Ջ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հայերենի այբուբեն
Ա ա Ծ ծ Ջ ջ
Բ բ Կ կ Ռ ռ
Գ գ Հ հ Ս ս
Դ դ Ձ ձ Վ վ
Ե ե Ղ ղ Տ տ
Զ զ Ճ ճ Ր ր
Է է Մ մ Ց ց
Ը ը Յ յ Ւ ւ
Թ թ Ն ն Փ փ
Ժ ժ Շ շ Ք ք
Ի ի Ո ո և
Լ լ Չ չ Օ օ
Խ խ Պ պ Ֆ ֆ
Ջ ջ

Ջ, ջ (անվանում՝ ջէ), հայկական այբուբենի 27-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «900»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները[1]։[2][3][4]։

Կիրառությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեծատառ Ջ-ն գործածվում է էներգիայի Ջոուլ չափի միավորը նշանակելու համար՝ Ջ։

Կրկնակ բաղաձայններով բառեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կրկնակ ջ-ով ածական՝
բջջային (հեռախոս, կապ)

Յունիկոդում ներկայացված է՝

  • մեծատառ՝ «Ջ». U+054B
  • փոքրատառ՝ «ջ». U+057B

Բրայլով ներկայացումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Braille X.svg Braille C3.svg
Արլ. Արմ.
Dots
1346
Dots
14

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
  2. Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
  3. Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
  4. Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։