Անդրե Մալրո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox auteur.png
Անդրե Մալրո
ֆր.՝ André Malraux
André Malraux, Pic, 22.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 3, 1901({{padleft:1901|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:3|2|0}})[1][2][3][4][5]
Ծննդավայր Փարիզ, Ֆրանսիա[6][7][8]
Վախճանվել է նոյեմբերի 23, 1976({{padleft:1976|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})[1][2][3][4][5] (75 տարեկանում)
Վախճանի վայր Կրեթեյ[9][10]
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, մոնտաժող, արվեստագետ, վիպասան, գրող և լրագրող
Լեզու ֆրանսերեն[11]
Ազգություն ֆրանսիացիներ
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա[12][13]
Կրթություն Արևելյան լեզուների և քաղաքակրթությունների ազգային ինստիտուտ, Lycée Turgot և Կոնդորսե լիցեյ
Ուշագրավ աշխատանքներ Man's Fate
Անդամակցություն Բավարիայի գեղարվեստի ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա և Արգենտինայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիա
Կուսակցություն Ֆրանսիայի ժողովրդի հանրահավաք
Աշխատավայր L'Express
Պարգևներ Պատվավոր լեգիոնի շքանշանի սպա Ռազմական խաչ 1939—1945 թթ. Ջավահարլալ Ներույի պարգև Ազատության միաբանության կավալեր Distinguished Service Order Դիմադրության շքանշան Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross Մեծ Խաչ աստղով և ուսի ժապավենով Ինտերալյե Grand Cordon of the National Order of the Cedar‎ Թագի դաշինքի մեծ խաչ Grand Cross of the Order of the Oak Crown Սուրբ Օլավի միաբանության մեծ խաչի ասպետ Grand Officer of the Order of Merit of the Italian Republic Grand Cross of the Order of the Sword of Sant'Iago Ֆինլանդիայի Առյուծի շքանշան Grand Cross of Dannebrog Grand Cross of the Order of Wissam El Alaouite Grand Cross of the Order of George I Order of the Rising Sun, 1st class Q22058252? Order of the Equatorial Star Գոնկուրյան մրցանակ Louis Delluc Prize և Հարավային Խաչի շքանշան
Ամուսին Clara Malraux, Josette Clotis և Madeleine Malraux
Զավակներ Ֆլորենս Մալրո
SignatureAndréMalraux.jpg
André Malraux Վիքիպահեստում

Մալրո Անդրե (նոյեմբերի 3, 1901({{padleft:1901|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:3|2|0}})[1][2][3][4][5], Փարիզ, Ֆրանսիա[6][7][8] - նոյեմբերի 23, 1976({{padleft:1976|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:23|2|0}})[1][2][3][4][5], Կրեթեյ[9][10]), ֆրանսիացի գրող և քաղաքական գործիչ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սովորել է Փարիզի կենդանի արևելյան լեզուների ազգային ուսումնարանում։ Մալրոի ուղևորությունները Հարավ-Արևելյան Ասիա (1923-1927), որտեղ նա ծանոթացավ չին հեղափոխականների հետ, նրան մտորել տվեցին 20-րդ դարի արևմտյան քաղաքակրթության ճգնաժամի մասին («Արևմուտքի գայթակղությունը», 1926 թվական, «Եվրոպական երիտասարդությանը», 1927 և նյութ՝ առաջին վեպերի («Նվաճողները», 1928, «Թագավորական ճանապարհ», 1930, «Մարդկության գոյության պայմանները», 1933) համար։

Մալրոն 1930-ական թվականներին մասնակցել է ֆաշիզմի դեմ ուղղված միջազգային շարժմանը՝ ի պաշտպանություն մշակույթի, սակայն չի բաժանել ոչ մարքսիզմի փիլիսոփայական, ոչ էլ կոմունիստների գաղափարախոսությունը, որոնց հետ համագործակցում էր։ 1935 թվականին հրատարակել է հիտլերյան զնդաններում տառապողներին նվիրված «Արհամարհանքի տարիներ» վիպակը։ Իսպանիայում ազգային-հեղափոխական պատերազմի (1936-1939) ժամանակ եղել է հանրապետությանը պաշտպանող օտարերկրացի կամավոր օդաչուների էսկադրիլիայի հրամանատար (պատերազմի առաջին տարին պատկերված է «Հույս» (1937) գործում)։ 1943 թվականին Ֆրանսիայում ներգրավվել է դիմադրության շարժման մեջ, գլխավորել պարտիզանական միավորում, որը շուտով վերածվել է բանակային բրիգադի։ Դեռևս 30-ական թթ. վերջերից նկատվել է, որ Մալրոն սկսել է հեռանալ հեղափոխական հումանիզմից («Ալտենբուրգի ընկուզենիները», 1943). այդ պրոցեսն իր վերջնակետին է հասել 1948-ին՝ «Կոչ մտավորականներին» ճառով, որը մշակույթի մեջ «սառը պատերազմի» մանիֆեստ էր։ 1959-1969 թվականներին Մալրոն եղել է Ֆրանսիայի կուլտուրայի մինիստրը։ Որպես գրող այլևս հանդես չի եկել, բայց տպագրել է արվեստի, փիլիսոփայության վերաբերյալ բազմաթիվ աշխատություններ («Լռության ձայները», 1953 և այլն), ինչպես նաև հուշագրություններ («Հակամեմուարներ», 1967, «Կաղնին այն ծառն է, որ կարում են...», 1971

Մալրոն XX դ. ֆրանսիական գրականության ճանաչված վարպետներից է։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 7, էջ 163 CC-BY-SA-icon-80x15.png