Ջուլիո Մազարինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jules Mazarin.PNG

Ջուլիո Մազարինի (ի ծնե տրված անունը՝ Ջուլիո Ռայմոնդո Մաձարինո կամ Մացարինո (իտալ.՝ Giulio Raimondo Maz(z)arino), ֆրանսերեն՝ Ժյուլ Մազարեն (ֆր.՝ Jules Mazarin), 1602թ. հուլիսի 141661թ. մարտի 9, Վենսեն, Ֆրանսիա), եկեղեցական և պետական գործիչ, կարդինալ։ Ֆրանսիայի առաջին մինիստր 1642—1650 և 1651—1661 թվականներին։ Ստացել է պաշտոնը Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XIII-ի կնոջ՝ Աննա Ավստրիացի թագուհու միջնորդությամբ կարդինալ Ռիշելիեի մահից հետո։ Ալեքսանդր Դյումա-հոր «Քսան տարի անց» վեպում գործող անձանցից մեկը։

Մանկություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մազարինին ծնվել է Իտալիաում :Նրա մայրը պատկանում է ազնավականների բարձր տոհմի: Ընտանիքը կազմված է եղել վեց երեխայից ՝ երկու տղա և չորս աղջիկ : Մազարինին ամենամեծն է: Նրա կրտսեր եղբայրը դարձավ քահանա:

Ուսուցում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Շուտով նա տեղափոխվում է Հռոմ և ընդունվում վարժարան :Նա այնտեղ ցուցաբերում է բարձր առաջադիմություն :