Jump to content

Լեոպոլդո Մեդիչի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Լեոպոլդո Մեդիչի
լատիներեն՝ Leopoldus Medices և իտալ.՝ Leopoldo de' Medici
Դիմանկար
Ծնվել էնոյեմբերի 6, 1617(1617-11-06)[1][2][3]
ԾննդավայրՊիտտի, Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն կամ Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն[4]
Մահացել էնոյեմբերի 10, 1675(1675-11-10)[1][2][3] (58 տարեկան)
Մահվան վայրՖլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն[5]
ԳերեզմանՍան Լորենցո տաճար
ԿրոնՀռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի[6]
Մասնագիտությունկաթոլիկ քահանա, մեկենաս և արվեստի կոլեկցիոներ
Ծնողներհայր՝ Կոզիմո II Մեդիչի, մայր՝ Մարիա Մագդալենա Ավստրիացի
Զբաղեցրած պաշտոններկարդինալ և Governor of Siena?
ԱնդամությունԱկադեմիա դելա Կրուսկա
 Leopoldo de' Medici Վիքիպահեստում

Լեոպոլդո Մեդիչի (լատիներեն՝ Leopoldus Medices, իտալ.՝ Leopoldo de Medici, նոյեմբերի 6, 1617(1617-11-06)[1][2][3], Պիտտի, Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն և Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն[4] - նոյեմբերի 10, 1675(1675-11-10)[1][2][3], Ֆլորենցիա, Տոսկանայի Մեծ դքսություն[5]), Տոսկանայի դքսի՝ Կոզիմո II Մեդիչիի որդին, Տոսկանայի արքայազն, Սանտա Կոսմա է Կոսմեդին եկեղեցու կարդինալ-սարկավագ, Սիենայի կառավարիչ և բարերար։

Վաղ տարիքից խուսափել է կանանց ընկերակցությունից և մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել կրոնի և գիտության նկատմամբ։ Մեծ դեր է խաղացել Գալիլեո Գալիլեյի գիտական ժառանգության պահպանման մեջ։ Գալիլեյի հետ անձամբ ծանոթ է եղել։ Մեծ ուշադրություն է հատկացրել գրականությանը, եղել է Դելլա Կուրսկի ակադեմիայի անդամ, իրենից հետո թողել է հսկայական նամակագրություն նկարիչների և արվեստի գործերի հավաքորդների հետ, եղել է նաև տաղանդավոր նկարիչ։

Կենսագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Սուստերմանսի վրձնած մանկական դիմանկար (1622)։ Ուֆֆիցա, Ֆլորենցիա

Լեոնարդո Մեդիչին ծնվել է Պիտտիիում՝ Ֆլորենցիայում, 1617 թվականի նոյեմբերի 6-ին։ Նա եղել է Կոզիմո II Մեդիչիի՝ Տոսկանայի հերցոգի և Մարիա Մագդալենա Ավստրիացու հինգերերդ որդին և վերջին երեխան։ Նրա ծնվելուց երեք տարի անց հայրը մահացել է, և քույրերի և եղբայրների հետ դաստիարակվել է մոր և հայրական կողմի տատիկի՝ Քրիստինա Լոթարինսկու կողմից[7]։

Ստացել է լավ կրթություն։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Յակոբո Սոլդանին, նկարիչ և ճարտարապետ Սաջիզմոնդո Կոկապանին, մաթեմատիկ և աստղագետ Ֆլավիո Միքելինին, մաթեմատիկոս և ֆիզիկոս Էվանջելիստա Տորիչելլին[7][8]։

Լեոնարդոն եղել է մեծ եղբոր՝ Ֆերդինանդո II Մեդիչիի խորհրդականը տնտեսագիտության և արտաքին քաղաքականության հետ կապված հարցերով։ Բազմիցս նախագահել է Բարձրագույն մագիստրոսում և Երկու հարյուրի խորհրդում։ Հազվադեպ է դուրս եկել մեծ հերցոգությունից։ 1639 թվականին այցելել է Վենետիկի հանրապետություն և Պարմի հերցոգություն, որտեղ հերցոգի կինը նրա քույրն էր՝ Մարգարիտան, 1646 թվականին՝ Տիրոլի հերցոգություն, ուր ուղեկցում էր մյուս քրոջը՝ Աննային, ամուսնու մոտ։ 1636-1641 թվականներին եղել է Սիենայի կառավարիչ[7][8]։

Բարերար և ուսումնասիրող

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մինչև աստիճան ստանալը Լեոպոլդոն եղել է կրոնավոր։ Վաղ տարիներից խուսափել է կանանց ընկերակցությունից և մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել գիտության նկատմամբ։ Նամակագրություն է ունեցել Քրիստիան Հյույգենսի և Գալիլեո Գալիլեյի հետ։ 1638 թվականին վերականգնել է Պլատոնի ակադեմիան։ 1657 թվականին Տոսկանցի հերցոգի հետ հիմնադրել է Դելլ Չիմենտո ակադեմիան, որտեղ գիտական ուսումնասիրությունները հիմնվել են փաստերի անմիջական դիտարկման վրա։ Դա եվրոպական առաջին փորձարարական ակադեմիան էր[7][8]։

Լեոպոլդոն ինքն է փորձարկումներ արել խոշորացուցային օբյեկտիվների և բոլոր հավանական սարքավորումների հետ, նաև օգտվել է ջերմաչափից, աստրոլաբից, կալորաչափից, սեքստանտից և այն ժամանակների այլ մեխանիկական գործիքներից, որոնց մեծ մասը գտնվել է Պիտտի նրա հարկաբաժնում։ Կարևոր դեր է խաղացել Գալիլեո Գալիլեյի գիտական ժառանգության պահպանման գործում, որի հետ անձամբ ծանոթ էր։ Ամռանը արքայազնի հրավերով գիտնականը հյուրընկալվել է Արչերթրիի նրա առանձնատանը[7][8][9]։

Լեոպոլդոն մեծ ուշադրություն է դարձրել գրականությանը։ Աջակցել է գրադարանավար Անտոնիո Մալյաբեկիի աշխատանքին, որը օգնում էր նրան հավաքել հազվագյուտ գրքեր։ Ամեն օր չորս ժամ նվիրել է ընթերցանությանը։ Գրել է բանաստեղծություններ։ 1641 թվականին ընտրվել է Տոսկանայի բարբառի և Տոսկանայի գրականության Դելլա Կրուսկա ակադեմիայի անդամ։ Դրանում զբաղվել է արվեստի վերաբերյալ հոդվածների խմբագրմամբ՝ «Կրուսկի բառարանի» (1691) երրորդ հրատարակության համար, որը լույս է տեսել արդեն նրա մահից հետո[7][8][10]։

Նա տաղանդավոր նկարիչ էր։ «Երգիչ Մարտելիի դիմանկարը», որը նրա վրձնին է պատկանում, ներկայումս պահվում է Ուֆֆիցի պատկերասրահում՝ Ֆլորենցիայում։ Պահպանվել են նաև նրա նկարները, ծաղրանկարները, գիտական սարքերի էսքիզները։ Լեոպոլդոն նաև ակտիվ հավաքորդ էր։ Բացի հազվագյուտ գրքերից, հավաքում էր արձաններ, մետաղադրամներ և նկարներ, հատկապես դիմանկարներ։ Նա թողել է լայնածավալ նամակագրություն արվեստագետների և արվեստի հավաքրոդների հետ[7][8]։

Լեոպոլդո Մեդիչիի նկարը, 1666 թվական

1667 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Կլիմենտ IX պապը նրան բարձրացրել է կարդինալի աստիճանի։ 1668 թվականին ապրիլի 9-ին նրան շնորհվել է Սանտա Կոսմա է Կոսմեդին եկեղեցու կարդինալ-սարկավագի աստիճան։ Այդ ժամանակից սկսած՝ նա հաճախ է այցելել Հռոմ։ 1669-1670 թվականնների կոնկլավում Լեոպոլդոն, որպես պրո-իսպանական կուսակցության անդամ խաղացել է վճռորոշ դեր Ֆաբիո Քիջի և Անտոնիո Բարբերինիի գլխավորությամբ կուսակցությունների միջև միջնորդության հարցում։ Արդյունքում կոնսենսուս է ձեռք բերվել կարդինալ Էմիլիո Ալտյերիի թեկնածության վերաբերյալ, որն էլ դարձել Է Հռոմի նոր պապ՝ Կլիմենտ X անունով[7][11]։

1670 թվականի մայիսի 14-ին նրա նախկին տիտղոսը փոխարինվել է Սանտա Մարիա ին Կոսմեդին բազիլիկի կարդինալ-սարկավագ կոչումով։ 1674 թվականին Լեոպոլդոն ձեռնադրվել է քահանա։ Իր առաջին պատարագը մատուցել է 1674 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ֆլորենցիայի Սանտա-Տրինիտեի եկեղեցում, որը գտնվում էր վալոամբրոզիան տիրապետության տակ, որ նա հովանավորում էր։ Այդ ժամանակից մինչև Լեոպոլդոյի մահը Մեսային ծառայել է շաբաթական երեք օր[11]։

Լեոպոլդո Մեդիչին մահացել է 1675 թվականի նոյեմբերի 11-ին։ Նա թաղված է Մեդիչի Կապելայում՝ Սան Լորենցո եկեղեցում։ Նրա թողած միայն նկարների հավաքածուն կազմել է 700 կտավ, այդ թվում՝ Վենետիկի գեղանկարչության դպրոցի գլուխգործոցները, որոնք արքայազնի կողմից ձեռք են բերվել 1640-1650-ական թվականներին Պաոլո դել Սերայի միջոցով, որը Վենետիկի Հանրապետությունում Մեդիչիի տան գործակալն է։ Նրա հավաքած արվեստի գործերն այժմ Ֆլորենցիայի թանգարանների հավաքածուների մի մասն են կազմում[7][8]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 Lundy D. R. The Peerage
  2. 1 2 3 4 RKDartists (նիդերլ.)
  3. 1 2 3 4 FINA WikiAustrian Academy of Sciences.
  4. 1 2 Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
  5. 1 2 Union List of Artist Names — 2015.
  6. Catholic-Hierarchy.orgUSA: 1990.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Mirto, Alfonso. «Medici, Leopoldo de'». Dizionario Biografico degli Italiani – Volume 73 (2009) (իտալերեն). Treccani. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 «Cardinal Leopoldo de' Medici» (իտալերեն). The Medici Family. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.
  9. «Leopoldo de' Medici» (անգլերեն). Institute and Museum of the History of Science. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.
  10. «Leopoldo de' Medici (1617 — 1675)» (անգլերեն). Museo Galileo. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.
  11. 1 2 «Leopoldo Cardinal de' Medici» (անգլերեն). Catholic Нierarchy. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.

Գրականություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

[итал.]. — Pisa : Scuola normale superiore, 1997. — 251 p. ISBN 978-8-87-642075-7.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  • Alfonso Mirto. — Статья «Медичи, Леопольдо» Альфонсо Мирто на сайте Итальянской биографической энциклопедии«Medici, Leopoldo de'». Treccani. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.(իտալ.)
  • «Leopoldo de' Medici (1617—1675)». Palazzo Medici — Статья «Леопольдо Медичи (1617—1675)» на сайте Архива палаццо Медичи-Риккарди. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 6-ին. Վերցված է 25 апреля 2015-ին.(իտալ.)
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Լեոպոլդո Մեդիչի» հոդվածին։