Անդրեյ Վիշինսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրեյ Վիշինսկի
լեհ.՝ Andrzej Wyszyński
RIAN archive 7781 Vyshinsky.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 28 (դեկտեմբերի 10), 1883[1][2]
Ծննդավայր Օդեսա, Ռուսական կայսրություն[3]
Մահացել է նոյեմբերի 22, 1954(1954-11-22)[3][4] (70 տարեկանում)
Մահվան վայր Նյու Յորք, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ[3]
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union (1936–1955).svg ԽՍՀՄ
Ազգություն ռուս
Կրթություն Q12173050? և Imperial University of St. Vladimir
Գիտական աստիճան իրավաբանական գիտությունների դոկտոր
Մասնագիտություն իրավաբան, դիվանագետ, քաղաքական գործիչ, համալսարանի պրոֆեսոր և փաստաբան
Աշխատավայր Մոսկվայի պետական համալսարան
Զբաղեցրած պաշտոններ ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարություն, ԽՍՀՄ գլխավոր դատախազություն, Մոսկվայի պետական համալսարանի ռեկտոր, ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի պատգամավոր և դեսպան
Քաղաքական կուսակցություն ԽՄԿԿ և Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Ստալինյան մրցանակ Լենինի շքանշան Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան «Մոսկվայի պաշտպանության համար» մեդալ «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան և «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Անդամություն Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա և Կենտրոնական գործադիր կոմիտե
Ստորագրություն
Andrey Vyshinsky Signature 1940.png
Andrey Vyshinsky Վիքիպահեստում

Անդրեյ Ցանուարևիչ Վիշինսկի (նոյեմբերի 28 (դեկտեմբերի 10), 1883[1][2], Օդեսա, Ռուսական կայսրություն[3] - նոյեմբերի 22, 1954(1954-11-22)[3][4], Նյու Յորք, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ[3]), խորհրդային պետական գործիչ, իրավաբան և դիվանագետ։ ԽԱՀՄ Գիտությունների Ակադեմիայի անդամ (1939

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1903 թվականից՝ մենշևիկյան կուսակցության, 1920 թվականից՝ ՍՄԿԿ անդամ։ 1913 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1925 թվականից՝ Մոսկվայի պետական համալսարանի ռեկտոր, 1928 թվականից՝ ՌՍՖՍՀ լուսժողկոմի կոլեգիայի անդամ։ 1931 թվականից աշխատել է արդարադատության մարմիններում, 1935 թվականից՝ ԽՍՀՄ դատախազ, 1939—1944 թվականներին՝ ԺԿԽ-ի նախագահի տեղակալ, 1940 թվականից՝ արտաքին գործերի մինիստրի տեղակալ, 1949 թվականից՝ մինիստր, 1953 թվականից՝ տեղակալ։ 1953—1954 թվականին՝ ՄԱԿ-ում ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցիչ։ ՀամԿ(բ) կ 18—19-րդ դարեր համագումարներում ընտրվել է Կենտկոմի անդամ, եղել ՍՍՀՄ առաջինից-չորրորդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է շքանշաններով։

Պարգևատրումները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղինակ է պետության և իրավունքի վերաբերյալ աշխատությունների՝ «Սովետական քրեական դատավարության դասընթաց» (1927, Ունդրևիչի համահեղինակությամբ), «Դատարանակազմությունը ԽՍՀՄ-ում» (1939), «Դատական ապացույցների տեսությունը խորհրդային իրավունքում» (1941) և այլն։ Վիշնիսկիի աշխատություններում տեղ են գտել լուրջ սխալներ (ճիշտ չեն բնութագրվել խորհրդային պետությունն ու իրավունքը, չափազանցվել է հարկադրանքի դերը, նսեմացվել վերադաստիարակման, հանցագործությունների կանխման նշանակությունը, գերագնահատվել է մեղադրյալի խոստովանության ապացուցողական նշանակությունը հակա հեղափոխական դավադրությունների վերաբերյալ գործերում և այլն), որոնք պրակտիկայում հանգեցրել են սոցիալիստական օրինականության կոպիտ խախտումների։

Մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անդրեյ Վիշինսկի, Сталин и враги народа Ինքնակենսագրական, 2012 г.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 459 CC-BY-SA-icon-80x15.png