Լ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հայերենի այբուբեն
Ա ա Ծ ծ Ջ ջ
Բ բ Կ կ Ռ ռ
Գ գ Հ հ Ս ս
Դ դ Ձ ձ Վ վ
Ե ե Ղ ղ Տ տ
Զ զ Ճ ճ Ր ր
Է է Մ մ Ց ց
Ը ը Յ յ Ւ ւ
Թ թ Ն ն Փ փ
Ժ ժ Շ շ Ք ք
Ի ի Ո ո և
Լ լ Չ չ Օ օ
Խ խ Պ պ Ֆ ֆ
Լ լ
Լ-Հայկական Սովետական Հանրագիտարան.jpg

Լ, լ, (անվանում։ լյուն), հայկական այբուբենի 12-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «30»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405 - 406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները[1]։[2][3][4]։

Կիրառություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Փոքրատառ լ-ն գործածվում է ծավալ չափելու լիտր միավորը նշանակելու համար։

Ուշագրավ փաստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեծատառ Լ-ն իր տեսքով նման է լատիներեն L-ին։

Յունիկոդում ներկայացված է՝

  • մեծատառ՝ «Լ». U+053C
  • փոքրատառ՝ «լ». U+056C

Բրայլով ներկայացում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Braille L.svg
Dots-123

== Ծանոթագրություններ ==

  1. Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
  2. Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
  3. Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
  4. Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։