Վլադիմիր Տատլին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վլադիմիր Տատլին
Татлин.jpg
Ծնվել էդեկտեմբերի 28, 1885(1885-12-28)[1][2][3]
ԾննդավայրՄոսկվա, Ռուսական կայսրություն[4] կամ Խարկով, Ռուսական կայսրություն
Վախճանվել էմայիսի 31, 1953(1953-05-31)[4][5][6][7][2] (67 տարեկանում)
Մահվան վայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ[4]
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունՊենզայի գեղարվեստի ուսումնարան
Մասնագիտություննկարիչ, ճարտարապետ, քանդակագործ, համալսարանի պրոֆեսոր և արվեստների գործիչ
Թեմաներգեղանկարչություն
Vladimir Tatlin Վիքիպահեստում

Վլադիմիր Տատլին (ռուս.՝ Владимир Евграфович Татлин), (դեկտեմբերի 28, 1885(1885-12-28)[1][2][3], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[4] և Խարկով, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 31, 1953(1953-05-31)[4][5][6][7][2], Մոսկվա, ԽՍՀՄ[4]), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, դիզայներ, գծանկարիչ և թատրոնի նկարիչ։ Ռուսական ավանգարդի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը, կոնստրուկտիվիզմի նախահայր։ Թաթլինի «Հուշարձան III Ինտերնացիոնալ»[8] (1919-1920), դուրս բերված հիմքային կառուցվածքով, դարձավ համաշխարհային ավանգարդի կարևորագույն խորհրդանիշներից մեկը և ինքնատիպ այցեքարտ կոնստրուկտիվիզմի համար[9]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գեորգ Գրոսս (աջից) և Ջորջ Հարդֆիլդ։ Պաստառին գրված է՝ «Արվեստ այլևս գոյություն չունի։ Կեցցե՛ Տատլինի արդյունաբերական արվեստը»։ 1920 թվական։

Վլադիմիր Տատլինը ծնվել է դեկտեմբերի 16-ին (28), 1885 թվականին Մոսկվայում, երկաթուղայինների ընտանիքում։ Մոր մահից հետո ընտանիքը տեղափոխվեց Խարկով[10], 13 տարեկանում փախել է տնից՝ ապրելով պատահական աշխատավարձերով: Վլադիմիրը աշխատել է առագաստանավի վրա, օգնում էր սրբանկարիչներին և թատրոնի նկարիչներին։ 1902 թվականին ընդունվեց Մոսկվայի գեղանկարչության ուսումնարանի քանդակագործություն ֆակուլտետ, բայց մեկ տարի անց դուրս մնաց ուսումնարանից․ «վատ առաջադիմության և վարքային բացասական դրսևորման համար»։ 1904 թվականին ընդունվեց Օդեսայի տնտեսական նավագնացության ուսումնարան, իսկ դրանից հետո՝ 1905-ից 1910 թվականները սովորեց Պենզայի գեղանկարչության ուսումնարանում։

1906 թվականին այցելեց Փարիզ՝ ձեռագործական ցուցահանդեսի շրջանակներում:

1910 թվականին մասնակցում էր՝ «Արվեստի աշխարհը», «Երիտասարդների միություն» և «Ավանակի պոչ» ցուցահանդեսներին։

1914 թվականին այցելեց Պաբլո Պիկասսոի արվեստանոցը․ արվեստանոց այցելելու գումարը վաստակում էր ուկրաինական երգեր երգելով և նվագակցելով[11]։

1915 մասնակցեց լեգենդար Վերջին Ֆուտուրիստական ցուցահանդեսին՝ 0.10, ներկայացրեց իր ստեղծած «կոնտրրլեֆները» (նյութական ընտրություն), ծավալային ստեղծագործություններ, որոնք մեկնաբանվում էին, իբրև «աննպատակ». ստեղծագործությունները կառուցված էին տարբեր նյութերի համեմատությունը ընդգծելով։

1925-1927 թվականներին Կիևի կերպարվեստի ինստիտուտում[12] պրոֆեսոր էր: Իր ուսանողներից է եղել Ի․ Կարակիսը[13]։

1927-1930 թվականների Վխուտեմասի պրոֆեսոր էր Մոսկվայում։ Դարձավ ՌՍՖՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ։

1930-1940-թվականներին Տատլինը ստիպված էր աշխատել որպես գրքանկարիչ։

Տատլինը մահացավ Մոսկվայում 1953 թվականի մայիսի 31։ Հուղարկավորվել է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 RKDartists
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 SNAC — 2010.
  3. 3,0 3,1 Find A Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Татлин Владимир Евграфович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.], [30 cilddə] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  5. 5,0 5,1 5,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  6. 6,0 6,1 6,2 Benezit Dictionary of Artists — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  7. 7,0 7,1 7,2 Encyclopædia Britannica
  8. Хан-Магомедов С. О. Конструктивизм — концепция формообразования. — М.: Стройиздат, 2003. — С. 89. — ISBN 5-274-01554-9.
  9. Хан-Магомедов, Селим Омарович Конструктивизм — концепция формообразования. — М.: Стройиздат, 2003. — С. 89. — ISBN 5-274-01554-9
  10. Стригалёв А. А. «Университеты» художника Татлина // Вопросы искусствознания. — 1996. — В. 2. — С. 405—438.
  11. ТАТЛИН Владимир Евграфович в Онлайн-энциклопедии русского авангарда
  12. ТАТЛИН Владимир Евграфович
  13. Иосиф Каракис: Ирония судьбы // Архитектор Иосиф Каракис: Судьба и творчество (Альбом-каталог к столетию со дня рождения) / Под ред. Бабушкин С. В., Бражик Д., Каракис И. И.; Сост. Д. Бражик, И. Каракис, И. Несмиянова. — Киев, 2002. — С. 9. — 102 с. — (Н0(4УКР)6-8). — ISBN 966-95095-8-0 (ռուս.)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]