Տալգատ Նիգմատուլին

Տալգատ Նիգմատուլին
Ծնվել է	մարտի 5, 1949(1949-03-05)
Ծննդավայր	Kyzyl-Kiya, Օշի մարզ, Ղրղզական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Մահացել է	փետրվարի 11, 1985(1985-02-11) (35 տարեկան)
Մահվան վայր	Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Գերեզման	Տաշքենդ
Կրթություն	Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի ինստիտուտ
Քաղաքացիություն	ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն	դերասան
Ամուսին(ներ)	Venera Nigmatulina?
Երեխա(ներ)	Linda Nigmatulina?

Տալգատ Նիգմատուլին (թաթար.` Тәлгать Нигъмәтулин, մարտի 5, 1949(1949-03-05), Kyzyl-Kiya, Օշի մարզ, Ղրղզական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 11, 1985(1985-02-11), Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կինոդերասան։ Առավելապես հայտնի է «20-րդ դարի ծովահենները» (1979 թ.), «Գայլափոս» (1983 թ.) և այլ ֆիլմերով։

Կենսագրությունը

Տալգատ Նիգմատուլինը ծնվել է Կիրգիզական ԽՍՀ-ի Օշի մարզի Կիզիլ-Կիյա քաղաքում (որոշ տվյալներով` Տաշքենդում)` ուզբեկա-թաթարական ընտանիքում։ Ունեցել է դժվար մանկություն։ Նրա հայրը հանքափոր էր և զոհվել է, երբ Տալգատը դեռ երկու տարեկան էլ չկար։ Չնայած մայրը դպրոցի տնօրեն էր, այնուամենայնիվ ընտանիքն աղքատ էր ապրում։ Այդ իսկ պատճառով Տալգատն ստիպված էր կատարել տարաբնույթ աշխատանքներ։ Քանի որ մոր համար դժվարություն էր երկու որդիներին միայնակ պահելը, ուստի Տալգատին ընդգրկեցին մանկատուն։ Նա ինքնամփոփ էր, ամաչկոտ և ոչ մարդամոտ, բացի այդ ուներ նաև թույլ առողջություն։ Այնուամենայնիվ մանուկ հասակից նա սկսել է զբաղվել պարահանդեսային պարերով, թեթև աթլետիկայով, իսկ հետագայում նաև կարատեով։

Տալգատի մանկական երազանքը եղել է կինոռեժիսոր դառնալը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մեկնել է Մոսկվա և ընդունվել ԿՀՊԻ։ Նա սովորել է նաև կրկեսային և էստրադային արվեստների ուսումնարանում։ Այդ ընթացքում զբաղվել է նաև ըմբշամարտով։ Շուտով, նկատելով Տալգատի ցայտուն արտաքինն ու տաղանդը, նրան հրավիրել են նկարահանվելու «Բալլադ կոմիսարի մասին» (1967 թ.) կինոնկարում, որտեղ նա կատարել է սպիտակգվարդիական սպայի դերը։ 1971 թվականին ավարտելով ԿՀՊԻ-ն, նա մեկնել է Տաշքենդ և աշխատանքի անցել «Ուզբեկֆիլմ» կինոստուդիայում` որպես դերասան։

Տալգատ Նիգմատուլինը գրում էր պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա պատմվածքներից մի քանիսը այն ժամանակ հրատարակվել են Տաշքենդում։ Կինոդրամատուրգ Օդելշա Ագիշևի խորհրդով նա 1978 թվականին ավարտել է նաև ԽՍՀՄ Պետկինոյին առընթեր սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները։

Անձնական կյանքը

Ուսանողական տարիներին Տալգատ Նիգմատուլինը սիրավեպ է ունեցել ներկայումս Ուկրաինական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի Իրինա Շևչուկի հետ։ Հետագայում ամուսնացել է երգչուհի Լարիսա Կանդալովայի հետ և ունեցել մեկ դուստր` Ուրսուլան (ծնվ. 1976 թ.):

Երկրորդ անգամ ամուսնացել է Խալիմա Խասանովայի հետ։ Նրանց որդին` այժմ դերասան Սաիդ Դաշուկ-Նիգմատուլինը, ծնվել է 1980 թվականին։

Երրորդ անգամ նա ամուսնացել է դերասանուհի Վեներա Իբրագիմովայի հետ։ 1983 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը` այժմ երգչուհի և դերասանուհի Լինդա Նիգմատուլինան։

Մահը

1980-ական թվականների սկզբին Տալգատ Նիգմատուլինը ընդգրկվել էր «Չորրորդ ուղի» կոչվող աղանդավորական խմբի մեջ, որը գլխավորում էին կեղծ-գիտնական Աբայ Բորուբաևն ու ժողովրդական հեքիմ Միրզա Կիմբատբաևը։ Այդ աղանդի մեջ ընդգրկված էին նաև լրագրողներ, գրողներ և նկարիչներ։ Աղանդի ուսմունքը զեն-բուդդիզմի և էզոթերիզմի խառնուրդ էր։

1981 թվականին Տալգատ Նիգմատուլինը նկարահանել էր իր առաջին ռեժիսորական աշխատանքը` «Արձագանք» կարճամետրաժ ֆիլմը, որտեղ նա նկարահանել էր Աբային և Միրզային։ Կինոնկարը սառնությամբ էր ընդունվել ընկերների և ղեկավարության կողմից։

1985 թվականի փետրվարին, ուսմունքի սաներից մի քանիսը որոշել էին խզել կապերը աղանդի հետ։ Պարզաբանումների համար ժամանել էր նաև անձամբ Աբայը։ Նա իր մոտ է կանչել Տալգատ Նիգմատուլինին, որպեսզի վերջինս «փող պոկի» անհնազանդներից։ Սակայն Տալգատն հրաժարվել է շորթումից, որի համար էլ հատուցեց իր կյանքով։

1985 թվականի փետրվարի 10-ի լույս 11-ի գիշերը, Վիլնյուսի կենտրոնում գտնվող նկարիչ Կալինաուսկասի բնակարանում, աղանդի հինգ անդամներ առանձնակի դաժանությամբ, ոտքերով ու ձեռքերով ծեծի էին ենթարկել որևէ դիմադրություն ցույց չտվող դերասանին, մինչև որ փետրվարի 11-ի կեսօրին վերջինս մահացել է ներքին օրգանների` կյանքի հետ անհամատեղելի վնասվածքներից։

Տալգատի մարմինը գտել էին լոգարանում։ Քանի որ մարմինը անճանաչելիորեն այլանդակվել էր, դերասանի կինը` Վեներան, դիակիզման որոշում էր կայացրել։ Դիակիզումն իրականացվել է Կաունասում, իսկ աճյունը թաղվել է Տաշքենդում։

Դատարանի վճռով Աբայ Բորուբաևը դատապարտվել է 14 տարվա, Միրզա Կիմբատբաևը` 10 տարվա ազատազրկման, իսկ հանցագործության մյուս մասնակիցներն արժանացել են ավելի կարճ պատժաժամկետների։

Աբայ Բորուբաևը մահացել է 1988 թվականին՝ բանտում, տուբերկուլոզից։ Միրզա Կիմբատբաևը ամբողջությամբ կրելով իր պատիժը, ազատվել է և շարունակել է հեքիմությամբ զբաղվել։ Մահացել է 2006 թվականին՝ լյարդի ցիռոզից։

Ֆիլմագրությունը

Թվական	Անվանում	Բնօրինակ անվանում	Կերպար
1967	Բալլադ կոմիսարի մասին	Баллада о комиссаре	պորուչիկ
1969	Նրա անունը Գարուն է	Её имя — Весна	Պուլատ Սադիկով
1971	Գիշերը 14-րդ զուգահեռականում	Ночь на 14-й параллели	Սիտոնգ
1972	Յոթերորդ գնդակը	Yettinchi oʻq	Իսմաիլ
1972	Սև ավազների մեջ	В чёрных песках	Տագան
1973	Հանդիպումներ և բաժանումներ	Встречи и расставания	Ռուստամ
1975	Առաջին ուղևորները	Первые пассажиры	-
1976	Ասք Սիյավուշի մասին	Достони Сиёвуш	Թուլան
1977	Զինված է և շատ վտանգավոր	Вооружён и очень опасен	Ջոյս
1979	20-րդ դարի ծովահենները	Пираты XX века	Սալեխ
1979	Վիշապի գորշ շնչառությունը	Des Drachens grauer Atem	Սինխատ
1979	Օդային հետիոտներ	Воздушные пешеходы	Քարիմ
1980	Ինչպիսին են մեր տարիները	Какие наши годы!	Տոլիկ Կուչկարով
1981	Կրակոցի իրավունք	Право на выстрел	«Կիյոսիի» նավապետը
1981	Թոմ Սոյերի և Հեքլբերի Ֆիննի արկածները	Приключения Тома Сойера и Гекльберри Финна	հնդկացի Ջո
1981	Գավառական սիրավեպ	Провинциальный роман	Նազար Մուրատով
1982	Պետական սահման. Արևելյան սահմանագիծ	Государственная граница. Восточный рубеж	«Վեսյոլի»
1982	Ձմեռային մշուշների ժամանակը	Время зимних туманов	Ջամոլ
1982	Սոնյան զեկուցում է	Sonjas Rapport	-
1982	Հրաման՝ անցնել սահմանը	Приказ: перейти границу	ճապոնացի մահապարտ
1982	Դաշտի եզրին	У кромки поля	Ասկար Թեմիրով
1983	Գայլափոս	Бөрү зындан	Սամատ Կասիմով
1984	Միայնակ և առանց զենքի	Один и без оружия	«Խան»
1985	Դիմակայություն	Противостояние	Ուրազբաև
1985	Սերգեյ Լազոյի կյանքն ու անմահությունը	Жизнь и бессмертие Сергея Лазо	Մացումի