան խաղերին մասնակցելու համար, որտեղ նա բացման արարողության ժամանակ Կանադայի պատվիրակության դրոշակակակիր էր։ Կանադայի ֆուտբոլի հավաքականն այս մրցաշարում վերականգնվել է Գերմանիայի անհաջողությունը՝ նվաճելով չեմպիոնական տիտղոսը՝ առաջինը Կանադական ֆուտբոլի պատմության մեջ նման մակարդակի մրցումներում[13]։ Բրազիլիայի հավաքականի հետ եզրափակիչ խաղում Սինքլերը խաղի 87-րդ րոպեին հավասարեցրել է հաշիվը, որի արդյունքը վճռվեցի է 11 մետրանոցներով, որոնք կանադացիները հաղթել են 4:3 հաշվով[5]։ Այս մրցաշրջանում Սինքլերը ճանաչվել է նաև «WPS»-ի եզրափակչի ամենաօգտակար խաղացողը, որտեղ խաղացել է «Վեստերն Նյու Յորք ֆլեշ» ակումբի կազմում։ Կանադան բացել է հաշիվը եզրափակիչ խաղում,որում իր թիմն արդյունքում նվաճել է չեմպիոնական կոչումը 11 մետրանոցների շնորհիվ[15]։ Բացի այդ, Սինքլերը կանոնավոր առաջնության վերջին խաղում միայն առաջնության լավագույն ռմբարկուի կոչումը զիջել է իր թիմակից բրազիլուհի Մարտային, որին այդ խաղում գոլային փոխանցում է կատարել։ Առաջնության ամենաօգտակար խաղացողի կոչման համար պայքարում նա նույնպես մնացել է երկրորդը՝ առաջ անցնելով Վերոնիկա Բոկետեից՝ «Ֆիլադելֆիայից»[12]։

Հաջորդ տարի Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերին Սինքլերը մեկնել է հավաքականի ավագի կարգավիճակում։ Մրցաշարի համար նա խփել է վեց գնդակ[13], այդ թվում հեթ-տրիկի հեղինակ դառնալով ԱՄՆ-ի հավաքականի դեմ կիսաեզրափակիչ խաղում։ Նրա երրորդ գոլից հետո Կանադայի հավաքականը հաղթում էր 3:2 հաշվով, սակայն հանդիպման մրցավարը նրանց դարպասին 11 մետրանոց է նշանակել, որն իրացրել է Էբբի Ուոմբակը՝ ամերիկյան թիմի լավագույն ռմբարկուն։ ԱՄՆ-ի հավաքականը լրացուցիչ ժամանակում կարողացել է հաղթական գնդակը խփել։ Նշանակված 11 մետրանոցը միանշանակ սխալ է եղել[6], և Սինքլերը խաղից հետո իրեն թույլ է տվել արտահայտություններ, որոնց համար «ՖԻՖԱ»-ն հետագայում որակազրկել է նրան չորս խաղով։ Այդ պահին, սակայն, կանադներն անցկացրել և հաղթել են բրոնզե մեդալների համար (Ֆրանսիայի թիմի դեմ[6])։ Սա Կանադայի առաջին օլիմպիական մեդալն էր ավանդական ամառային թիմային մարզաձևերում 1936 թվականից ի վեր։ Վեց գոլով Սինկլերը գրանցել է օլիմպիական ռեկորդ և դա նրան բերել է օլիմպիական մրցաշարի լավագույն ռմբարկուի «Ոսկե խաղակոշիկին»[13]։ Օլիմպիադայի փակման արարողության ժամանակ նրան վստահվել է կանադական պատվիրակության դրոշակակակրի դերը[5]։ Մրցաշրջանի արդյունքներով նա դարձել է առաջին ֆուտբոլիստը, որն արժանացել է Լու Մարշի անվան մրցանակին՝ Կանադայում տարվա լավագույն մարզիկի մրցանակին՝ անկախ սեռից[13], և ստացել է նաև Բոբի Ռոզենֆելդի մրցանակը, որիը պարգևատրվում է լավագույն կին մարզուհին[20]։

2013-2016[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2013 թվականի մրցաշրջանում Սինքլերը, որը հանդես էր գալիս կանանց նոր ազգային լիգայի (NWSL) «Պորտլենդ Թորնս» ակումբում, ճանաչվել է նրա լավագույն ֆուտբոլիստ և ընդգրկվել լիգայի երկրորդ խորհրդանշական հավաքականում։ Մրցաշրջանում նա խփել է ութ գոլ (Երկրորդ արդյունքը թիմում), այդ թվում՝ ակումբի պատմության մեջ առաջին գոլը, ինչպես նաև չորս գոլ՝ կանոնավոր սեզոնի վերջին վեց խաղերում։ Բացի այդ, նա գրավել է մրցակիցների դարպասը փլեյ-օֆֆի եզրափակիչ խաղում, որտեղ «Պորտլենդը» հաղթել է նրա նախորդ «Վեսթերն Նյու Յորք ֆլեշ» թիմին՝ ընդհանուր 2:0 հաշվով[15]։ Հոկտեմբերին բացվել է Կանադայի Փառքի ծառուղում գտնվող Սինքլերի աստղը[21]։ Նույն ամսին ֆուտբոլիստուհին արժանացել է Սայմոն Ֆրեյզերի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչման, իսկ դեկտեմբերի 12-ին անցկացրել է իր 200-րդ հանդիպումը հավաքականի կազմում[5]։

Գերմանիայի հավաքականի դարպասը խփած գոլի տոնումը, 2016 թվականի օլիմպիական մրցաշարի խմբային փուլ

Հաջորդ տարի Սինքլերը «Տորնսի» պատմության մեջ առաջին հեթ-տրիկն է կատարել՝ Բոստոնի մրցակիցների հետ մեկ խաղում «գոլ+փոխանցում» համակարգով հավաքելով 6 միավոր։ 2015 թվականին Կանադայում կայացել է աշխարհի առաջնությունը, որտեղ նա հավաքականի հետ դուրս է եկել քառորդ եզրափակիչ՝ հինգ խաղում խփելով երկու գնդակ (այդ թվում՝ խմբային փուլում չինացի կանանց դեմ հաղթական 11 մետրանոցը)[15]։ Այս մրցաշարի մեկնարկին Սինքլերը խփել է Կանադայի հավաքականի գոլերի ընդհանուր թվի 35%-ը իր նորամուտից ի վեր (153 գնդակ)[6]։ Աշնանը նրան շնորհվել է ևս մեկ պատվավոր դոկտորական կոչում՝ Այս անգամ Կուանտլենի պոլիտեխնիկական համալսարանի կողմից[5]։

2013-2016 թվականներին Սինքլերն ազգային հավաքականում անցկացրել է 43 հանդիպում անընդմեջ՝ կրկնելով 2001 թվականին Էմի Ուոլշի սահմանած ռեկորդը[5]։ Հավաքականն առաջնությունների ցանկում առաջին տեղն է գրավել՝ «Տորնսում» անցկացնելով ընդամենը 9 խաղ 2015 թվականի մրցաշրջանում և 12 խաղ 2016-ի մրցաշրջանում[22]։ 2016 թվականի փետրվարի 14-ին, ազգային թիմի կազմում խփելով իր 159-րդ գնդակը, Նա «ՖԻՖԱ»-ի լավագույն ռմբարկուների ցուցակում շրջանցել է Միա Հեմին՝ դուրս գալով մաքուր երկրորդ տեղ և զիջելով միայն Էբբի Ուոմբակին (տղամարդկանց մեջ ռեկորդ, որը պատկանում էր իրանցի Ալի Դաեիին, կազմում է 109 գոլ[23])։ Դրանից հետո Սինքլերը Կանադայի հավաքականի հետ նվաճել է Ալգարվեի գավաթը՝ հաղթելով բրազիլուհիներին վճռորոշ խաղում[24]։ 2016 թվականի օգոստոսին Ռիո դե Ժանեյրոյում ընթացող օլիմպիական մրցաշարի ընթացքում նա 250-րդ հանդիպումն է անցկացրել ազգային թիմի կազմում։ Այս մրցաշարի ընթացքում նա երեք գնդակ է խփել, այդ թվում՝ երրորդ տեղի համար հաղթական գոլը (մրցաշարի տերերի դեմ[25])՝ Կանադային բերելով Օլիմպիական խաղերի երկրորդ անընդմեջ բրոնզե մեդալները[15]։

2017-2020[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2017 թվականի մրցաշրջանում, ի տարբերություն նախորդ երկու խաղերի, Սինքլերը «Պորտլենդ Տորնսի» մեկնարկային կազմում է եղել՝ «NWSL»-ի կանոնավոր սեզոնի բոլոր 24 հանդիպումներում է անցկացրել փլեյ-օֆֆի երկու խաղերում։ Կանոնավոր մրցաշրջանի արդյունքներով նա դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկուն՝ 8 գոլով, որոնցից վերջինը՝ սեպտեմբերի 10-ին «Բոստոնի» դեմ։ Փլեյ-օֆֆում նա իր երրորդ գնդակն է խփել «Պորտլենդի» կազմում հանդես գալու ընթացքում[15]։ Նրա ակումբը երկրորդ անգամ նվաճել է չեմպիոնական կոչումը՝ եզրափակիչում 1:0 հաշվով հաղթելով «Նորթ Կարոլայնից» մրցակիցներին[26]։ Պարգևատրման ներկայացման ժամանակ նա անվանվել է «մեծագույն խաղացող, որը երբևէ կրել է Կանադայի ֆուտբոլի հավաքականի համազգեստը», նշվել է նրա դերը որպես երիտասարդ մարզիկների առաջատար և օրինակ[27]։

Սինքլերը «Պորտլենդ Թորնս» համազգեստով, 2018

2018 թվականի մրցաշրջանում Սինքլերը ոչ միայն խաղացել է «Պորտլենդի» կանոնավոր սեզոնի 24 խաղերից յուրաքանչյուրը, այլև խաղացել է մինչև վերջին րոպեն։ Մրցաշրջանում նա խփել է 9 գոլ և կատարել 6 արդյունավետ փոխանցում (երկուսն էլ՝ լիգայի լավագույն հնգյակում)՝ 40 գոլով դառնալով «NWSL»-ի երրորդ խաղացողը։ Մրցաշրջանի ընթացքում նա նաև «Տորնսի» ռեկորդակիր է դարձել «գոլ+փոխանցում» համակարգով հավաքած միավորների քանակով, իսկ դրա արդյունքում ընդգրկվել է լիգայի երկրորդ խորհրդանշական հավաքականում։ Բացի այդ, 9 գոլ (լիգայի երրորդ արդյունքը) Սինքլերը «Տորնսի» կազմում խփել է հաջորդ մրցաշրջանում, որտեղ անցկացրել է 17 խաղ[15]։ 2019 թվականի աշխարհի առաջնությանը կանադացի հարձակվողը հասել է հավաքականի կազմում խփած 181 գոլի՝ երեքով պակաս, քան Էբբի Ուոմբակը։ Ենթադրվում էր, որ առաջնության ընթացքում Սինքլերը կարող է դառնալ «ՖԻՖԱ»-ի բացարձակ ռեկորդակիր հավաքականի կազմում գոլերի քանակով, սակայն Կանադայի թիմին բնորոշ պաշտպանությունից խաղի ժամանակ դա տեղի չի ունեցել[22]։ Այնուամենայնիվ, Սինքլերը գոլ է խփել իր հինգերորդ անընդմեջ աշխարհի առաջնությունում ՝ դառնալով երկրորդ ֆուտբոլիստուհին, ում դա հաջողվել է, բրազիլուհի Մարթայից հետո (որը նույնպես խփել է 2003-ից մինչև 2019 թվականը)[5]։ Հավաքականի կազմում իր 182-րդ գնդակն անցկացրել է հունիսի 20-ին Նիդեռլանդների դեմ խաղում, իսկ Ուոմբակին ընդհուպ մոտեցել է նոյեմբերին՝ գրավելով Նորզելանդական թիմի դարպասը[15]։ Տարվա վերջում Սինքլերը Կանադայում ճանաչվել է տասնամյակի ֆուտբոլիստ[5]։

Ուոմբակի ռեկորդը գերազանցել և Սինքլերի հավաքականի կազմում գոլերի քանակով «ՖԻՖԱ»-ի նոր առաջատար դառնալ հաջողվել է 2020 թվականի սկզբին՝ Սենթ-Քիթսի և Նևիսի հավաքականի դեմ Օլիմպիական խաղերի ընտրական մրցաշարի խաղում։ Այդ խաղում հարձակվողն աչքի է ընկել երկու անգամ՝ իրացնելով 11 մետրանոցը հանդիպման 7-րդ րոպեին և այնուհետև 3:0 հաշվի ժամանակ խփելով Կանադայի օգտին։ Մեքսիկայի հավաքականի հետ ընտրական խաղում, հավաքականի կազմում 291-րդ խաղի ժամանակ Սինքլերը խփել 186-րդ գոլը[22]։ Այն բանից հետո, երբ Կանադայի թիմը դուրս է եկել Տոկիոյի Օլիմպիադայից, Սինքլերը հարցազրույցում հայտնել է, որ, հնարավոր է, ելույթները շարունակի նաև Օլիմպիական խաղերից հետո[25]։ Ավելի ուշ, սակայն, «COVID-19»-ի պանդեմիայի պատճառով Օլիմպիադան հետաձգվել էր մեկ տարով, իսկ «NWSL»-ի հերթական մրցաշրջանը չեղյալ է հայտարարվել։ Այնուամենայնիվ, «NWSL» ակումբները անցկացրել են ամառային գավաթը[28], իսկ ավելի ուշ աշնանային խաղերի շարքը։ Առաջին մրցաշարում Սինքլերի ակումբը դուրս է մնացել պայքարից կիսաեզրափակիչում[29], աշնանային շարքի չորս խաղերում նա գրավել է մրցակիցների դարպասը վեց անգամ՝ դառնալով լիգայի լավագույն ռմբարկուն և ապահովելով «Պորտլենդին» առաջին տեղը շարքի երեք հաղթանակներով և մեկ ոչ ոքի[30]։

Խաղաոճ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սինքլերը մարզման ժամանակ, 2017 թվական

Քրիստին Սինքլերը ԶԼՄ-ներում բազմիցս անվանվել է Կանադայի մեծագույն ֆուտբոլիստուհի[6][31] (կամ նույնիսկ երկրի մեծագույն ֆուտբոլիստ՝ անկախ սեռից[32])։ Սինքլերի խաղաոճը տարբերվում է շարժումների տնտեսելով և ֆիզիկական բախման ժամանակ հավասարակշռությունը պահպանելու ունակությամբ։ Նա ունի արագ ընթացք՝ հասնելով շարժման առավելագույն արագությանը գրեթե ակնթարթորեն, և հարձակվում է գնդակով մրցակիցների վրա լրիվ արագությամբ[6]։ Սինքլերի հավաքականի գործընկեր Դանիել Ֆոքսհովենը նշում է նրա բարձր ֆիզիկական տվյալների մասին՝ բարձր աճ, ամուր կազմվածք, արագություն, բայց միևնույն ժամանակ առանձնացնում է նրա մտածողությունը և ավելի արագ որոշում կայացնելը, քան որևէ մեկը[5]։ Արագ մտածողությունը մատնանշում էր նաև մասնագետ-հոգեբան Ալեքս Հոջինսը, ով աշխատել է Կանադայի հավաքականի հետ, ով ընդգծել է Սինքլերի՝ առաջադրված խնդրի վրա կենտրոնանալու ունակությունը՝ անկախ որևէ խոչընդոտից[6]։ Մեկ այլ սոկոմանդուհի՝ Կարինա Լեբլանը, ասել է, որ Սինքլերը, չնայած համեստությանը, կարող է խաղի մեջ կատարել ցանկացած խնդիր[5]։ Որպես համեստության օրինակ՝ Սինքլերը դրվագ է ներկայացրել 2019 թվականի աշխարհի առաջնությունում Շվեդիայի հավաքականի հետ անցումային խաղում, Երբ Կանադական թիմի ավագը, որն արդեն պայքարում էր գոլերի նոր համաշխարհային ռեկորդ սահմանելու համար, զիջել է Ջանին Բեքիի 11 մետրանոցը իրացնելու իրավունքը։ Այդ անձնազոհությունը, սակայն, անօգուտ էր։ Բեքին չի կարողացել իրացնել 11 մետրանոց հարվածը, և Շվեդիան 1:0 հաշվով դուրս է եկել քառորդ եզրափակիչ[33]։

Միջազգային խոշոր մրցումների տեխնիկական հետազոտական խմբերը նշել են Սինքլերի այնպիսի որակները, ինչպիսիք են սակընկնման ժամանակ խելացի խաղալու և գնդակը մարմնով պաշտպանելու ունակությունը (2008 թվականի Օլիմպիական ֆուտբոլային մրցաշար), վտանգավոր անկյունագծային փոխանցումները (2002 թվականի աղջիկների աշխարհի առաջնություն), կիսապաշտպանների հետ փոխգործակցությունը (2011 թվականի աշխարհի առաջնություն, 2012 թվականի Օլիմպիական մրցաշար), խարիզմատիկությունը (2012) և դարպասին ուղղվածությունը (2002, 2012)[5]։ Տարիքով և փորձով Սինքլերի դերը Կանադայի ազգային թիմում փոխվել է։ Եթե առաջին տարիներին նա հավաքականի հիմնական հարձակվողն էր, ապա հետագայում դարձել է փլեյմեյքեր, չնայած նույնիսկ 2018-2019 թվականներին շարունակում էր մնալ թիմի լավագույն հինգ ռմբարկուներից մեկը[33]։

Խաղերի վիճակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անումբային վիճակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակումբ Մրցաշրջան Լիգա Զանգի գավաթ Ընդամենը
խաղեր րոպեներ Գոլեր խաղեր րոպեներ Գոլեր խաղեր րոպեներ Գոլեր
FC Gold Pride 2009 17 1412 6 17 1412 6
2010 24 2147 12 24 2147 12
Ընդամենը 41 3559 18 0 0 0 41 3559 18
Western New York Flash 2011 16 1310 11 16 1310 11
Ընդամենը 16 1310 11 0 0 0 16 1310 11
Պորտլենդ Տորնս 2013 22 1993 9 22 1993 9
2014 24 2065 7 24 2065 7
2015 9 735 2 9 735 2
2016 12 947 7 12 947 7
2017 26 2323 9 26 2323 9
2018 26 2340 9 26 2340 9
2019 18 1620 9 18 1620 9
2020 4 360 6 6 502 0 10 862 6
Ընդամենը 137 12 203 52 6 502 0 143 12 705 52
Ընդամենը կարիերայի ընթացքում 198 17 252 87 6 502 0 200 17 754 87

Հավաքականի խաղեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մրցաշրջան Օլիմպիական խաղեր Աշխարհի առաջնությունի ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն/
Պանամերիկյան խաղեր
Այլ մրցաշարեր Ընդհանուր
խաղեր Գոլեր խաղեր Գոլեր խաղեր Գոլեր խաղեր Գոլեր խաղեր Գոլեր
2000 4 3 18 15
2001 4 4 12 6
2002 5 7 4 4 10 11
2003 6 3 4 3 17 11
2004 4 5 9 6
2005 7 4
2006 2 2 17 13
2007 3 3 5 8 13 16
2008 4 2 6 4 22 13
2009 4 4 7 4
2010 5 6 4 1 16 13
2011 3 1 5 2 4 1 20 8
2012 6 6 9 11 22 23
2013 3 2 13 4
2014 4 0 11 1
2015 5 2 4 2 18 10
2016 5 3 8 3 18 7
2017 4 2 12 4
2018 5 4 4 3 12 8
2019 4 1 3 1 15 6
2020 6 3 7 3
Ընդամենը 15 11 21 10 27 29 83 56 302 196

Պարգևներ և ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խմբային[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կանադային հավաքական
  • 2010 թվականի ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի չեմպիոն[5]
  • 2011 թվականի Պանամերիկյան խաղերի չեմպիոն[13]
  • Օլիմպիական խաղերի կրկնակի բրոնզե մեդալակիր (2012[13], 2016[25])
  • 2007 թվականի Պանամերիկյան խաղերի բրոնզե մեդալակիր[13]
  • 2002 թվականի աղջիկների աշխարհի առաջնության արծաթե մրցանակակիր (մինչև 19 տարեկան)[5]
  • Կիպրոսի եռակի գավաթակիր (2008, 2010, 2011)
  • Ալգարվեի Գավաթակիր (2016)[24]
Համալսարանական և ակումբային թիմեր
  • «NCAA» կրկնակի չեմպիոն (2002/3, 2005/2006)[14]
  • «USL W-League» չեմպիոն (2006)[15]
  • «Women's Professional Soccer» լիգայի կրկնակի չեմպիոն (2010, 2011) [15]
  • Կանանց ֆուտբոլի ազգային լիգայի կրկնակի չեմպիոն (2013, 2017)[5]

Անհատական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ամենաարժեքավոր խաղացողը և «Ոսկե խաղակոշիկի» մրցանակակիր աշխարհի մինչև 19 տարեկանների առաջնությունում (2002)[13]
  • Կրկնակի Հերման տրոֆի մրցանակակիր [(2004, 2005)[34]
  • «Հոնդայի » գավաթակիր (NCAA 2005/2006 մրցաշրջանի արդյունքներով)[16]
  • «Ոսկե խաղակոշիկի» մրցանակաիր 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերում[35]
  • Լու Մարշի անվան մրցանակ (2012)[13]
  • Բոբի Ռոզենֆելդ մրցանակ (2012)[20]
  • Աստղ Կանադայի փառքի ծառուղում (2013)[21]
  • Բրիտանական Կոլումբիայի սպորտային փառքի սրահի անդամ (2015, որպես 2012 թվականի Օլիմպիական ֆուտբոլային հավաքականի խաղացող, որը ներկայացնում էր Բրիտանական Կոլումբիան)[36]
  • Կանադայի շքանշանի սպա (2017)[5]
  • 14 անգամ ընտրվել է Կանադայում տարվա ֆուտբոլիստուհի (2000, 2004-2014, 2016, 2018)[37]; Կանադայի տասնամյակի ֆուտբոլիստուհի (2019)[5]
  • 2 անգամ ընտրվել է կանանց ֆուտբոլի ազգային լիգայի երկրորդ խորհրդանշական հավաքականում[15]
  • 7 անվանակարգ «ՖԻՖԱ»-ի տարվա ֆուտբոլիստուհու կոչման համար [35]
  • «ՖԻՖԱ»-ի ռեկորդակիրը հավաքականի կազմում գոլերի քանակով[18][23]
  • Սայմոն Ֆրեյզերի համալսարանի (2013) և Կուանտլենի պոլիտեխնիկական համալսարանի պատվավոր դոկտոր (2015)[5]

Հասարակական գործունեություն և գովազդ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սինքլերը հանդես է եկել մի շարք բրենդների և հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների բարի կամքի դեսպան։ Ի թիվս այլ ամենի, նա մասնակցել է ցրված սկլերոզի դեմ պայքարի կանադական ընկերության և «A&W» խորտկարանների ցանցի «համբուրգերները ցրված սկլերոզի դեմ» քարոզարշավին[7], «ՖԻՖԱ»-ի կանանց ֆուտբոլի զարգացման աջակցության «Live your goals» ծրագրին, «Canadian Tire» ցանցի «Ջամպսթարտ» բարեգործական արշավին[5]։ Երբ «COVID-19» պանդեմիան կանադուհուն վարակել է Ֆլորիդայում, նա Կանադայի սպորտի և փոփ մշակույթի այլ աստղերի հետ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել առցանց քարոզարշավին, որոնք պետք է նվազեցնեին հիվանդացածների թվի աճը։ Կանադայի օլիմպիական կոմիտեն Սինքլերին անվանել է «իդեալական ներկայացուցիչ» նման արշավի համար[38]։

Կանադացի ֆուտբոլիստուհին նաև ներկայացնում է տարբեր բրենդների, ոնոցից են՝ «Նայք»[5], «SportChek Procter & Gamble[39]» («Tide» ապրանքանիշ)[40], «Mission» տեքստիլ արտադրող ընկերությունը («Athlete Care» սպորտային հովացնող Սրբիչներ)[41]։ Նրա մասնակցությամբ գովազդ է թողարկել «Կոկա-Կոլա» ընկերությունը[42]։ Սինքլերի դիմանկարը տեղադրվել է «Electronic Arts» ընկերության «FIFA 16» համակարգչային խաղի Կանադական հրատարակության շապիկին՝ Լիոնել Մեսիի դիմանկարի կողքին[5]։ 2013-ի տվյալներով՝ ֆուտբոլիստուհին մեկ տարվա ընթացքում վաստակել է մոտ 300 հազար դոլար, որից միայն տասներորդ մասն էր կազմում «Պորտլենդ Թորնս» ակումբից ստացած աշխատավարձը, իսկ հիմնական մասը բաժին է ընկնում «նայք»-ի, «Կոկա-կոլա»-ի, «Tide»-ի և «Sport Check»-ի պայմանագրերին[39]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Soccerdonna (գերմ.) — 2010.
  2. 2,0 2,1 FemBio: Банк інформації про видатних жінок, Frauendatenbank, Банк данных о выдающихся женщинах, Görkəmli qadınlar haqqında məlumat bankı
  3. 3,0 3,1 FBref.com(բազմ․)
  4. Olympedia — 2006.
  5. 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 5,11 5,12 5,13 5,14 5,15 5,16 5,17 5,18 5,19 5,20 5,21 5,22 5,23 5,24 5,25 5,26 5,27 5,28 5,29 5,30 5,31 «Christine Sinclair»։ Canada Soccer (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-03-ին 
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 Kristina Rutherford (2015-06-06)։ «The evolution of Christine Sinclair»։ SportsNet (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-06-21-ին 
  7. 7,0 7,1 John Meagher (2017-08-31)։ «Christine Sinclair's mother at heart of her newest challenge»։ Montreal Gazette (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-10-01-ին 
  8. «Christine Sinclair still carries the torch as the queen of Canadian soccer»։ Yahoo! Sports (անգլերեն)։ 2016-08-03։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  9. 9,0 9,1 Daphne Bramham (2015-01-06)։ «Christine Sinclair: Shy, humble and the 'nicest person'»։ Vancouver Sun (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-10-08-ին 
  10. «Player's Own Voice podcast: Christine Sinclair steps away from World Cup penalty shot»։ CBC (անգլերեն)։ 2020-05-12։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-09-06-ին 
  11. «Christine Sinclair Age, Bio, Wiki, Height, Family, Career, Facts»։ Celebsline (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-10-01 
  12. 12,0 12,1 12,2 Raheem Bashir (2020-06-28)։ «Christine Sinclair and her Rise to Portland Thorns FC»։ Last Word on Soccer (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-07-29-ին 
  13. 13,00 13,01 13,02 13,03 13,04 13,05 13,06 13,07 13,08 13,09 13,10 13,11 13,12 Cheryl Williams (2015-06-05)։ «Christine Sinclair»։ The Canadian Encyclopedia (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-04-21-ին 
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 «Women's Soccer: Christine Sinclair»։ University of Portland (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-04-08-ին 
  15. 15,00 15,01 15,02 15,03 15,04 15,05 15,06 15,07 15,08 15,09 15,10 15,11 15,12 15,13 15,14 «Christine Sinclair»։ Portland Timbers FC (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  16. 16,0 16,1 «Osterman finalist for Honda-Broderick Cup as Collegiate Woman Athlete of the Year»։ The Uiversity of Texas in Austin (անգլերեն)։ 2006-06-20։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-03-ին 
  17. «Sinclair to rejoin Vancouver Whitecaps for one game - Vancouver Sun»։ Vancouver Whitecaps FC։ 2008-06-04։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  18. 18,0 18,1 «The world hails record-setting Sinclair» (անգլերեն)։ FIFA։ 2020-01-30։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-02-03-ին 
  19. «Sinclair scores twice to lead FC Gold Pride past Philadelphia in WPS title game»։ Fox News (անգլերեն)։ 2014-11-20։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-03-ին 
  20. 20,0 20,1 «Christine Sinclair wins Rosenfeld award as Canada's top female athlete» (անգլերեն)։ CBC։ 2012-12-27։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-09-27-ին 
  21. 21,0 21,1 Bill Beacon (2013-09-28)։ «Christine Sinclair to be honoured with star on Canada's Walk of Fame» (անգլերեն)։ CTV։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-28-ին 
  22. 22,0 22,1 22,2 Suzanne Wrack (2020-02-07)։ «Christine Sinclair, the canny hunter, scores her way into history books»։ The Guardian (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-02-13-ին 
  23. 23,0 23,1 Tom Beckerlegge (2020-01-30)։ «Christine Sinclair becomes highest international goal scorer in history after 185th goal»։ Guinness World Records (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  24. 24,0 24,1 Asif Hossain (2016-03-09)։ «Canada beats Brazil, wins Algarve Cup in Portugal»։ Team Canada (անգլերեն)։ The Canadian Olympic Committee։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-07-24-ին 
  25. 25,0 25,1 25,2 «Sinclair thinking about playing soccer beyond 2020 Olympics»։ TSN (անգլերեն)։ 2020-02-11։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-03-05-ին 
  26. «The Thorns are 2017 NWSL Champions» (անգլերեն)։ NBC։ 2017-10-14։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-04-22-ին 
  27. «Ms. Christine Margaret Sinclair — Order of Canada»։ Official Web Site of the Governor General of Canada (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  28. Jamie Spencer (2020-06-26)։ «2020 NWSL Challenge Cup: What Is it? Who Is Playing? How Can I Watch it?»։ 90min.com (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-08-18-ին 
  29. Caitlin Murray (2020-07-22)։ «Portland Thorns knocked out of NWSL Challenge Cup semifinals with loss to Houston Dash»։ The Oregonian (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-09-01-ին 
  30. Caitlin Murray (2020-10-11)։ «Portland Thorns win NWSL Fall Series by toppling rival OL Reign»։ The Oregonian (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-13-ին 
  31. «Christine Sinclair»։ Team Canada (անգլերեն)։ The Canadian Olympic Committee։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  32. Meaghen Johnson (2019-06-03)։ «Canadian player profile: Christine Sinclair»։ TSN (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-11-01-ին 
    Sima Shakeri (2020-05-24)։ «Internet Reminds TSN That Christine Sinclair Is Canada's Greatest Soccer Player»։ Huffington Post (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-08-18-ին 
  33. 33,0 33,1 J.J. Adams (2020-03-06)։ «Christine Sinclair: A reluctant hero, who was always destined for greatness»։ Vancouver Sun։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-03-10-ին 
  34. «Christine Sinclair — 2004 and 2005 MAC Hermann Trophy Winner»։ MAC Hermann Trophy (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-01-07-ին 
  35. 35,0 35,1 «Canada FW Christine Sinclair sets international goal record» (անգլերեն)։ CONCACAF։ 2020-01-29։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-03-ին 
  36. «Five alumni to be inducted to BC Sports Hall of Fame»։ BC Games (անգլերեն)։ 2014-12-11։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  37. John Molinaro (2018-12-11)։ «Christine Sinclair named Canadian women’s player of the year»։ SportsNet (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-03-02-ին 
  38. Neil Davidson (2020-04-24)։ «Christine Sinclair finds herself in Florida during pandemic, but still repping Canada»։ The Globe and Mail (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-04-28-ին։ Վերցված է 2020-10-03 
  39. 39,0 39,1 Jonathon Gatehouse (2013-08-22)։ «How much do top athletes earn?»։ Maclean's (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2020-10-03-ին։ Վերցված է 2020-12-04 
  40. «P&G steps up to boost podium success»։ Team Canada (անգլերեն)։ The Canadian Olympic Committee։ 2012-03-06։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-03-10-ին 
  41. Morgan Campbell (2015-05-13)։ «Mission Athlete Care signs John Tavares, Christine Sinclair, as owners»։ Toronto Star (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-10-31-ին 
  42. Michelle DiPardo (2015-05-07)։ «Coke looks for a Goaaalll with Women’s World Cup soccer»։ Canadian Grocer (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-10-03-ին