Անտոնի Լոմնիցկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անտոնի Լոմնիցկի
Łomnicki Antoni.jpg
Ծնվել էհունվարի 17, 1881(1881-01-17)[1]
Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա
Մահացել էհուլիսի 4, 1941(1941-07-04)[1] (60 տարեկան)
Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of Poland (1928–1980).svg Լեհաստան և Flag of Hungary (1896-1915; angels; 3-2 aspect ratio).svg Ավստրո-Հունգարիա
Ազգությունլեհեր
Մասնագիտությունմաթեմատիկոս, համալսարանի պրոֆեսոր և փիլիսոփա
Հաստատություն(ներ)«Լվովի պոլիտեխնիկա» ազգային համալսարան
Գործունեության ոլորտմաթեմատիկական անալիզ, հավանականությունների տեսություն, Q12121854?, Մաթեմատիկական վիճակագրություն և Դիդակտիկա
ԱնդամակցությունԼվովի գիտական ընկերություն
Ալմա մատերԼվովի համալսարան և Գյոթինգենի համալսարան
Գիտական աստիճանգիտությունների դոկտոր
Հայտնի աշակերտներՍտեֆան Բանախ, Stefan Kaczmarz?, Ստանիսլավ Մազուր և Władysław Orlicz?
Ամուսին(ներ)Maria Helena Woszczyńska?

Անտոնի Լոմնիցկի (լեհ.՝ Antoni Łomnicki, հունվարի 17, 1881(1881-01-17)[1], Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 4, 1941(1941-07-04)[1], Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լեհ մաթեմատիկոս, Լվովի մաթեմատիկական դպրոցի հիմնադիրներից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անտոնի Մարյան Լոմնիցկին ծնվել է 1881 թվականին լեհ բնագետ Մարյան Ալոիզ Լոմնիցկու (1845-1915) և Մարիա Լոմնիցկու ընտանիքում: Ունեցել է երկու եղբայր`Յարոսլավ Լյուդոմիր Լոմնիցկի (1873-1931) և Մաքսիմիլիան Լոմնիցկի (1877-1947):

Դպրոց է հաճախել 1888 թվականին: 1899 թվականին ավարտել է Լվովի չորրորդ գիմնազիան և նույն թվականին ընդունվել Լվովի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ, որտեղ, մասնավորապես, սովորել է Յուզեֆ Պուզինայի (1856-1919), Յան Ռաևսկու (1857-1906), Ստանիսլավ Կեմպինսկու (1867-1908), Մարյան Սմոլյուխովսկու (1872-1917) և Կազիմիր Տվարդովսկու (1866-1938) մոտ: Ակտիվորեն մասնակցել է համալսարանի ֆիզմաթ խմբակին, 1902 թվականից գլխավորել է այն: 1903 թվականի նոյեմբերին ստացել է դոկտորի կոչում՝ պաշտպանելով «Հիպերերկրաչափական ֆունկցիաների դիֆերենցիալ արտացոլումները» թեմայով ատենախոսություն: Նույն ամսին քննություններ է հանձնել մաթեմատիկայից ու ֆիզիկայից, լեհերենից ու գերմաներենից ու ստացել գիմնազիաներում ու ռեալական դպրոցներում մաթեմատիկայի ու ֆիզիկայի՝ լեհերենով դասավանդման իրավունք: 1904 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1907 թվականը Լոմնիցկին դասավանդել է Տարնուվի առաջին գիմնազիայում:

1905 թվականին ամուսնացել է Վլադիսլավա Բեկերի հետ. հաջորդ տարի ծնվել է նրանց դուստրը` Իրենան: Ավստրո-Հունգարիայի ժողովրդական կրթության նախարարությունից ստանալով 1.200 կրոն թոշակ` Լոմնիցկին կնոջ ու դստեր հետ, 1906-1907 թվականներին մեկնել է Գյոթինգեն: Այնտեղ տեղի համալսարանում լսել է Դավիթ Հիլբերտի, Ֆելիքս Կլայնի, Հերման Մինկովսկու, Կառլ Ռունգեի, Գուստավ Հերգլոցի դասախոսությունները: Մասնակցել է ավտոմորֆ ֆունկցիաների տեսության, փոքրագույն մակերերևույթների, ինտեգրալ հավասարումների ու վարիացիոն հաշվարկման սեմինար պարապմունքներին:

1907 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1920 թվականի օգոստոսը Լոմնիցկին դասավանդել է Լվովի 7-րդ գիմնազիայում, իսկ 1916-1917 թվականներին` տնօրինել այն: 1913-1914 թվականներին Լվովի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում դասավանդել է մաթեմատիկա: Ընդունվել է Լվովի մաթեմատիկաֆիզիկական խմբակի անդամ: 1914-1915 թվականներին զբաղվել է հավանականության տեսությամբ ու ակտուար մաթեմատիկայով, որի կուրսը հետագայում կարդացել է Լվովի առևտրի դպրոցում:

1918-1919 թվականներին` լեհ-ուկրաինական պատերազմի ժամանակ, Անտոնի Լոմնիցկին լեհերի կողմից որպես կամավոր մասնակցել է Լվովի մարտերին: Ստացել է Լվովի պաշտպանության խաչ շքանշան և կոչման բարձրացում: Ծառայել է Լվովի հրաձիգների գնդում:

1919 թվականի օգոստոսին դարձել է դոցենտ, իսկ մի քանի օր անց ստացել է Լվովի պոլիտեխնիկական դպրոցի մաթեմատիկայի պրոֆեսորի տեղակալի պաշտոն: 1920 թվականի հունիսին ծնվել է նրա մյուս դուստրը`Եվան, իսկ օգոստոսին Լոմնիցկին զբաղեցրել է Լվովի պոլիտեխնիկական համալսարանի մաթեմատիկայի ամբիոնի վարիչի պաշտոնը: 1920 թվականին մասնակցել է լեհ-խորհրդային պատերազմին:

1921 թվականի օգոստոսի 27-ին դարձել է Լվովի պոլիտեխնիկի օրդինար պրոֆեսոր, Լվովի գիտական ընկերության թղթակից-անդամ: 1922-1923 և 1937-1938 թվականներին Լոմնիցկին եղել է Լվովի պոլիտեխնիկի մեխանիկայի ֆակկուլտետի դեկանը, իսկ 1922-1924 և 1939 թվականներին` Լեհական մաթեմատիկական ընկերության՝ Լվովի բաժանմունքի ղեկավարը:

1928 թվականի սեպտեմբերին Լոմնիցկին մասնակցել է Բոլոնյայի մաթեմատիկական միջազգային 8-րդ համաժողովին: 1929 թվականին նա կես տարով արձակուրդ է ստացել գիտական աշխատանքով զբաղվելու համար: 1930 թվականին Ժողովրդական մշակույթի ֆոնդից ստանալով թոշակը` 6.000 զլոտի, նա ութ ամսով գիտական ուսումնասիրությունների համար մեկնել է Հռոմ, Փարիզ, Գյոթինգեն և Բեռլին: 1930-1931 թվականներին Լոմիցկին զբաղեցրել է Լվովի պոլիտեխնիկական համալսարանի ընդհանուր ֆակուլտետի դեկանի պաշտոնը, իսկ 1933 թվականին ընտրվել է այդ հաստատության ռեկտոր, սակայն Լեհաստանի նախագահը չի հաստատել նրան այդ պաշտոնում: 1938 թվականի աշնանից մինչև 1939 թվականի հոկտեմբերը Լոմնիցկին եղել է Լվովի պոլիտեխնիկական համալսարանի պրոռեկտորը: 1933 թվականից նա դարձել է Վարշավայի գիտական ընկերության թղթակից-անդամ, իսկ 1938 թվականից Գիտելիքի լեհական ակադեմիայի թղթակից-անդամ: 1935-1939 թվականներին Լոմնիցկին կիրառական մաթեմատիկայի ու ինժեներիայի կուրս է դասավանդել Լվովի պոլիտեխնիկում: 1938 թվականին Լեհական վիճակագրական ընկերությունը սկսել է հրատարակել «Przegląd Statystyczny» ամսագիրը, և Լոմնիցկին դարձել է այդ ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ:

Երբ 1939 թվականին Լվովը մտել է ԽՍՀՄ կազմի մեջ, 1939 թվականի հոկտեմբերի երկրորդ կեսին Լոմնիցկին սուր բանավեճ է ունեցել պոլիտեխնիկի այն ժամանակավա կոմիսար, փոխգնդապետ Յուսիմովի հետ: Չնայած դրան` Լոմնիցկին եղել է համալսարանի այն 80 դասախոսներից, որոնց թույլատրվել է շարունակել դասավանդումը վերակազմավորված բուհում: 1941 թվականի հունիսի սկզբին նա դարձել է խորհրդատվական մարմնի ղեկավար, որի հիման վար Դրոգոբիչում ու Բորիսլավում պետք է բացվեին Նավթի ու քիմիայի ադրբեջանական ինստիտուտի մասնաճյուղը: Ծրագրվել էին դիմորդների ընդունելության քննությունները, սակայն սկսվել է Հայրենական մեծ պատերազմը[2]:

1941 թվականի հուլիսի 4-ի գիշերը Լոմնիցկուն ձերբակալել են գեստապոյականները և առավոտյան ժամը չորսին մոտ Լվովի մտավորականության ևս 42 ներկայացուցիչների հետ գլխատել Վուլեցկի բլրի վրա: Լոմնիցկու ընտանիքի պատուհանից պրոֆեսորի կինը` Մարիան, հեռվից տեսել է մարդկանց, որոնք իրականացրել են գնդակահարությունը: Նա լսել է կրակոցների ձայները[3]:

1943 թվականի հոկտեմբերի 8-ին հիտլերականները հանցագործության հետքերը թաքցնելու նպատակով «Զոնդերխումբ-1005» խմբի հրեաների միջոցով գնդակահարվածների մարմինները տեղափոխել են մեկ այլ վայր և այրել, այդ պատճառով էլ Անտոնի Լոմնիցկին գերեզմանը չունի[4]:

Աշխատություններ

Հոդվածներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առանձին գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Lundy D. R. The Peerage
  2. K. Szałajko/ Antoni Łomnicki (1881—1941), w: «Matematyka Przełomu XIX i XX wieku, Materiały z IV Ogólnopolskiej Szkoły Historii Matematyki». S. 122
  3. M. Łomnicka. «Koszmarna noc». — «Czerwony Sztandar» z 15 XII 1945.
  4. Dieter Schenk."Noc morderców. Kaźń polskich profesorów we Lwowie i holokaust w Galicji Wschodniej"

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]