Էրիխ Մարիա Ռեմարկ

Էրիխ Մարիա Ռեմարկ
Էրիխ Մարիա Ռեմարկ (1920)
Ծնվել է	Էրիխ Փաուլ Ռեմարկ հունիսի 22, 1898 Օսանբրյուք, Գաննովեր նահանգ, Պրուսիա
Մահացել է	սեպտեմբերի 25, 1970 Լոկարնո, Շվեյցարիա
Գրական անուն	Էրիխ Մարիա Ռեմարկ
Մասնագիտություն	գրող
Ազգություն	գերմանացի
Քաղաքացիություն	Գերմանական կայսրություն
Ոճեր	ռեալիզմ
Գրական շարժումներ	արձակագիր

Էրիխ Մարիա Ռեմարկ (գերմ.՝  Erich Maria Remarque; 1898 հունիսի 22, Օսանբրյուք – 1970 սեպտեմբերի 25, Լոկարնո), հայտնի գերմանացի գրող: 20-րդ դարի ամենահանրահայտ և ընթերցվող գրողներից: Նրա հայտնի ստեղծագործություններից են՝ «Արևմտյան ռազմաճակատում անփոփոխ է» (1929), «Երեք ընկեր» (1936), «Հաղթական կամար» (1945) և այլն։ Առաջ է քաշել «կորած սերունդ» գրական հասկացությունը:

Ռեմարկի կանայք

Էրիխ Մարիա Ռեմարկը հայտնի է նաև իր բազում հարաբերություններով տարբեր կանանց հետ, որոնց թվում կային նաև հանրահայտ աստղեր:

1918 թվականին Էրիխ Փաուլ Ռեմարկը հանդիպում ու ծանոթանում է Էրիկա Հաազեի հետ, Արևմտյան ռազմաճակատում, որտեղ ապագա գրողը մասնակցում էր տեղի ճակատամարտերին (Առաջին համաշխարհային պատերազմ): Էրիկայի հետ Ռեմարկը զգում է առաջին սիրու ազդեցությունը, սակայն իրենց հարաբերություններին, բախտ չէր վիճակվել երկար տևել: Պատերազմն ավարտվեց և Ռեմարկը վերադարձավ հայրենի տուն, իսկ Էրիկան մնաց անցյալում:

1921-ին Ռեմարկը սիրային հարաբերությունների մեջ է մտնում՝ Իդա-Լոտտա (Լոլոտտ) Փրոյսի հետ: Այս հարաբերությունները նույնպես երկար չեն տևում, քանի որ 1922-ին Ռեմարկը տեղափոխվում է Հաննովեր և սերը մնում է անցյալում:

Մառլեն Դիտրիխ

Հաննովերում Ռեմարկը տանում է անպատասխանատու սիրային կյանք, հարաբերություններ ունենալով տարբեր կանանց հետ: Այստեղ 1924 թվականի հոկտեմբերին նա հանդիպում է Էդիթ Դյորիին, Քուրտ Դյորիի աղջկան: Էդիթի հայրը, Հաննովերում հայտնի խմբագության հիմնադիր էր՝ «Շփորթ իմ Բիլդ» անունով: Էդիթի շնորիվ, Ռեմարկը տեղափոխվում է Բեռլին, որտեղ աշխատանքի է անցնում Էդիթի հոր ամսագրում, որպես խմբագիր: Սակայն հետագայում Էդիթի ծնողները համաձայնություն չեն տալիս նրանց հարաբերություններին:

1925 թվականի հոկտեմբերի 14-ին, Ռեմարկն ամուսնանում է Իլզե Յուտտա (Ժաննա) Զամբոնայի հետ: Վերջինս տառապում էր թոքախտով, ուստի օրինակ հանդիսացավ ապագայում, Ռեմարկի ստեղծած կերպարների համար, օրինակ՝ «Պատի», «Երեք ընկերներ» վեպից 1936: Դեռ լինելով ամուսնացած Յուտտայի հետ, Ռեմարկը 1929-ին սիրային հարաբերությունների մեջ է մտնում՝ Բրիգգիտա Նոյների հետ, որոնք տևում են մինչև 1931 թվականը: 1930-ին սիրային կապ է ունենում նաև Ռուտ Ալբույի հետ, որի շնորհիվ գրողը գնում է տարբեր կտավներ և ուրիշ արվեստի նմուշներ: Այս բազմազան դավաճանությունները ստիպում են Յուտտային ապահարզան պահանջել: 1930 թվականի հունվարի 4-ին, նրանք ամուսնալուծվում են, սակայն շարունակում են պահպանել ընկերական ջերմ հարաբերություններ: 1938 թվականի հունվարի 22-ին, Ռեմարկը դարձյալ ամուսնանում է Յուտտայի հետ, որպեսզի հնարավորություն տա նրան տեղափոխվել Շվեյցարիա: Հետագայում Յուտտային զրկում են քաղաքացիությունից և նա մեկնում է Նյու-Յորք ու հաստատվում Էլլիս Այլնդ կղզում: Ռեմարկը մինչև մահը նախկին կնոջը թոշակ է վճարում:

Փոլեթ Գոդար

1936-ին Ռեմարկը ծանոթացել էր Մարգոթ ֆոն Օպելի հետ: Նրանք ուղիղ մեկ տարի անցկացնում են իրար հետ, ճանապարհորդելով ամբողջ Եվրոպայով:

1937-ին Ռեմարկի մոտ սիրային հարաբերություններ են բացվում, հանրահայտ դերասանուհի՝ Մառլեն Դիտրիխի հետ:

1938-ին գրողը հանդիպել էր Ռութ Մարթոնին, որը արդյունքում նրա մասին գիրք է գրում:

1940 թվականը դառնում է Ռեմարկի համար ավելի բուռն սիրային հարաբերությունների, նոր հետաքրքիր ծանոթությունների տարի, քան գրական ժառանգության: Նա առաջին անգամ հանդիպում է հանրահայտ դերասանուհիներ՝ Փոլեթ Գոդարին և Գրետա Գարբոյին, որից հետո վերջնականապես խզվում են գրողի և Մառլեն Դիտրիխի հարաբերությունները, ինչից հետո ծանոթանում է Ֆրենսիս Քեյնի հետ:

1942-ին Ռեմարկի մոտ մոտիկ հարաբերություններ են ծավալվում՝ Վեռա Զորինայի և Նատալի Փալեյ Վիլսոնի հետ:

Ռեմարկի վերջին սերը դառնում է դերասանուհի՝ Փոլեթ Գոդարը, որին գրողը հանդիպեց որոշ ժամանակ անց, առաջին հադիպումից: Փոլեթ Գոդարը ժամանակին հռչակավոր դերասան՝ Չառլի Չապլինի կինն էր, որի հետ նա խաղացել էր Չապլինի «Նոր ժամանակներ» (1936) և «Մեծ բռնապետը» (1940) ֆիլմերում: Ռեմարկին, Գոդարը խնամում էր մինչև գրողի մահը:

Ստեղծագործություններ

Վեպեր

• «Երազների դասականը» (գերմ.՝  Die Traumbude) (1920)
• «Կայարան հորիզոնի վրա» (գերմ.՝  Station am Horizont) (1928)
• «Արևմտյան ռազմաճակատում անփոփոխ է» (գերմ.՝  Im Westen nichts Neues) (1929)
• «Վերադարձ» (գերմ.՝  Der Weg zurück) (1931)
• «Երեք ընկեր» (գերմ.՝  Drei Kameraden) (1936)
• «Սիրիր քո մոտիկին» (գերմ.՝  Liebe Deinen Nächsten) (1941)
• «Հաղթական կամար» (գերմ.՝  Arc de Triomphe) (1945)
• «Կյանքի կայծ» (գերմ.՝  Der Funke Leben) (1952)
• «Ապրելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը» (գերմ.՝  Zeit zu leben und Zeit zu sterben) (1954)
• «Սև կոթող» (գերմ.՝  Der schwarze Obelisk) (1956)
• «Վարկով կյանք» (գերմ.՝  Geborgtes Leben) (1961)
• «Գիշեր Լիսսաբոնում» (գերմ.՝  Die Nacht von Lissabon) (1962)
• «Ստվերներ դրախտում» (գերմ.՝  Schatten im Paradies) (հրատարակված է հետմահու՝ 1971-ին)
• «Գեմ» (գերմ.՝  Gam) (հրատարակված է հետմահու՝ 1998-ին)
• «Ավետյաց երկիր» (գերմ.՝  Das gelobte Land) (հրատարակված է հետմահու՝ 1998-ին)

Այլ

• «Թշնամի» (գերմ.՝  Der Feind) (1930)
• «Լռություն Վերդենի շուրջ» (գերմ.՝  Schweigen um Verdun) (1930)
• «Կարլ Բրեգեր վո Ֆլերի» (գերմ.՝  Karl Broeger in Fleury) (1931)
• «Յոզեֆի կինը» (գերմ.՝  Josefs Frau) (1931)
• «Յոհան Բարտոկի տարօրինակ ճակատագիրը» (գերմ.՝  Das seltsame Schicksal des Johann Bartok) (1931)
• «Վերջին գործողություն» (գերմ.՝  Der letzte Akt) (1955)
• «Զգո՛՛ն եղեք» (գերմ.՝  Seid wachsam!!) (1956)
• «Վերջին կանգառ» (գերմ.՝  Die letzte Station) (1956)
• «Անետտի սիրո պատմությունը» (գերմ.՝  Der feind ein militanter Pazifist) (1994)
• «Դրվագներ աշխատասեղանից» (գերմ.՝  Das unbekannte werk) (1998)
• «Ասա ինձ որ դու ինձ սիրում ես...» (գերմ.՝  Sag mir, daß du mich liebst...) (2001)

Արտաքին հղումներ

Վիքիպահեստում՝

Էրիխ Մարիա Ռեմարկ

• Էրիխ Մարիա Ռեմարկ (ռուս.)