Ջինա Լոլոբրիջիդա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ջինա Լոլոբրիջիդա
իտալ.՝ Gina Lollobrigida
Gina Lollobrigida (1960s).jpg
Ծնվել է հուլիսի 4, 1927(1927-07-04)[1][2][3][4][5] (91 տարեկան)
Ծննդավայր Սուբյակո, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա[6]
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
Մասնագիտություն դերասանուհի, լուսանկարիչ, քանդակագործ, լրագրող և կինոդերասանուհի
Պարգևներ և մրցանակներ Արվեստի և գրականության շքանշանի սպա, Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ, Grand Officer of the Order of Merit of the Italian Republic, Հոլիվուդյան փառքի ծառուղու աստղ, Ոսկե գլոբուս, David di Donatello for Best Actress, Flaiano Prize, Nastro d'Argento for Best Actress, Joseph Plateau Awards 1997, Կառլովի Վարիի կինոփառատոն, Հռոմի կինոփառատոն, «Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան, Պատվավոր Լեգեոնի շքանշան և Արվեստի և գրականության շքանշան

Ջինա Լոլոբրիջիդա (իտալ.՝ Gina Lollobrigida, իսկական անուն ազգանունը՝ Լուիջի Լոլոբրիջիդա[7], հուլիսի 4, 1927(1927-07-04)[1][2][3][4][5], Սուբյակո, Հռոմ, Լացիո, Իտալիա[6]), իտալացի դերասանուհի և լուսանկարչուհի։ Մեծ ճանաչման է հասել 1950-1960 թթ.[8]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջինա Լոլոբրիջիդան ծնվել է 1927 թվականին Իտալիայի Սուբիակո քաղաքում: Սովորել է թատերական ուսումնարանում: Աշխատել է որպես մանեկենուհի: Տարբեր պարբերականների կողմից ճանաչվել է աշխարհի ամենագեղեցիկ կանանցից մեկը[9][10][11], 1947 թ. Իտալիայում մասնակցելով գեղեցկության մրցույթի գրավել է 3-րդ տեղը[12]։ Առաջին անգամ գլխավոր դերով հանդես է եկել Կարլո Լիձանիի «Զգույշ ավազակներ» ֆիլմում (1951): Լոլոբրիջիդան նկարահանվել է ինչպես իտալացի, այնպես էլ ֆրանսիացի, անգլիացի, ամերիկացի ռեժիսորների ժապավեններում: Դրանցից են Ռենե Կլերի «Գիշերային գեղեցկուհիները» (1953), Լուիջի Ձամպայի «Գեղեցկուհի հռոմեուհին» (1954), Կերոլ Ռիդի «Տրապեզ» (1956), Ժյուլ Դասսենի «Օրենքը» (1957), «Բրուկլինցի Աննան» (1958), Կինգ Վիդորի «Սողոմոնը և Շաբայի թագուհին» (1960), Եժի Սկոլոմովսկիի «Թագավորը, դաման և սպասավորը» (1969), Յուջին Մարտինի «Չար մարդկանց գետը» (1971), Ռովեր Բելետիի «Մորս համար վարդեր չգտա» (1973), Թոնի Նավարոյի «Իժերի կծիկը», «Ֆան-ֆան վարդակակաչ» (ռեժ. Քրիստիան-Ժակ, Ժերար Ֆիլիպի հետ, 1952), «Հաց, սեր և ֆանտազիա» (ռեժ. Վիտորիո դե Սիկա 1953), «Տրապեցիա» (ռեժ. Քերոլ Ռիդ, Բերտ Լանկաստերի ու Թոնի Քերթիսի հետ, 1956), «Փարիզի աստվածամոր տաճարը» (ռեժ. Ժան Դելանուա, Էնթոնի Քուինի հետ, 1956) և 1973 թվականին մոսկովյան ութերորդ միջազգային կինոփառատոնում մանկական ֆիլմերի մրցույթում ոսկե մրցանակի արժանացած «Պինոքիոյի արկածները» կինոնկարները:

Նրա ստեղծագործական հայացքներն ու գեղարվեստական ինքնաարտահայտությունը դրսևորվել է «Իմ Իտալիան» գիրք-ալբոմում:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]