Ժո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Football pictogram.svg
Ժո
Brazil-Japan, Confederations Cup 2013 (4).jpg
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Ժուան Ալվես դե Ասիս Սիլվա[1]
Քաղաքացիությունը Flag of Brazil.svg Բրազիլիա
Ծննդյան ամսաթիվ մարտի 20, 1987({{padleft:1987|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:20|2|0}}) (31 տարեկան)
Ծննդավայր Սան Պաուլու, Բրազիլիա
Հասակ 191[2] սմ
Քաշ 79 կգ
Դիրք հարձակվող
Ակումբային տեղեկություններ
Ներկա ակումբ Բրազիլիա Կորինտիանս
Համար 7
Պատանեկան կարիերա
1994-2002 Բրազիլիա Կորինտիանս
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
2003-2005 Բրազիլիա Կորինտիանս 81 (17)
2006-2008 Ռուսաստան ԲԿՄԱ 53 (30)
2008-2011 Անգլիա Մանչեսթեր Սիթի 21 (1)
2009  Անգլիա Էվերթոն 27 (5)
2010  Թուրքիա Գալաթասարայ 13 (3)
2011-2012 Բրազիլիա Ինտերնասիոնալ 16 (2)
2012-2015 Բրազիլիա Ատլետիկո Մինեյրո 69 (17)
2015-2016 ԱՄԷ Ալ-Շաբաբ 13 (8)
2016 Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Ցզյանսու Սունին 17 (5)
2017-մ.հ. Բրազիլիա Կորինտիանս 4 (3)
Ազգային հավաքական
2007-2014 Բրազիլիա Բրազիլիա 20 (5)
2008 Բրազիլիա Բրազիլիա (օլիմպ.) 13 (5)
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը 
ըստ 2017 թվականի հունիսի 5-ի:

Ժուան Ալվես դի Ասիս Սիլվա (պորտ.-բրազ. João Alves de Assis Silva, մարտի 20, 1987 թվական, Սան Պաուլո), ավելի հայտնի որպես՝ Ժո (պորտ.-բրազ. Jô)[3][4][5], բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Կորինտիանս» ակումբի հարձակվող: «Կորինտիանսի» սան, հանդես է եկել նաև մոսկովյան ԲԿՄԱ-ի, «Մանչեսթեր Սիթիի» և այլ ակումբների կազմերում: Բրազիլիայի ազգային հավաքականի ֆուտբոլիստ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժոն մոսկովյան «ԲԿՄԱ»-ի մարզաշապիկով

Ժոն ծնվել է 1987 թվականի մարտի 20-ին Սան Պաուլո բրազիլական քաղաքում: Նա մեծացել է Սապոպեմբա աղքատ թաղամասում: Ժոյի հայրը նույնպես ֆուտբոլիստ է եղել, հանդես է եկել «Գուարանի Ադմանանիտա» և «Իտումբիարա» ակումբների կազմում: 1997 թվականին Ժոն ընդունվում է «Կորինտիանս» ակումբի ֆուտբոլային դպրոցը: 2002 թվականին հրավերք է ստանում Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կողմից և այդ տարի դառնում է երիտասարդական ակումբների միջև ընթացող Բրազիլիայի գավաթի խաղարկության հաղթող: 2003 թվականի հունիսի 29-ին նա նշում է իր նորամուտը «Կորինտիանսի» կազմում «Գուարանիի» դեմ կայացած խաղում և այդպիսով դառնում է ակումբի պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը: «Կորինտիանսի» կազմում նա հեղինակում է իր առաջին գոլը նույն տարվա օգոստոսին: 2005 թվականին Ժոն դառնում է Բրազիլիայի չեմպիոն: Ակումբի կազմում անցկացրած երեք մրցաշրջանների շրջանակներում Ժոն Բրազիլիայի առաջնությունում մասնակցում է 113 հանդիպման և դառնում է 18 գոլի հեղինակ:

2005 թվականի դեկտեմբերին Ժոն հինգ տարի ժամկետ ունեցող պայմանագիր է կնքում մոսկովյան «ԲԿՄԱ»-ի հետ. ինչպես հետո նա խոսում է այդ տեղափոխության մասին պատճառը՝ փողն էր, որի շնորհիվ նա կկարողանար ապահովել ընտանիքին[6]: «Բանակայինների» կազմում Ժոն նշում է իր նորամուտը Առաջին ալիքի գավաթի խաղարկության շրջանակներում, իսկ առաջին գոլը հեղինակում է ընդդեմ՝ «Շախտյորի»: 2006 թվականի մրցաշրջանում Ժոն դառնում է «ԲԿՄԱ»-ի մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկու՝ առաջնության առաջին շրջանում հեղինակելով 14 գոլ: Սակայն վնասվածքը նրան թույլ չի տալիս շարունակել պայքարը լավագույն ռմբարկուների շրջանակներում և Ժոն դառնում է առաջնության լավագույն երկրորդ ռմբարկուն[7]:

2007 թվականին Ժոն չի ուղևորվում Ամերիկայի գավաթի «հետևից»[8], որպեսզի Բրազիլիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցի աշխարհի առաջնությանը, իսկ հետո նա արդեն ազգային հավաքականի կազմում անցկացնում է իր առաջին հանդիպումը՝ Թուրքիայի ազգային հավաքականի դեմ կայացած ընկերական խաղում փոխարինում կատարելով: 2007 թվականի մրցաշրջանում Ժոն իր հեղինակած 13 գոլերի շնորհիվ արդեն կարիերայում երկրորդ անգամ դառնում է «ԲԿՄԱ»-ի մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկու, իսկ ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական «Champions» ամսագիրը Ժոյին ճանաչում է, որպես Եվրոպայի հինգ լավագույն երիտասարդ ֆուտբոլիստներից մեկը[9]: 2008 թվականի մրցաշրջանը բրազիլացին սկսում է հաջողությամբ՝ անցկացրած 8 խաղերում 3 գոլ հեղինակելով:

2008 թվականի հուլիսի 2-ին Ժոն պայմանագիր է կնքում անգլիական «Մանչեսթեր Սիթիի» հետ[10][11]: Գործարքի արժեքը կազմում է 18 մլն ֆունտ սթերլինգ[12], ինչը այդ պահին մանչեսթերյան ակումբի համար համարվում էր ռեկորդային տրանսֆերային գումար[13]: Պայամանագիրը կնքված էր 4 տարի ժամկետով[14][15][16]: Ավելի ուշ «The Telegraph» բրիտանական ամսագիրը այդ տեղափոխությունը ընդգրկում է ԱՊԼ-ի պատմության ամենավատ տրանսֆերների շարքը[17][18][19]: Անգլիական ակումբ տեղափոխվելուց հետո Ժոն մասնակցում է Օլիմպիական խաղերին[20], որտեղ երրորդ տեղի համար ընթացող պայքարում շնորհիվ իր կողմից հեղինակված երկու գոլերի՝ հավաքականի հետ դառնում է այդ մրցության բրոնզե մեդալակիր[21][22][23][24]:

2009 թվականին Ժոն նախ կնքելով վարձավճարային պայմանագիր համալրում է «Էվերթոնի» կազմը[25][26][27], այնուհետև երկարաձգում է այդ պայմանագիրը ևս մեկ տարով[28]: Սակայն 2010 թվականի ձմռանը լիվերպուլյան ակումբը խզում է նրա հետ կնքաված պայմանագիրը[29], քանի որ Ժոն ինքնակամ գնացել էր Բրազիլիա: Այդ ակումբի կազմում Ժոն անցկացնում է 15 հանդիպում և դառնում է 6 գոլի հեղինակ[30][31][32]:

2010 թվականի հունվարի 21-ին Ժոն կրկին վարձավճարային պայամանգիր կնքելով համալրում է թուրքական «Գալաթասարայի» կազմը[33][34]: 2011 թվականի հուլիսի 20-ին պաշտոնապես հայտարարվում է, որ Ժոն դառնալու է բրազիլական «Ինտերնասոնալի» ֆուտբոլիստը[35][36], որը նա լքում է մեկ տարի անց՝ կարգապահության հետ կապված խնդիրների պատճառով[37][38]:

2012 թվականի մայիսից Ժոն հանդես է եկել «Ատլետիկո Մինեյրոյի» կազմում[39], ուր տեղափոխվել էր 2,5 մլն եվրոյի դիմաց: Իր առաջին խաղերից սկսած նա բարձր արդյունավետություն է ցուցադրում իր նոր ակումբի կազմում: 2013 թվականին Ժոն դառնում է ակումբի առանցքային ֆուտբոլիստներից մեկը, որը օգնում է «Ատլետիկոյին» հասնել իր պատմության մեջ Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկություն առաջին հաղթանակին[40]: Ռոնալդինյոյի, Վիկտորի և Պերրեի հետ միասին նա դառնում է 4 ֆուտբոլիստներից մեկը, որը ակումբի կազմում մասնակցում է մրցաշարի շրջանակներում կայացած 14 հանդիպումներին: Բացի դրանից Ժոն դառնում է այդ մրցաշարի լավագույն ռմբարկուն իր հեղինակած 7 գոլերի շնորհիվ[41]: Եզրափակիչ փուլի պատասխան՝ «Օլիմպիա Ասունսոնի» դեմ կայացած խաղում Ժոն բացում է խաղի հաշիվը, իսկ հետո հարձակվողը հաջողությամբ իրացնում է հետխաղյա 11 մետրանոց հարվածաշարում իրեն տրամադրված հարվածը:

2007 թվականից հետո առաջին անգամ Ժոն հրավիրվում է ազգային հավաքական՝ 2013 թվականի Կոնֆեդերացիաների գավաթի[42] խաղարկության մասնակցություն ունենալու նպատակով: Բրազիլիայի հավաքականի կազմում նա դուրս է գալիս խաղադաշտ Ճապոնիայի հավաքականի դեմ կայացած խաղի 81-րդ րոպեում: 12 րոպե անց Ժոն գոլ է հեղինակում Ճապոնիայի դարպասը և այդպիսով սահմանում է հանդիպման վերջնական՝ 3-0 հաշիվը: Այդ գոլը նա նվիրում է մոսկովյան «ԲԿՄԱ»-ին, որտեղ անցկացրել էր իր երիտասարդությունը[43]: Մրցաշարի երկրորդ խաղում նա դուրս է գալիս խաղադաշտ հանդիպման 83-րդ րոպեին և գոլի հեղինակ է դառնում 93-րդ րոպեին: 2013 թվականի նոյեմբերին Բրազիլիայի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Լուիս Ֆելիպե Սկոլարին ընդգրկում է 2014 թվականի աշխարհի առաջնության համար կազմված հայտացուցակում Ժոյին[44]: 2015 թվականի հուլիսի 1-ին Ժոն երեք տարի ժամկետով պայմանագիր է կնքում Դուբայի «Ալ-Շաբաբ» ֆուտբոլային ակումբի հետ[45][46]:

2016 թվականի փետրվարի 5-ին Ժոն համալրում է «Ցզյանսուն Սունին» չինական ակումբի կազմը[47][48], ուր տեղափոխվում է 2 մլն եվրոյի դիմաց: Սակայն արդեն 2016 թվականի ամռանը Ժոն ստիպված է լինում լքել ակումբը՝ առաջնության լեգեոներների սահմանաչափի պատճառով[49]:

Ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ակումբային[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անձնական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ընդգրկվել է Ռուսաստանի առաջնության լավագույն 33 ֆուտբոլիստների ցանկում (2): № 2 (2007); № 3 (2006)
  • ԲԿՄԱ-ի տարվա լավագույն ռմբարկու 2006 և 2007 թվականներին
  • Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկության լավագույն ռմբարկու: 2013 (7 գոլ)[54]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «2014 FIFA World Cup Brazil: List of Players» (PDF)։ FIFA։ 11 June 2014։ էջ 6։ Վերցված է 10 July 2014 
  2. «Jo»։ fifa.com։ FIFA։ Վերցված է 21 January 2014 
  3. «FC TOKYO v JIANGSU FC»։ the-afc.com։ Asian Football Confederation։ Վերցված է 6 April 2016 
  4. «JIANGSU FC v JEONBUK HYUNDAI MOTORS»։ the-afc.com։ Asian Football Confederation։ Վերցված է 6 April 2016 
  5. «BECAMEX BINH DUONG v JIANGSU FC»։ the-afc.com։ Asian Football Confederation։ Վերցված է 6 April 2016 
  6. Жо: «Честно признаюсь, переходил в ЦСКА из-за денег»
  7. Жо получил «Золотую подкову»
  8. Жо не сыграет на Кубке Америки
  9. Официальный журнал УЕФА назвал Жо в пятерке молодых звезд Европы
  10. «Man City complete record Jo deal»։ BBC Sport։ 3 July 2008։ Վերցված է 1 February 2009 
  11. «Манчестер Сити» подтвердил покупку Жо
  12. Whyatt Chris (21 September 2008)։ «Man City 6–0 Portsmouth»։ BBC Sport 
  13. «Manchester City Loan Jô Back To Everton For Next Season – Report»։ Goal.com։ 1 July 2009։ Վերցված է 20 November 2011 
  14. Контракт Жо с «Манчестер Сити» рассчитан на четыре года
  15. Everton (7 July 2009)։ «Everton likely to re-sign Jô on loan from Manchester City»։ The Daily Telegraph (UK)։ Վերցված է 20 November 2011 
  16. «Everton Agree Jô Loan Deal With Manchester City»։ Goal.com։ 10 July 2009։ Վերցված է 20 November 2011 
  17. «Costly Jô to return to Man City after Everton loan»։ Sports.sportsillustrated.cnn.com։ Վերցված է 20 November 2011 
  18. «Jô will rejoin Man City – Moyes»։ BBC News։ 23 May 2009։ Վերցված է 20 November 2011 
  19. Трансфер Жо из ЦСКА в «Манчестер Сити» вошёл в число худших в истории АПЛ
  20. Жо сыграет за сборную Бразилии на Олимпиаде в Пекине
  21. Standley James (17 September 2009)։ «Everton 4–0 AEK Athens»։ BBC News։ Վերցված է 20 November 2011 
  22. Everton manager Moyes unhappy with additional officials Archived 25 October 2012 at the Wayback Machine.
  23. «Pienaar fires for Everton»։ Dispatch.co.za։ 7 December 2010։ Վերցված է 20 November 2011 
  24. Bevan Chris (18 September 2008)։ «Omonia Nicosia 1–2 Man City»։ BBC Sport 
  25. «Man City misfit Jô joins Everton on loan»։ ESPN։ 2 February 2009։ Վերցված է 20 November 2011 
  26. Сообщение на официальном сайте «Эвертона»
  27. BBC: Jo completes Everton loan switch
  28. «Эвертон» объявил о продлении аренды Жо
  29. «Эвертон» расторг арендное соглашение с Жо
  30. «Everton 3–0 Bolton»։ BBC Sport։ 7 February 2009։ Վերցված է 29 December 2012 
  31. «Moyes ready to see the best of Jô»։ Inthenews.co.uk։ Վերցված է 20 November 2011 
  32. Tim Vickery (29 July 2013)։ «Veron and Jo prove success in England is not the only test»։ BBC Sport 
  33. «Jô marca, põe fim a jejum de mais de um ano e Atlético conquista 43º título mineiro»։ ESPN Brasil։ 3 May 2015 
  34. «Галатасарай» арендовал Жо
  35. Сообщение на официальном сайте «Ман Сити»
  36. «Jô assina com o Inter por quatro anos» (պորտուգալերեն)։ Site oficial do Sport Club Internacional de Porto Alegre։ 20.07.2011։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-02-14-ին։ Վերցված է 21 July 2011 
  37. «Brazil striker Jô released by Atlético Mineiro for indiscipline»։ The Guardian։ 4 November 2014 
  38. «Levir reintegra Jô, André e Emerson Conceição ao elenco do Galo»։ Lance!։ 10 January 2015 
  39. Жо перешел в «Атлетико Минейро»
  40. «Атлетико Минейро» впервые в истории выиграл Кубок Либертадорес
  41. Жо стал лучшим бомбардиром Кубка Либертадорес
  42. Жо заменит Дамиао в сборной Бразилии на Кубке конфедераций
  43. Жо: «Свой гол в ворота Японии посвящаю ЦСКА, где мне было хорошо»
  44. Халк, Жо и Бернард войдут в заявку сборной Бразилии на ЧМ-2014
  45. Жо перешел в «Аль-Шабаб»
  46. «Jô é apresentado no Al Shabab e revela sonho de voltar à Seleção»։ Globo Esporte։ 8 July 2015 
  47. «Football Transfer News: Jiangsu Suning Completes Move For Ex-City Striker Jô»։ Yibada։ 2016-02-08։ Վերցված է 2016-02-21 
  48. Экс-нападающий ЦСКА Жо переходит в «Цзянсу Сунин»
  49. Экс-нападающий ЦСКА Жо покинет «Цзянсу Сунин» из-за лимита на легионеров
  50. «Brazil - Jô»։ Soccerway։ Վերցված է 10 November 2014 
  51. «Vídeo: melhores momentos de Corinthians 1x1 Ponte Preta»։ br.blastingnews.com։ 8 May 2017 
  52. «Match report, Belgium - Brazil 0:3 (0:2)»։ FIFA.com։ Վերցված է 3 February 2015 
  53. «Match report, Brazil - Spain 3:0 (2:0)»։ FIFA.com։ Վերցված է 3 February 2015 
  54. «Com cinco jogadores e Carille, campeão Corinthians é base da seleção do Paulistão» [With five players and Carille, champion Corinthians is the baseline of the Paulistão team of the year] (պորտուգալերեն)։ Globo Esporte։ 8 May 2017։ Վերցված է 21 May 2017 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]