Նիկ Քեյվ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նիկ Քեյվ
Nick Cave 1986.jpg
Բնօրինակ անունանգլ.՝ Nick Cave
Ի ծնե անունանգլ.՝ Nicholas Edward Cave
Ծնվել էսեպտեմբերի 22, 1957(1957-09-22)[1][2][3][4][5] (62 տարեկան)
Warracknabeal
ԵրկիրFlag of Australia.svg Ավստրալիա[6]
Ժանրերռոք, ալտերնատիվ ռոք, գոթիկ ռոք, գարաժ ռոք, Քանթրի և բլյուզ
Մասնագիտությունդերասան, երաժիշտ, երգիչ, կոմպոզիտոր, վիպասան, գրող, լիբրետիստ, սցենարիստ, դաշնակահար, հեղինակ-կատարող, հեղինակ-կոմպոզիտոր և հեղինակ
Երգչաձայնբաս
Գործիքներկիթառ և վոկալ
ԼեյբլMute?
ԿրթությունCaulfield Grammar School?
ԱնդամակցությունNick Cave and the Bad Seeds?, Grinderman? և The Birthday Party?
ԱմուսինSusie Bick?
ՊարգևներԱվստրալիայի շքանշանի սպա
Կայքnickcave.com
Nick Cave Վիքիպահեստում

Նիկ Քեյվ (անգլ.՝ Nick Cave, լրիվ անուն՝ Նիկոլաս Քեյվ, անգլ.՝ Nicholas Edward Cave, 1957 թվականի սեպտեմբերի 22)՝ ավստրալացի ռոք–երաժիշտ, պոետ, գրող, երգերի և ֆիլմերի հեղինակ, սցենարիստ։ Nick Cave and the Bad Seeds, Grinderman, The Birthday Party, Boys Next Door խմբերի առաջնորդ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիկոլաս Էդվարդ Քեյվը ծնվել է 1957 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ուորակնաբիլ քաղաքում (Վիկտորիա նահանգ, Ավստրալիա), անգլերեն լեզվի ուսուցիչ Քոլին Ֆրանկ Քեյվի և գրադարանի աշխատակից Դոուն Քեյվի ընտանիքում։ Ունի երկու ավագ եղբայր՝ Թիմ (ծնվ. 1952) և Փիթեր (ծնվ. 1954), և փոքր քույր Ջուլի (ծնվ. 1959)։ Նա մեծացել է անգլիական ընտանիքում։

Գեղարվեստի քոլեջում սովորելու ժամանակ Քեյվը հանդիպեց Միք Հարվիին, ում հետ կազմակերպեց իր հետագա երաժշտական գրեթե բոլոր նախագծերը։ Առաջինը 1970-ականների վերջին դարձավ Boys Next Door խումբը, որը բաժանվեց 1980 թվականին։

Դրանից հետո ստեղծվում է The Birthday Party խումբը, որն այդպես է անվանվել ի հիշատակ Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի տեսարաններից մեկի։ Խումբը մեկնում է Եվրոպա, և կազմալուծվում է մինչև 1983 թվականը։ Դրանից քիչ առաջ Նիկ Քեյվը ծանոթանում է Բլիքսա Բարգելդի հետ, որը գերմանական Einstürzende Neubauten խմբի ղեկավարն է, և շուտով նրան առաջարկում է խաղալ իր մոտ: Բլիքսան համաձայնվում է և մասնակցում է Քեյվի նախագծերին մոտ 20 տարվա ընթացքում։

Այսպես, 1984 թվականին թողարկվում է Քեյվի նոր խմբի՝ Nick Cave and the Bad Seeds, առաջին ալբոմը՝ From Her To Eternity։ Քեյվանին մեծ հաջողություն են բերում Let Love In, Henry's Dream և Murder Ballads ալբոմները։ Murder Ballads-ի ալբոմում առկա են Քեյվայի դուետները Քայլի Մինոուգի և Պի Ջեյ Հարվիի հետ:

Քեյվան բնութագրում են որպես մռայլ և խոժոռ երաժիշտ, նրան հաճախ նույն շարքում են դնում Թոմ Ուեյթսի և Լեոնարդ Քոհենի հետ[7]։

2006 թվականին Նիկ Քեյվը ստեղծում է նոր նախագիծ՝ «Grinderman» քառյակը խմբի հիման վրա, որն ուղեկցում էր նրան այսպես կոչված «սոլո» շրջագայության ժամանակ։ 2007 թվականին թողարկվեց դեբյուտային համանուն ալբոմը, իսկ 2010 երկրորդ՝ «Grinderman 2» ալբոմը։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հարաբերություններ է ունեցել The Bad Seeds-ի 1970-ականների վերջից մինչև 1980-ականների կեսերի անդամ Անիտա Լեյնի հետ (Anita Lane)։ Նա ունեցել է անվիճելի ուժեղ ազդեցություն Քեյվի և նրա աշխատանքի վրա, հաճախ հանդես գալով որպես նրա «մուսա»։ Հակառակ դրան, Քեյվն ու Լեյնը հազվադեպ էին գրանցվում միասին։ Համագործակցության ամենահայտնի պտուղը Լեյնի էպիզոդիկ հայտնվումն էր Բոբ Դիլանի «Death Is Not The End» քավեր տարբերակում (Murder Ballads ալբոմ), և Serge Gainsbourg/Jane Birkin «Je t’aime/ I love you nor do I» երգի քավեր տարբերակը։ Լեյն՝ From Her to Eternity երգի գլխավոր տեքստի համահեղինակ, ինչպես նաև «Stranger Than Kindness» երգի տեքստի հեղինակ (Your Funeral, My Trial)։ Քեյվը, Լիդիա Լանչը և Լեյնը միասին ստեղծել են «AS-FIX-E-8» հումորային գիրքը՝ «Pussy Galore»–ի ոճով։

«And the Ass Saw the Angel» դեբյուտային վեպի ավարտից հետո Քեյվը Արևմտյան Բեռլինից հեռանում է մինչև Բեռլինի պատի անկումը և ուղևորվում է Սան Պաուլո, Բրազիլիա, որտեղ հանդիպում է բրազիլացի լրագրող Վիվիեն Կարնեյրոյին (Viviane Carneiro): 1991 թվականի մայիսի 10–ին ծնվում է նրա որդին՝ Լյուկը, բայց նրանք այդպես էլ չեն ամուսնանում։

Նիկ Քեյվի երկրորդ որդին՝ Ջետրո (ծնվ. 1991) ապրում է Ավստրալիայում իր մոր, Beau Lazenby, և կառուցում է մոդելային կարիերա[8]։

1990-ականների կեսերին Պի Ջեյ Հարվիի հետ կարճատև, բայց բուռն հարաբերությունները Քեյվի երաժշտական ոճում շոշափելի հետք թողեցին. Murder Ballads ալբոմը, որը ձայնագրված էր այդ ժամանակ (1995 թ.), խմբին բերեց ամենամեծ հաջողությունը (Henry Lee –ի տեսահոլովակներից հետո, Պի Ջեյ Հարվիի հետ միասին) և Where the Wild Roses Grow (Քայլի Մինոուգի հետ միասին) MTV-ն առաջադրել է Քեյվին որպես «1996 թվականի լավագույն տղամարդ նկարիչ»), և նրան հետևող The Boatman's Call–ի կանչը համարվում է նրա ստեղծագործական ակմե[9][10][11]։

Բրիտանացի մոդել Սյուզի Բիկին հանդիպել է 1997 թվականին։ The Damned խմբի Phantasmagoria (1985) ալբոմի շապիկի աստղը և մոդել Վիվիեն Վեսթվուդը, նա լքել է իր աշխատանքը, և 1999 թվականի ամռանը տեղի է ունեցել ամուսնություն։ Երկվորյակներ՝ Արթուրն ու Էրլը, ամուսնացել են 2000 թվականին[12][13]։ Զույգը որոշ ժամանակ ապրել է Հոուվի մոտակայքում գտնվող լողացող տանը։ Այս պահին նրանք ապրում են Բրայթոն և Հոուֆում, Անգլիաում։ 2015 թվականի հուլիսի 14-ին Արթուր Քեյվը ողբերգական մահով մահացել է (գտնվելով LSD-ի ազդեցության տակ[14])՝ ընկնելով Բրայթոնի ժայռից[15]։

Քեյվը «Into My Arms»–ը կատարել է Մայքլ Հաթչենսի (Michael Hutchence) հեռուստատեսությամբ հեռարձակվող հուղարկավորության ժամանակ, սակայն հրաժարվել է խաղալ տեսախցիկների առջև: Քեյվը Հաթչենսի միակ երեխայի՝ Հեվենլի Հիրանի Թայգերի դստեր՝ Լիլի Հաթչենսի կնքահայրն է (Heavenly Hiraani Tiger Lily)[16]։

Կրոնի նկատմամբ վերաբերմունք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նախկինում Քեյթն իրեն քրիստոնյա էր համարում։ Նրա կողմից թողարկված երաժշտության և երգերի վերաբերյալ դասախոսություններում նա պնդում էր, որ ցանկացած ճշմարիտ սիրո երգը Աստծո ուղղությամբ երգ է (Աստծո համար, Աստծուց՝ song for God), ինչպես նաև վերագրում էր իր երաժշտության մեղմացումը (և հասունացումը) Հին Կտակարանից ուշադրությունը Նորին տեղափոխելու համար: Նա չի պատկանում որոշակի դավանանքի և իրեն առանձնացրեց կրոնից՝ որպես «զուտ ամերիկյան երևույթ, որը գողացավ, սեփականաշնորհեց Աստծո անունը»[17]։ 2009-ին The Guardian-ին տված հարցազրույցում նա ասաց. «Ես անձամբ հավատո՞ւմ եմ անձնավորված Աստծուն: Ոչ»[18]։

Los Angeles Times–ի վերջին հոդվածը բացատրեց. «Ես կրոնասեր չեմ, քրիստոնյա չեմ, բայց իրավունք եմ վերապահում հավատալ Աստծո գոյությանը: Դա նման է փորձել ապացուցել մի բան, որն անհնար է ապացուցել... Ես քննադատում եմ [պաշտոնական] կրոններին, թե որքան ավերում են դրանք: Բայց ես, որպես երաժիշտ և որպես ստեղծագործող, հավատում եմ, որ չեմ կարող անել առանց դրա`առանց աստվածային մի կտոր, որը ներթափանցում է իմ երգերի միջով»[19]։

«Բաննի Մանոյի մահը» գրքի շնորհանդեսի ժամանակ, 2009 թվական

Գրական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիկ Քեյվի անհատականությունն ու գործը մեծապես ազդվել են գեղարվեստական գրականության վրա, ինչը մանկուց մեծ տպավորություն թողեց նրա վրա: Ըստ Քեյվի[20]՝ ինքը գրականության լավ ուսուցիչ ուներ, և հայրը փորձեց գրքերից երկու հատվածներ «գլուխը մտցնել». Նաբոկով Լոլիտայի բացման տեսարանը և Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» սպանության տեսարանը:

Քեյվը գրել է «And the Ass Saw the Angel» վեպը, որը լույս է տեսել 1989 թվականին։ Բացի այդ, Նիկ Քեյվը բանաստեղծական ժողովածուների հեղինակն է՝ «Թանաքի թագավոր։ Թոմ I» և «Թանաքի թագավոր։ Թոմ II»։ 2009-ի սեպտեմբերին լույս տեսավ Քեյվերի երկրորդ վեպը ՝ «Մահվան Բաննի Մանոյի» մահը (The Death of Bunny Munro): Երկու գրքերը թարգմանվել են ռուսերեն:

Սկավառակագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Boys Next Door
  • Door Door (1979)
The Birthday Party
  • The Birthday Party (Hee Haw) (1980)
  • Prayers On Fire (1981)
  • Junkyard (1982)
  • Mutiny! / Bad Seed (1983)
Nick Cave and the Bad Seeds
Singes
Grinderman
Other
Solo

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Примечания[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. SNAC — 2010.
  2. Encyclopædia Britannica
  3. Discogs — 2000.
  4. filmportal.de — 2005.
  5. Brockhaus Enzyklopädie
  6. LIBRIS — 2012.
  7. Nick Cave and the Bad Seeds — Nocturama. Review from Stylus Magazine
  8. Fiona Byrne (28 September 2008)։ «Cave boy joins cool kids club»։ Herald & Weekly Times։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-09-06-ին։ Վերցված է 1 January 2009 
  9. Q Magazine, March 1996, pg. 93
  10. NME, December 21-28, 1996, pg. 66-67
  11. Melody Maker, December 21-28, 1996, pg. 66-67
  12. Baker Lindsay (1 February 2003)։ «Feelings are a Bourgeois luxury»։ The Guardian (London)։ Վերցված է 20 May 2010 
  13. Pero Bilcic։ «Nick Cave Online»։ Nick-cave.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-23-ին։ Վերցված է 2 June 2011 
  14. «Nick Cave's son Arthur took LSD before cliff fall, inquest told»։ BBC։ 2015-11-10 
  15. «Ник Кейв потерял сына»։ Газета.Ru։ 2015-07-15։ Վերցված է 2015-07-15 
  16. Richard Simpson (10 April 2002)։ «Sir Elton agrees to become godfather to Liz's Damian.»։ The Evening Standard (London)։ Արխիվացված է օրիգինալից 14 October 2009-ին։ Վերցված է 1 January 2009 
  17. Bartlett Thomas (18 November 2004)։ «The Resurrection of Nick Cave: The most talented romantic Christian poet rocker in the world talks to Salon about his new record and his return to songwriting form. Interview in Salon Magazine, 18 November 2004»։ Dir.salon.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-23-ին։ Վերցված է 2 June 2011 
  18. Claire Armitstead (11 September 2009)։ «Nick Cave on the Death of Bunny Munroe. The Guardian Books Podcast, 11 September 2009»։ Guardian (UK)։ Վերցված է 10 August 2012 
  19. John Payne (29 November 2010)։ «Nick Cave's master plan»։ Los Angeles Times։ Վերցված է 29 November 2010 
  20. Интервью Кейва для Juice Magazine, 1993, G. W. McLennan

Ссылки[խմբագրել | խմբագրել կոդը]