Դեյվիդ Հյում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Դևիդ Հյում

Դևիդ Հյում, Դեյվիդ Հյում (անգլերեն՝ David Hume, 1711, մայիսի 7 - 1776, օգոստոսի 25), անգլիացի փիլիսոփա, սուբյեկտիվ իդեալիստ:

Հիմնական աշխատությունն է՝ «Հետազոտություն մարդկային ըմբռնողության մասին» (1748), որտեղ վերանայված են լուսավորական գաղափարաբանության որոշ կանխադրույթներ, հատկապես՝ մարդկային բանականության ամենազորության մասին: Նրա ըմբռնմամբ, իրականությունը սոսկ «տպավորությունների» հոսանք է, որոնց պատճառներն անհայտ և անհասկանալի են: Այս ագնոստիկ ու սկեպտիկ փիլիսոփան հավատ չի ընծայել մարդկային բնույթի հավերժական «բարությանը»՝ ելնելով մարդու վարքագիծը պայմանավորող էգոիզմից: Զարգացրել է օգտապաշտության (ուտիլիտարիզմի) տեսությունը:

Նրա հայացքները որոշ ազդեցություն են ունեցել Լուսավորության ճգնաժամի շրջանի անգլիական գրականության վրա:[1]

Աղբյուրներ [խմբագրել]

  1. Ռընե Ուելլեք, Օսթին Ուորրեն (2008)։ Գրականության տեսություն։ Երևան: Սարգիս Խաչենց, էջ 464։