Իտալո Կալվինո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Իտալո Կալվինո
Italo Calvino
Italo-Calvino.jpg
Ծննդյան անուն Italo Giovanni Calvino Mameli
Ծնվել է հոկտեմբերի 15, 1923({{padleft:1923|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1][2][3]
Ծննդավայր Սանտիագո դե լաս Վեգաս
Վախճանվել է սեպտեմբերի 19, 1985({{padleft:1985|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[4][2][3] (61 տարեկանում)
Վախճանի վայր Սիենա, Իտալիա Իտալիա
Մասնագիտություն արձակագիր, հրապարակախոս, լրագրող
Լեզու իտալերեն
Ազգություն իտալացի
Քաղաքացիություն Իտալիա Իտալիա
Կրթություն Թուրինի համալսարան
Ուշագրավ աշխատանքներ Բարոնը ծառերի վրա, Invisible Cities, Եթե ձմեռվա մի գիշեր ճամփորդը, Մեր նախնիները, Տիեզերական պատմություններ, Sotto il sole giaguaro, Six Memos for the Next Millennium, Why Read the Classics?, Collection of Sand, The Uses of Literature, Սարդաբների արահետը, Վերջինը գալիս է ագռավը, Երկատված վիկոնտը, The Argentine Ant, Into the War, Italian Folktales, I racconti, Becalmed in the Antilles, The Nonexistent Knight, The Watcher, Marcovaldo, Smog, T zero, Orlando Furioso di Ludovico Ariosto, Difficult Loves, Խաչաձևած ճակատագրերի ամրոցը և Պրն. Պալոմար
Անդամակցություն ՈւԼԻՊՈ
Պարգևներ
Italo Calvino Վիքիպահեստում

Իտալո Կալվինո (իտալ.՝ Italo Calvino, հոկտեմբերի 15, 1923({{padleft:1923|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1][2][3], Սանտիագո դե լաս Վեգաս - սեպտեմբերի 19, 1985({{padleft:1985|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[4][2][3], Սիենա, Տոսկանա, Իտալիա[4]), իտալացի արձակագիր, հրապարակախոս, լրագրող։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իտալո Կալվինոն ծնվել է 1923 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Կուբայի մայրաքաղաք Հավանայի մերձակայքում գտնվող Սանտիագո դե Լաս Վեգաս բնակավայրում, որտեղ աշխատում էին ապագա գրողի ծնողները։ Շուտով ընտանիքը վերադառնում է Իտալիա։ Մանկություն անցկացրել և նախնական կրթությունն ստացել է Սան Ռեմոյում։ Նախնական կրթությունն ավարտելուց հետո 1941 թվականին ընդունվում է Թուրինի համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետ, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմն սկսվելուց հետո՝ 1943 թվականին, կիսատ թողնելով ուսումը, միանում է պարտիզանական պայքարին (Գարիբալդյան բրիգադ)։ 1944 թվականին համալրում է Իտալիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ Պատերազմի ավարտից հետո շարունակում է իր կրթությունը Թուրինի համալսարանում, սակայն այս անգամ արդեն Փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ Կրթությունն ավարտելուց հետո անմիջապես աշխատանքի է անցնում Իտալիայի կոմունիստական կուսակցությանը պատկանող Ունիտա (L’Unità) պարբերականում։ 1956 թվականին Խորհրդային բանակի կողմից Հունգարական ապստամբության ճնշման պատճառով՝ 1957 թվականին Իտալո Կալվինոն լքում է Կոմունիստական կուսակցության շարքերը։ 1964 թվականին այցելում է Կուբա, որտեղ ամուսնանում է արգենտինացի թարգմանչուհի Էսթեր Յուդիթ Զինգերի հետ, ինչպես նաև տեսակցություն ունենում Չե Գևարայի հետ։ 1975 թվականին Կալվինոն դառնում է Ամերիկյան ակադեմիայի պատվավոր անդամ, իսկ հաջորդ տարում ստանում է Եվրոպական գրականության Ավստրիական պետական պարգևը։ Իտալո Կալվինոն կնքում է իր մահկանացուն 1985 թվականին Սիենայում։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իտալո Կալվինոն 1947 թվականին լույս է ընծայում իր առաջին ստեղծագործությունը՝ «Սարդաբների արահետը» (Il sentiero dei nidi di ragno) նեոռեալիստական վիպակը։ Այս ստեղծագործությունում արտացոլվել է Կալվինոյի պարտիզանական փորձառությունը։ 1949 թվականին լույս է տեսնում «Վերջինը գալիս է ագռավը» (Ultimo viene il corvo) վիպակների ժողովածուն։ 1952 թվականին Կալվինոն հեռանում է սոցիալական ռեալիզմից և սկսում ստեղծագործել ֆանտաստիկայի ժանրում։ 1952 թվականին լույս է տեսնում «Երկատված վիկոնտը» (Il visconte dimezzato), 1957-ին «Ծառաբնակ բարոնը» (Il barone rampante), իսկ 1959 թվականին «Գոյություն չունեցող ասպետը» (Il cavaliere inesistente) վեպերը, որոնք կազմում են «Մեր նախնիները» (I nostri antenati) եռագրությունը։ Այս վեպերում հեղինակն ներկայացնում է արդի մարդու ալեգորիկ պատկերը։ 1956 թվականին հրատարակվում է «Իտալական հեքիաթներ» (Fiabe Italiane) ժողովածուն, իսկ 1963 թվականին լույս է տեսնում «Մարկովալդոն կամ տարվա եղանակները քաղաքում» (Marcovaldo, ovvero le stagioni in cittá) երեխաների համար վիպակների ժողովածուն։ 1965 թվականին լույս է տեսնում «Տիեզերական պատմություններ» (Le Cosmicomiche), իսկ 1969 թվականին «Խաչաձևած ճակատագրերի ամրոցը» (Il castello dei destini incrociati) ժողովածուները, որոնք մեծ հետաքրքրություն են արթնացնում Կալվինոյի նկատմամբ։ Ֆանտաստիկայի և սյուրռեալիզմի մի յուրահատուկ միավորում են ներկայացնում «Անտեսանելի քաղաքները» (Le cittá invisibili, 1972) և «Եթե ձմեռվա մի գիշեր ճամփորդը» (Se una notte d’inverno un viaggiatore, 1979) վեպերը։

Հայերեն թարգմանություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կատուն և ոստիկանը (պատմվածքներ), Ե., «Սովետական գրող», 1984, 184 էջ։ Թարգմանությունն իտալերենից՝ Մերուժան Հակոբյանի:
  • Ծառաբնակ բարոնը (վեպ), Ե., Անտարես, 2017, 320 էջ: Իտալերենից թարգմանեց Հասմիկ Եղիազարյանը:

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Schwerpunkt: Italo Calvino. In: Zibaldone, Zeitschrift für italienische Kultur der Gegenwart. Band 1 (1986), Piper-Verlag, München, ISBN 3-492-05011-5.
  • Heike Maybach: Der erzählte Leser. Studien zur Rolle des Lesers in Italo Calvinos Roman „Wenn ein Reisender in einer Winternacht“. Materialis Verlag, Frankfurt 1988, ISBN 3-88535-129-3.
  • Gerhard Goebel-Schilling, Salvatore A. Sanna, Ulrich Schulz-Buschhaus: Widerstehen. Anmerkungen zu Calvinos erzählerischem Werk. Materialis Verlag, Frankfurt 1990, ISBN 3-88535-126-9.
  • Christine Lessle: Weltreflexion und Weltlektüre in Italo Calvinos erzählerischem Spätwerk. Romanistischer Verlag, Bonn 1992, ISBN 3-924888-92-2.
  • Album Calvino, hrsg. v. Luca Baranelli u. Ernesto Ferrero, übers. v. Andreas Löhrer, S. Fischer, Frankfurt a. M. 2013