Jump to content

Շ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Շ, շ
ՄեծատառՇ
Փոքրատառշ
Մասն էՀայոց գրեր
Այբուբեն(ներ)Հայերեն այբուբեն
Տեղը այբուբենում23-րդ
Հնչույթշա
Կազմված էՇ և շ
Հայերենի այբուբեն
Ա ա Ծ ծ Ջ ջ
Բ բ Կ կ Ռ ռ
Գ գ Հ հ Ս ս
Դ դ Ձ ձ Վ վ
Ե ե Ղ ղ Տ տ
Զ զ Ճ ճ Ր ր
Է է Մ մ Ց ց
Ը ը Յ յ Ւ ւ
Թ թ Ն ն Փ փ
Ժ ժ Շ շ Ք ք
Ի ի Ո ո և
Լ լ Չ չ Օ օ
Խ խ Պ պ Ֆ ֆ

Շ, շ (անվանում՝ շա), հայկական այբուբենի 23-րդ տառը։ Թվային արժեքը՝ «500»։ Ստեղծել է Մեսրոպ Մաշտոցը 405-406 թվականներին։ Միջնադարում օգտագործվել են «երկաթագիր», «գրչագիր», «նոտրգիր», «շղագիր» տառատեսակները[1][2][3][4]։

Կրկնակ բաղաձայններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայերենի կրկնակ շ-ով գոյականներից են՝

շշուկ
շշաձևություն
շշալցում

Յունիկոդում ներկայացված է՝

  • մեծատառ՝ «Շ». U+0547
  • փոքրատառ՝ «շ». U+0577
Արլ. Արմ.
Dots
156
Dots
146

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
  2. ↑ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
  3. ↑ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
  4. ↑ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։