Jump to content

Ջ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ջ, ջ
ՄեծատառՋ
Փոքրատառջ
Մասն էՀայոց գրեր
Այբուբեն(ներ)Հայերեն այբուբեն
Տեղը այբուբենում27-րդ
Հնչույթջէ
Կազմված էՋ և ջ
Հայերենի այբուբեն
Ա ա Ծ ծ Ջ ջ
Բ բ Կ կ Ռ ռ
Գ գ Հ հ Ս ս
Դ դ Ձ ձ Վ վ
Ե ե Ղ ղ Տ տ
Զ զ Ճ ճ Ր ր
Է է Մ մ Ց ց
Ը ը Յ յ Ւ ւ
Թ թ Ն ն Փ փ
Ժ ժ Շ շ Ք ք
Ի ի Ո ո և
Լ լ Չ չ Օ օ
Խ խ Պ պ Ֆ ֆ

Ջ, ջ (անվանում՝ ջէ), հայկական այբուբենի 27-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «900»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են երկաթագիր, գրչագիր, նոտրգիր, շղագիր տառատեսակները[1][2][3][4]։

Կիրառությունը

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեծատառ Ջջ-ն գործածվում է էներգիայի Ջոուլ չափի միավորը նշանակելու համար՝ Ջջ։

Կրկնակ բաղաձայններով բառեր

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Կրկնակ ջ-ով ածական՝
բջջային (հեռախոս, կապ)

Յունիկոդում ներկայացված է՝

  • մեծատառ՝ «Ջ». U+054B
  • փոքրատառ՝ «ջ». U+057B
Արլ. Արմ.
Dots
1346
Dots
14

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
  2. ↑ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
  3. ↑ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
  4. ↑ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։