Ջորջ Բերկլի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ջորջ Բերկլի

Ջորջ Բերկլի (անգլերեն` George Berkeley, 1685, մարտի 121753, հունվարի 14) - անգլիացի փիլիսոփա, սուբյեկտիվ իդեալիստ:

Ընդունել է հոգևոր սուբստանցի ակտիվությունը, իդեաների հավերժական գոյությունը աստվածային բանականության մեջ: Նա գիտնականի խնդիրն է համարել` սովորել հասկանալ Արարչի լեզուն, և ոչ թե հավակնել ամեն ինչ բացատրել միայն նյութական պատճառներով:

Հիմնական երկերն են` «Տեսողության նոր տեսության փորձ» (1709), «Տրակտատ մարդկային իմացության սկզբունքների մասին» (1710), «Երեք զրույց Հիլասի և Ֆիլոնուսի միջև» (1713):[1]


[խմբագրել] Աղբյուրներ

  1. Ռընե Ուելլեք, Օսթին Ուորրեն (2008). Գրականության տեսություն. Երևան: Սարգիս Խաչենց, էջ 464. 

[խմբագրել] Արտաքին հղումներ

Wikiquote-logo-en.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են՝
Անձնական գործիքներ
Անվանատարածքներ

Տարբերակներ
Գործողություններ
Նավարկում
Մասնակցել
Գործիքներ
Այլ լեզուներով