Վլադիմիր Թաիրով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վլադիմիր Թաիրով
Ծնվել էապրիլի 4, 1894(1894-04-04)
ԾննդավայրԽարմա գյուղ
Մահացել էօգոստոսի 22, 1938(1938-08-22) (44 տարեկանում)
Մահվան վայրՄոսկվա, ԽՍՀՄ
Մասնագիտությունդիվանագետ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Լենինի շքանշան

Վլադիմիր Թաիրով` (ապրիլի 4, 1894(1894-04-04) - օգոստոսի 22, 1938(1938-08-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ, Լեռնային Ղարաբաղի Հադրութի շրջանի Խարմա գյուղում:) 2-րդ կարգի զինվորական կոմիսար:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թաիրովի մանկության տարիները անցել են հարազատ գյուղում: 10 տարեկանում մահանում է նրա մայրը, նա 4 եղբայրների և 2 քույրերի հետ տեղափոխվում են Բաքու՝ քեռու մոտ: Ձմռանը սովորում է առևտրական ուսումնարանում, իսկ ամառային ամիսներն անց է կացնում հարազատ գյուղում: 1915 թվականին ընդունվում է Կիևի առևտրական ինստիտուտը: Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ինստիտուտը էվակուացվել են Սարատով: Այստեղ Թաիրովը երկու ամսով ձերբակալվում է սոցիալ դեմոկրատական շարժման մասնակից լինելու պատճառով: Բանտից ազատվելուց հետո տեղափոխվում է Մոսկվա և ընդունվում առևտրային ինստիտուտը (այժմ Գ.Ա. Պլեխանովի անվան ժող-տնտեսության ինստիտուտ): Ինստիտուտը ավարտելուց հետո նրան նշանակել են Մոսկվայում գործող 4-րդ բանակի պետական հանձնակատար: Նա եղել է ՌԽՖՍՀ-ի պետական բանկի կառավարիչը և միաժամանակ Մոսկովյան քաղսովետի ֆինանսների անդամ:

1918 թվականին Թաիրովը ընդունվել է Կարմիր բանակի շարքերը և պայքարել է Կամշինյան դիվիզիայի 10-րդ բանակում: 1918 թվականի հոկտեմբերին նրան նշանակել են Կամշինկինի մարզի զինվորական հեղափոխության հարավային Ֆրոնտի խմբի ղեկավար: 1919 թվականի հունիսին եղել է 9-րդ և 10-րդ բանակի շտաբի կոմիսար: Թաիրովը երկու անգամ վիրավորվել է Բալաշով և Կամշին քաղաքների ազատագրման ժամանակ: Արիության և խիզախության համար Թաիրովը կրկնակի պարգևատրվել է Կարմիր Դրոշի Շքանշանով: 1922 թվականին խիզախ հրամանատար Թաիրովը աշխատել է լեգենդար Բուդեննիի բանակում, որպես քաղաքական կոմիսար: Այդ նույն տարում Թաիրովը բաժանվել է թագավորական բանակից և ընդունվել Մ.Վ. Ֆրունզեի անվան Զինվորական ակադեմիան, և այն ավարտելուց հետո նշանակվել ԽՍՀՄ-ի դեսպանը Չինաստանում: Երկար ժամանակ աշխատել է նաև ֆրանսիական դեսպանատանը: Տիրապետել է ռուսաց, վրացերեն, ֆրանսերեն, պարսկերեն և անգլերեն լեզուներին: Մեկ տարուց հետո ճակատագրի բերումով Թաիրովը եղավ Խաբարովսկում, որտեղ դարձավ հեռավոր արևելքի Կարմիր բանակի զիվորական խորհրդի անդամ, որտեղ աշխատում էր լեգենդար հրամանատար մարշալ Վ.Կ. Բլուխերը: 1935 թվականին Թաիրովին նշանակում են ԽՍՀՄ-ի դեսպանը Մոնղոլիայի Ժողովրդական հանրապետությունում, որտեղ աշխատեց 2 տարի: Սովետական կառավարությունը բարձր գնահատեց Թաիրովի աշխատանքը կապված դեսպանի աշխատանքի հետ և 1937 թվականի հունվարի 26-ին նրան պարգևատրեցին Լենինի շքանշանով: 5 ամիս անց Թաիրովին հետ կանչեցին Մոսկվա և 1937 թվականի հունիսի 4-ին չհասնելով Կազանի կայարան նրան կնոջ հետ ձերբակալեցին: