Ֆերդինանդո II Մեդիչի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ֆերդինանդո II Մեդիչի
իտալ.՝ Ferdinando II de Medici
Դիմանկար
Ծնվել էհուլիսի 14, 1610(1610-07-14)
ԾննդավայրՖլորենցիա, Իտալիա[1]
Մահացել էմայիսի 23, 1670(1670-05-23)[2][3] (59 տարեկան)
Մահվան վայրՖլորենցիա, Իտալիա
ԳերեզմանՍան Լորենցո տաճար և New Sacristy
ԿրոնՀռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի և կաթոլիկություն
Մասնագիտությունպետական գործիչ և գյուտարար
ԱմուսինVittoria della Rovere?
Ծնողներհայր՝ Կոզիմո II Մեդիչի, մայր՝ Մարիա Մագդալինա Ավստրիացի
Պարգևներ և
մրցանակներ
Մալթայի գերագույն ռազմական միաբանություն
ԵրեխաներCosimo III de' Medici, Grand Duke of Tuscany? և Francesco Maria de' Medici, Duke of Rovere and Montefeltro?
Ferdinando II de' Medici, Grand Duke of Tuscany Վիքիպահեստում

Ֆերդինանդո (Ֆերդինանդ, Ֆերնանդո) II Մեդիչի (իտալ.՝ Ferdinando (Fernando) II de' Medici, հուլիսի 14, 1610(1610-07-14), Ֆլորենցիա, Իտալիա[1] - մայիսի 23, 1670(1670-05-23)[2][3], Ֆլորենցիա, Իտալիա), Տոսկանայի մեծ դուքս Մեդիչի ընտանիքից, գահակալել է 1621—1670 թվականներին:

Պատմության մեջ Ֆերդինանդոն նշանավորվել է գիտության և արվեստի հովանավորությամբ, մանսավորապես եկեղեցական դատավարության ժամանակ ակտիվորեն պաշտպանել է Գալիլեյին:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆերդինանդո II Մեդիչի

Ֆերդինանդոն Տոսկանայի Մեծ դուքս Կոզիմո II Մեդիչիի և նրա կնոջ` դքսուհի Մարիա Մագդալենայի ավագ որդին է (երկրորդ երեխան): Գահ է բարձրացել հոր մահից հետո` 1621 թվականի փետրվարի 28-ին: Ֆերդինանդոյի անչափահաս լինելու պատճառով մինչև 1628 թվական դքսության ժամանակավոր կառավարչի պարտականությունները կատարել են մայրը և տատը` Տոսկանայի Մեծ դքսուհի Քրիստինա Լոթարինգացին: 1633 թվականին Ֆերդինանդոն ամուսնացել է Վիկտորիա դելա Ռովերի հետ:

Սկզբնական շրջանում Ֆերդինանդոն կառավարել է մոր և տատի ազդեցության տակ: Աստիճանաբար նա ինքնուրույն է դարձել, նրա նշավոր հաջողությունն է համարվում դուքսական պալատի ծախսերի կրճատումը[4]: 1630 թվականին Տոսկանան գրաված ժանտախտի համաճարակի տարածումը կանխելու նպատակով Ֆերդինանդոն ձեռնարկել է տարբեր միջոցառումներ: Այդ ժամանակ ժանտախտին զոհ է գնացել բնակչության 10%-ը: Այս գործողությունները նրան մեծ ժողովրդականություն են բերել, քանի որ նա և իր եղբայրները անհատական վարկեր են տրամադրել բնակչությանը: Ֆերդինանդոյի և եղբայրների միասնությունը նրա կառավարման հիմնական հատկանիշներից մեկն է եղել: Ֆերդինանդոն արտաքին քաղաքականության մեջ չի ներքաշվել մինչև 1643 թվականը, երբ նա պատերազմել է Կաստրոյի կոմսության համար, որպեսզի կանխի պապական տերությունների ընդլայնումը: Ֆերդինանդոն ընդարձակել է Տոսկանան ՝ գրավելով հարևան երկու փոքր կոմությունները (Սանտա-Ֆիորա` 1633 թվական, Պոնտրեմոլի` 1649 թվական): Նրա կառվարման տարիներին տոսկանական տնտեսության անկման առաջին նշանները հիմնականում պայմանավորված են եղել ժանտախտով և Կաստրոյի պատերազմի ժամանակ կատարված ծախսերով:

Ֆերդինանդ II- ը վախճանվել է 1670 թվականի մայիսի 23-ին կաթվածից: Նրան մեծ փառքով թաղել են Սան Լորենցոյի բազիլիկայի մատուռում[5]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆերդինանդոն և Վիկտորիա դելա Ռովերը ունեցել են չորս որդի, որոնցից երկուսը մահացել են մանուկ հասակում:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Napier, H. E. Florentine history, from the earliest authentic records to the accession of Ferdinand the Third, grand duke of Tuscany. London: E. Moxon, 1846. Chapter IX.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 https://aleph.nkp.cz/F/?func=find-c&local_base=aut&ccl_term=ica=ola2013796139
  2. 2,0 2,1 2,2 RKDartists
  3. 3,0 3,1 3,2 Энциклопедия Брокгауз (գերմ.)
  4. F Diaz, Il Granducato di Toscana, p. 367
  5. Sommi Picenardi G., Esumazione e ricognizione delle Ceneri dei Principi Medicei fatta nell'anno 1857. Processo verbale e note, Archivio Storico Italiano Serie V, Tomo I-II, M. Cellini & c., Firenze 1888 in D. Lippi, Illacrimate Sepolture - Curiosità e ricerca scientifica nella storia della riesumazione dei Medici, Firenze, 2006 online.